نخستين جشنواره - همايش روحانی در قاب سينما
بخشی از تصوير ارائهشده از روحانی در سينمای ايران الگوبرداری از مسيحيت است
گروه هنر: معمولا در فيلمهای ايرانی سعی میشود چهرهای ترسيم شود كه تا حدودی الگوبرداری شده از روحانيت مسيحی است، درصورتی كه در دين اسلام روحانی شخصيت فعالی در جامعه دارد كه در كنار خدمت به مردم به سلامت جامعه نيز میانديشد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، نشست تخصصی «سينما، روحانی، زن» با حضور پناه برخدا رضايی (كارگردان)، سحر عصر آزاد(منتقد و مجری)، شيدا نيكوروين (كارشناس دينی و فيلمساز) و محمدهادی كريمی (كارگردان) روز گذشته يازدهم ارديبهشتماه در سالن سه سينما فلسطين برگزار شد.
در ابتدای اين جلسه رضايی كارگردان فيلم «گهوارهای برای مادر» در سخنانی اظهار كرد: هنگامی كه میخواستم اين فيلم سينمايی را بسازم برخی به من پيشنهاد میكردند به اين موضوع نپردازم، چراكه تا به امروز به زندگی يك روحانی زن در سينما پرداخته نشده بود و ممكن بود حواشی به همراه داشته باشد، اما چون من دغدغه چنين موضوعی را داشتم اين كار را جلوی دوربين بردم.
وی ادامه داد: من تمام فيلمهايی كه درباره روحانيت ساخته شده بود را ديدم تا بتوانم در فيلم از تجربههای گذشته بهره برم. نكته ديگر اينكه هدفم از ساخت «گهوارهای برای مادر» اين بود كه تماشاگر بعد از تماشا احساس خوبی داشته باشد.
اين فيلمساز ادامه داد: دوست دارم تماشاگری كه اين فيلم را تماشا كرده در ادامه زندگی حامی طلبه زن باشد. اگر چنين موفقيتی را به دست آورم، فكر میكنم تاثيرگذاری خوبی را انجام دادهام. در اين ميان اميد دارم به واسطه اين فيلم برخی از تابوهای نادرست درهم شكسته شود تا بتوان به موضوعات نو و جذابی در سينما توجه كرد.
در ادامه اين جلسه كريمی هم در سخنانی تصريح كرد: فيلمنامه فيلم «بشارت به شهروند هزاره سوم» را الهه احمدی نوشته است. كاری كه در كارگاه فيلمنامهنويسی مينو فرشچی شكل گرفت. در اين كار به زندگی يك طلبه زن پرداخته میشود.
وی ادامه داد: تمام سعی من در «بشارت برای شهروند هزاره سوم» اين بوده كه از روحانی زن تصويری فرازمينی نسازم. جدا از اين ويژگی میخواستم چهرهای ملموس از زن روحانی ارائه دهم كه تماشاگر با آن غريبه نباشد و آن را حس كند.
اين كارگردان اضافه كرد: اينگونه باب بوده كه از روحانی چهرهای ضعيف در فيلم ترسيم شود، اما من در اين كار میخواستم نشان دهم كه يك روحانی زن قادر است در جامعه خود انسانی قوی و تاثيرگذار باشد.
اين فيلمساز درباره الگوهای رايج در سينمای ايران بيان كرد: معمولا در فيلمهای ايرانی سعی میشود چهرهای ترسيم شود كه تا حدودی الگوبرداری شده از روحانيت مسيحی است، درصورتی كه در دين اسلام روحانی شخصيت فعالی در جامعه دارد كه در كنار خدمت به مردم به سلامت جامعه نيز میانديشد.
شيدا نيكوروين نيز در اين جلسه با بيان اينكه در سينمای ايران به روحانی زن توجه نشده است، گفت: تا به امروز تنها يك يا دو فيلم را ديده ايم كه در آن به روحانی زن توجه شده است كه اين دو كار نيز در سال گذشته توليد شدهاند، اما طی 30 سال گذشته هيچگاه اين توجه را در آثار شاهد نبوديم. برای مثال كدام فيلمی را ديدهايد كه درباره بانو امين ساخته شده كه به مقام اجتهاد رسيده بود.
وی افزود: فيلم «او» و «گهوارهای برای مادر» از كارهای هستند كه به شكلی خوب به موضوع روحانی پرداختهاند، هرچند به آن نقدهايی هم وارد است. در كنار اين موضوع بايد اشاره كنم كه روحانی نبايد در فيلمهای سينمايی جدا از جامعه نشان داده شود. برای همين لازم است كه به خصيصههای شخصی زندگی روحانی نيز توجه شود.
اين كارشناس در پايان خاطرنشان كرد: اين تصور كه نبايد از شخصيت روحانی در يك فيلم سينمايی نقد شود اشتباه است، چراكه اين خودسانسوری ما را از واقع÷گرايی دور میكند و سبب میشود كه تماشاگر كه جزئی از جامعه است خود را از روحانيون دور ببيند، چون آنها را زمينی حس نمی كند.
در ابتدای اين جلسه رضايی كارگردان فيلم «گهوارهای برای مادر» در سخنانی اظهار كرد: هنگامی كه میخواستم اين فيلم سينمايی را بسازم برخی به من پيشنهاد میكردند به اين موضوع نپردازم، چراكه تا به امروز به زندگی يك روحانی زن در سينما پرداخته نشده بود و ممكن بود حواشی به همراه داشته باشد، اما چون من دغدغه چنين موضوعی را داشتم اين كار را جلوی دوربين بردم.
وی ادامه داد: من تمام فيلمهايی كه درباره روحانيت ساخته شده بود را ديدم تا بتوانم در فيلم از تجربههای گذشته بهره برم. نكته ديگر اينكه هدفم از ساخت «گهوارهای برای مادر» اين بود كه تماشاگر بعد از تماشا احساس خوبی داشته باشد.
اين فيلمساز ادامه داد: دوست دارم تماشاگری كه اين فيلم را تماشا كرده در ادامه زندگی حامی طلبه زن باشد. اگر چنين موفقيتی را به دست آورم، فكر میكنم تاثيرگذاری خوبی را انجام دادهام. در اين ميان اميد دارم به واسطه اين فيلم برخی از تابوهای نادرست درهم شكسته شود تا بتوان به موضوعات نو و جذابی در سينما توجه كرد.
در ادامه اين جلسه كريمی هم در سخنانی تصريح كرد: فيلمنامه فيلم «بشارت به شهروند هزاره سوم» را الهه احمدی نوشته است. كاری كه در كارگاه فيلمنامهنويسی مينو فرشچی شكل گرفت. در اين كار به زندگی يك طلبه زن پرداخته میشود.
وی ادامه داد: تمام سعی من در «بشارت برای شهروند هزاره سوم» اين بوده كه از روحانی زن تصويری فرازمينی نسازم. جدا از اين ويژگی میخواستم چهرهای ملموس از زن روحانی ارائه دهم كه تماشاگر با آن غريبه نباشد و آن را حس كند.
اين كارگردان اضافه كرد: اينگونه باب بوده كه از روحانی چهرهای ضعيف در فيلم ترسيم شود، اما من در اين كار میخواستم نشان دهم كه يك روحانی زن قادر است در جامعه خود انسانی قوی و تاثيرگذار باشد.
اين فيلمساز درباره الگوهای رايج در سينمای ايران بيان كرد: معمولا در فيلمهای ايرانی سعی میشود چهرهای ترسيم شود كه تا حدودی الگوبرداری شده از روحانيت مسيحی است، درصورتی كه در دين اسلام روحانی شخصيت فعالی در جامعه دارد كه در كنار خدمت به مردم به سلامت جامعه نيز میانديشد.
شيدا نيكوروين نيز در اين جلسه با بيان اينكه در سينمای ايران به روحانی زن توجه نشده است، گفت: تا به امروز تنها يك يا دو فيلم را ديده ايم كه در آن به روحانی زن توجه شده است كه اين دو كار نيز در سال گذشته توليد شدهاند، اما طی 30 سال گذشته هيچگاه اين توجه را در آثار شاهد نبوديم. برای مثال كدام فيلمی را ديدهايد كه درباره بانو امين ساخته شده كه به مقام اجتهاد رسيده بود.
وی افزود: فيلم «او» و «گهوارهای برای مادر» از كارهای هستند كه به شكلی خوب به موضوع روحانی پرداختهاند، هرچند به آن نقدهايی هم وارد است. در كنار اين موضوع بايد اشاره كنم كه روحانی نبايد در فيلمهای سينمايی جدا از جامعه نشان داده شود. برای همين لازم است كه به خصيصههای شخصی زندگی روحانی نيز توجه شود.
اين كارشناس در پايان خاطرنشان كرد: اين تصور كه نبايد از شخصيت روحانی در يك فيلم سينمايی نقد شود اشتباه است، چراكه اين خودسانسوری ما را از واقع÷گرايی دور میكند و سبب میشود كه تماشاگر كه جزئی از جامعه است خود را از روحانيون دور ببيند، چون آنها را زمينی حس نمی كند.
