ادبيات سبك زندگی بايد در قالب مشتركات با كشورهای اسلامی مطرح شود
گروه ادب: استاديار گروه ارتباطات دانشگاه تهران در نشست تخصصی «دين و سبك زندگی» كه پيش از ظهر امروز جمعه، سيزدهم ارديبهشتماه در نمايشگاه كتاب برگزار شد، عنوان كرد: ادبيات سبك زندگی بايد در قالب مشتركات با كشورهای اسلامی مطرح شود.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، نشست تخصصی «دين و سبك زندگی»، پيش از ظهر امروز جمعه، سيزدهم ارديبهشتماه با حضور مسعود كوثری، استاديار و مدير گروه ارتباطات اجتماعی دانشكده علوم اجتماعی، نعمتالله فاضلی، عضو هيئت علمی دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه علامه و مهدی منتظرقائم، استاديار گروه ارتباطات دانشگاه تهران در سرای اهل قلم بيست و ششمين نمايشگاه بينالمللی كتاب برگزار شد.
مهدی منتظرقائم، استاديار گروه ارتباطات دانشگاه تهران اظهار كرد: گفتمان جديدی كه در ايران به معنای مفهوم سبك زندگی رواج داشته، با كاربرد سبك زندگی غرب در تضاد است. آن چيزی كه در جامعه ما مورد نظر بوده، شيوه زندگی است نه سبك زندگی.
وی افزود: سبك زندگی با سه مقوله كالا، مصرف و انتخاب رابطه دارد. مفهوم سبك زندگی با سه موضوع كالا، مصرف و انتخاب روبه تكثر میيابد. زمانی كه غرب سبك زندگی را مطرح و درباره آن اظهارنظر میكند، نبايد انتظار داشته باشيم كه ادبياتی را آنها تعريف كنند كه بومی باشد. ادبيات بومی بر اساس سبك زندگی توليد شده در كشور است. شيوه زندگی اسلامی بايد مطرح شود تا بتوانيم در ادبياتی كه استفاده میكنيم، آن را بومی كنيم.
وی بيان كرد: اگر سبك زندگی اسلامی با تعريف كشورمان و با زندگی اسلامی تعريف شود، ما را به وحدت نخواهد برد؛ بلكه بايد به مشتركات با كشورهای اسلامی برسيم و بر اساس اين مشتركات سبك زندگی اسلامی را ارائه دهيم.
مسعود كوثری، استاديار و مدير گروه ارتباطات اجتماعی دانشكده علوم اجتماعی با اشاره به مفهوم سبك زندگی اظهار كرد: بيش از سه دهه است كه مفهوم سبك زندگی در حوزه جامعهشناسی مطرح شده است و اين سبك در حوزه مطالعات فرهنگی و مصرف و ديگر حوزهها به عنوان بحث روزمره و مهم تلقی شده.
وی افزود: سبك زندگی يك عنصر منزلتی و تمايزبخش است و در بعد ذهنی قرار میگيرد. اگر نيمنگاهی به سابقه تاريخی كشورمان، كشورهای اسلامی و مسيحی داشته باشيم، میبينيم كه در گذشتهای تاريخی، سبك زندگی اسلامی و مسيحی در جريان بود. سبك زندگی در معنای گستره خود مطرح بود.
كوثری اظهار كرد: آن چيزی كه در جامعه ايران در قرون چهار تا دوازده تحت دين و سياست تعيين میشد، از كلی بودن برخوردار بود. بايد تلاش كنيم به سبك زندگی اسلامی كه در تعارض با غرب مطرح میشود، يكپارچگی و وحدت ببخشيم.
وی بيان كرد: سبك زندگی در جامعه مسلمانی تقسيماتی دارد كه تحت تأثير عواملی همچون تعامل با جامعه مصرفی جديد، عنصر طبقات اجتماعی، رشد فرديت و مسائلی كه برخاسته از اسلام است قرار گيرد.
نعمتالله فاضلی، عضو هيئت علمی دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه علامه نيز با اشاره به مفهوم سبك زندگی اظهار كرد: ايده سبك زندگی برای جامعه ايرانی به عنوان ايده سياسی مطرح شده است. ايده سبك زندگی ايدهای نبوده كه از درون گفتمانهای دانشگاهی و عمومی رسانهای برآمده باشد. ما ناگهان در سالهای اخير با اين مفهوم روبرو شديم.
وی افزود: ساليان گذشته كه برخی از اساتيد از سبك زندگی صحبت میكردند، متهم به اين موضوع بودند كه در جامعه موضوعات ديگری وجود دارد و سبك زندگی موضوعی نيست كه بخواهد تبديل به دغدغه شود تا اينكه فضا تغيير يافت و سبك زندگی كه نه تنها مجاز نبود، بلكه رسمی شد.
عضو هيئت علمی دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه علامه تصريح كرد: در سياست فرهنگی، آن چيزی كه ممنوعيت دارد عبارت از حاكميت سياسی و فرهنگ تاريخی است و جامعه بايد تعيينكننده آن قواعد و انتخاب فردی باشد؛ بنابراين واژه سبك زندگی سياسی و مناقشه برانگيز در جامعه ايران متولد شد.
وی بيان كرد: دين با مقوله شيوه سبك زندگی سر و كار دارد و اگر شيوه زندگی اين باشد كه سبكهای ايجاد شده دينی است، ما را به سمت اسلامی بودن سوق میدهد، در غير اين صورت سبكهای زندگی ابداع شده دچار مشكل خواهد شد.
فاضلی اظهار كرد: سبك زندگی واژه نابجايی برای سياست فرهنگی است؛ زيرا ما به دنبال زندگی هستيم. مشكل ما در سبك زندگی اين است كه اقتدار معنايی شيوه زندگی دينی برای همه گروههای اجتماعی يكسان پذيرفته شده نيست. مشكل از آنجا آغاز شد كه نبود زندگی دينی با چالش روبر شد و به اين سمت رفتيم كه با مفهوم سبك زندگی اين مشكل را حل كنيم.
مهدی منتظرقائم، استاديار گروه ارتباطات دانشگاه تهران اظهار كرد: گفتمان جديدی كه در ايران به معنای مفهوم سبك زندگی رواج داشته، با كاربرد سبك زندگی غرب در تضاد است. آن چيزی كه در جامعه ما مورد نظر بوده، شيوه زندگی است نه سبك زندگی.
وی افزود: سبك زندگی با سه مقوله كالا، مصرف و انتخاب رابطه دارد. مفهوم سبك زندگی با سه موضوع كالا، مصرف و انتخاب روبه تكثر میيابد. زمانی كه غرب سبك زندگی را مطرح و درباره آن اظهارنظر میكند، نبايد انتظار داشته باشيم كه ادبياتی را آنها تعريف كنند كه بومی باشد. ادبيات بومی بر اساس سبك زندگی توليد شده در كشور است. شيوه زندگی اسلامی بايد مطرح شود تا بتوانيم در ادبياتی كه استفاده میكنيم، آن را بومی كنيم.
وی بيان كرد: اگر سبك زندگی اسلامی با تعريف كشورمان و با زندگی اسلامی تعريف شود، ما را به وحدت نخواهد برد؛ بلكه بايد به مشتركات با كشورهای اسلامی برسيم و بر اساس اين مشتركات سبك زندگی اسلامی را ارائه دهيم.
مسعود كوثری، استاديار و مدير گروه ارتباطات اجتماعی دانشكده علوم اجتماعی با اشاره به مفهوم سبك زندگی اظهار كرد: بيش از سه دهه است كه مفهوم سبك زندگی در حوزه جامعهشناسی مطرح شده است و اين سبك در حوزه مطالعات فرهنگی و مصرف و ديگر حوزهها به عنوان بحث روزمره و مهم تلقی شده.
وی افزود: سبك زندگی يك عنصر منزلتی و تمايزبخش است و در بعد ذهنی قرار میگيرد. اگر نيمنگاهی به سابقه تاريخی كشورمان، كشورهای اسلامی و مسيحی داشته باشيم، میبينيم كه در گذشتهای تاريخی، سبك زندگی اسلامی و مسيحی در جريان بود. سبك زندگی در معنای گستره خود مطرح بود.
كوثری اظهار كرد: آن چيزی كه در جامعه ايران در قرون چهار تا دوازده تحت دين و سياست تعيين میشد، از كلی بودن برخوردار بود. بايد تلاش كنيم به سبك زندگی اسلامی كه در تعارض با غرب مطرح میشود، يكپارچگی و وحدت ببخشيم.
وی بيان كرد: سبك زندگی در جامعه مسلمانی تقسيماتی دارد كه تحت تأثير عواملی همچون تعامل با جامعه مصرفی جديد، عنصر طبقات اجتماعی، رشد فرديت و مسائلی كه برخاسته از اسلام است قرار گيرد.
نعمتالله فاضلی، عضو هيئت علمی دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه علامه نيز با اشاره به مفهوم سبك زندگی اظهار كرد: ايده سبك زندگی برای جامعه ايرانی به عنوان ايده سياسی مطرح شده است. ايده سبك زندگی ايدهای نبوده كه از درون گفتمانهای دانشگاهی و عمومی رسانهای برآمده باشد. ما ناگهان در سالهای اخير با اين مفهوم روبرو شديم.
وی افزود: ساليان گذشته كه برخی از اساتيد از سبك زندگی صحبت میكردند، متهم به اين موضوع بودند كه در جامعه موضوعات ديگری وجود دارد و سبك زندگی موضوعی نيست كه بخواهد تبديل به دغدغه شود تا اينكه فضا تغيير يافت و سبك زندگی كه نه تنها مجاز نبود، بلكه رسمی شد.
عضو هيئت علمی دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه علامه تصريح كرد: در سياست فرهنگی، آن چيزی كه ممنوعيت دارد عبارت از حاكميت سياسی و فرهنگ تاريخی است و جامعه بايد تعيينكننده آن قواعد و انتخاب فردی باشد؛ بنابراين واژه سبك زندگی سياسی و مناقشه برانگيز در جامعه ايران متولد شد.
وی بيان كرد: دين با مقوله شيوه سبك زندگی سر و كار دارد و اگر شيوه زندگی اين باشد كه سبكهای ايجاد شده دينی است، ما را به سمت اسلامی بودن سوق میدهد، در غير اين صورت سبكهای زندگی ابداع شده دچار مشكل خواهد شد.
فاضلی اظهار كرد: سبك زندگی واژه نابجايی برای سياست فرهنگی است؛ زيرا ما به دنبال زندگی هستيم. مشكل ما در سبك زندگی اين است كه اقتدار معنايی شيوه زندگی دينی برای همه گروههای اجتماعی يكسان پذيرفته شده نيست. مشكل از آنجا آغاز شد كه نبود زندگی دينی با چالش روبر شد و به اين سمت رفتيم كه با مفهوم سبك زندگی اين مشكل را حل كنيم.
