نخستين جشنواره ـ همايش روحانی در قاب سينما/ 39
شخصيت چندبعدی حضرت امام(ره) بهترين الگو برای پرداختن به روحانيت در سينماست
گروه هنر: بازيگر فيلم سينمايی «ملك سليمان(ع)» گفت: بهترين الگو برای تصوير قشر روحانيت در سينما، حضرت امام (ره) است؛ روحانی كه دارای شخصيتی چند بعدی است و تمامی صفات يك عارف و مجاهد را داراست.
مهدی فقيه، بازيگر سينما و تلويزيون در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) درباره جايگاه روحانيت در سينمای پس از انقلاب اظهار كرد: نگاه به روحانيت را به دو شكل میتوان ارزيابی كرد؛ ابتدا به صورت فيزيكی كه تنها فردی در لباس روحانيت ترسيم میشود. شكل دوم نيز آثاری را میبينيم كه به روحانيت هم به شكل ظاهری و هم تاثيرگذاری معنوی در فيلمها پرداخت میشود. در اين ميان معتقدم نگاهی كه قادر است تاثيرگذار باشد شكل دوم است كه با فكر و انديشه ارتباط دارد.
وی ادامه داد: روحانی در كشور ما جايگاهی شايسته دارد. اين احترام و جايگاه هم در طول تاريخ 200 ساله اخير كشورمان به خوبی مشهود است. به ويژه در اتفاقات سياسی و اجتماعی كه میتوان اين حضور را به خوبی مشاهده كرد. با توجه به اين توضيح فيلمسازی كه میخواهد به اين موضوع بپردازد بايد اطلاعات كافی در اين حوزه داشته باشد. برای گفتههای خود مثالی روشن دارم و آن نيز حضور خسرو شكيبايی در نقش مدرس است كه هم صلابت مدرس را به خوبی تصوير كرد هم هوش و ايمان اين روحانی را؛ پرداختی كه نشاندهنده توجه كافی فيلمنامه به اين قشر است.
بازيگر فيلم سينمايی «ملك سليمان(ع)» با بيان اينكه توجه به روحانيت آنچنان كه بايد در سينما شايسته نبوده، بيان كرد: در سينما پرداختهای منسجم را به روحانيت كم ديدهام و تنها آثاری چون «زير نور ماه»، «طلا و مس» و چند كار ديگر بودهاند كه كاملا نگاه كارشناسی به اين قشر داشتهاند. نكته حائز توجه نيز اين است كه پرداخت دقيق به روحانيت در سينما تنها مشاوره گرفتن از يك يا چند طلبه نيست، بلكه علاوه بر شناخت ميدانی و كتابخانهای، دغدغه قلبی نيز ضرورت پرداختن به چنين موضوعاتی است.
وی درباره برخی سطحینگریها در پرداختن به نقش روحانی در سينما گفت: در اين چند ساله باب شده وقتی میخواهند عارفی را در فيلم نشان دهند پيرمردی را در لباس سفيد تصوير میكنند كه تاری هم در دست دارند؛ پرداختی كه ابتدايیترين شكل نگاه را به عرفاست. درباره روحانيت نيز چنين نگاه سطحی را میشود در بسياری فيلمها مشاهده كرد كه روحانی تنها در مساجد حضور دارد و عموما هم در حال موعظهكردن است.
فقيه در ادامه سخنان خود تاكيد كرد: بهترين الگو برای قشر روحانيت در سينما حضرت امام (ره) است؛ روحانی كه تمامی صفات يك عارف و مجاهد را داراست. حضرت امام (ره) با رهنمودهای خود علاوه بر اينكه انقلاب را به ثمر نشاند، توانست با انديشههای خود، بقای انقلاب را تضمين كند، به نحوی كه بعد از گذشت سه دهه ما شاهد اقتدار انقلاب اسلامی در سراسر جهان هستيم.
وی در بخش ديگری از سخنان خود تاكيد كرد: من با سفارشسازی در اين زمينه به شدت مخالفم چون تجربه نشان داده كه سفارشسازی هيچگاه جواب نداده است. اين ويژگی نيز تنها به موضوعات دينی خلاصه نمیشود، بلكه مضامينی چون سياست، هنر و ... را هم در بر میگيرد، البته كارهايی چون يوسف پيامبر (ع)، مختارنامه يا مريم مقدس (س) هم بودهاند كه به سفارش سيما توليد شدهاند، ولی افرادی برای ساختشان انتخاب شدهاند كه عشق و سواد خوبی نسبت به اين موضوعات داشتند.
بازيگر فيلم «هور در آتش» درباره نحوه انتخاب نقشها بيان كرد: برای من ظاهر نقش اهميت ندارد، بلكه تاثيرگذاری كار برايم مهم است. اين تاثيرگذاری هم میتواند در قالب نقش يك روحانی روی دهد يا اينكه تصويرگری يك نقش منفی اين نتيجه را حاصل كند. برای مثال نقش جادوگر فيلم «ملك سليمان(ع)» اين امكان را فراهم آورد تا نقشهای مثبت بهتر و بيشتر ديده شوند.
اين بازيگر درباره خطوط قرمز پيش روی آثاری كه به روحانيت میپردازند، توضيح داد: شايد وجود برخی حساسيتها به كم كاری در اين زمينه (فيلمهايی درباره روحانيت) منجر شود، اما دليل اصلی را در چيزی ديگری میبينم، آن نيز نبود فضای لازم برای اين دسته توليدات است، چون اگر تمامی سينما از چنين روحيهای (پرداختن به موضوعات دينی) برخوردار باشند، مسلم بدانيد نگاه به روحانيت و ديگر مسائل در سينمای كشورمان رواج پيدا میكند.
وی در پايان درباره فيلم «اخلاقتو خوب كن» كه در آن نقش يك روحانی را ايفا كرده، خاطرنشان كرد: فيلمنامه كار اولين فاكتوری بود كه من برای ايفای نقشم به روی آن تكيه دارم، ولی در خصوص اين نقش، تحصيل بخشهای از دروس طلبگی به من برای رسيدن به نقش كمك كرد. در ضمن من از كودكی با چنين فضاهايی پرورش يافتهام، چراكه پدرم يك مفسر قرآن بود و همين مسئله سبب شد من با روحانيون بسياری در ارتباط باشم.
وی ادامه داد: روحانی در كشور ما جايگاهی شايسته دارد. اين احترام و جايگاه هم در طول تاريخ 200 ساله اخير كشورمان به خوبی مشهود است. به ويژه در اتفاقات سياسی و اجتماعی كه میتوان اين حضور را به خوبی مشاهده كرد. با توجه به اين توضيح فيلمسازی كه میخواهد به اين موضوع بپردازد بايد اطلاعات كافی در اين حوزه داشته باشد. برای گفتههای خود مثالی روشن دارم و آن نيز حضور خسرو شكيبايی در نقش مدرس است كه هم صلابت مدرس را به خوبی تصوير كرد هم هوش و ايمان اين روحانی را؛ پرداختی كه نشاندهنده توجه كافی فيلمنامه به اين قشر است.
بازيگر فيلم سينمايی «ملك سليمان(ع)» با بيان اينكه توجه به روحانيت آنچنان كه بايد در سينما شايسته نبوده، بيان كرد: در سينما پرداختهای منسجم را به روحانيت كم ديدهام و تنها آثاری چون «زير نور ماه»، «طلا و مس» و چند كار ديگر بودهاند كه كاملا نگاه كارشناسی به اين قشر داشتهاند. نكته حائز توجه نيز اين است كه پرداخت دقيق به روحانيت در سينما تنها مشاوره گرفتن از يك يا چند طلبه نيست، بلكه علاوه بر شناخت ميدانی و كتابخانهای، دغدغه قلبی نيز ضرورت پرداختن به چنين موضوعاتی است.
وی درباره برخی سطحینگریها در پرداختن به نقش روحانی در سينما گفت: در اين چند ساله باب شده وقتی میخواهند عارفی را در فيلم نشان دهند پيرمردی را در لباس سفيد تصوير میكنند كه تاری هم در دست دارند؛ پرداختی كه ابتدايیترين شكل نگاه را به عرفاست. درباره روحانيت نيز چنين نگاه سطحی را میشود در بسياری فيلمها مشاهده كرد كه روحانی تنها در مساجد حضور دارد و عموما هم در حال موعظهكردن است.
فقيه در ادامه سخنان خود تاكيد كرد: بهترين الگو برای قشر روحانيت در سينما حضرت امام (ره) است؛ روحانی كه تمامی صفات يك عارف و مجاهد را داراست. حضرت امام (ره) با رهنمودهای خود علاوه بر اينكه انقلاب را به ثمر نشاند، توانست با انديشههای خود، بقای انقلاب را تضمين كند، به نحوی كه بعد از گذشت سه دهه ما شاهد اقتدار انقلاب اسلامی در سراسر جهان هستيم.
وی در بخش ديگری از سخنان خود تاكيد كرد: من با سفارشسازی در اين زمينه به شدت مخالفم چون تجربه نشان داده كه سفارشسازی هيچگاه جواب نداده است. اين ويژگی نيز تنها به موضوعات دينی خلاصه نمیشود، بلكه مضامينی چون سياست، هنر و ... را هم در بر میگيرد، البته كارهايی چون يوسف پيامبر (ع)، مختارنامه يا مريم مقدس (س) هم بودهاند كه به سفارش سيما توليد شدهاند، ولی افرادی برای ساختشان انتخاب شدهاند كه عشق و سواد خوبی نسبت به اين موضوعات داشتند.
بازيگر فيلم «هور در آتش» درباره نحوه انتخاب نقشها بيان كرد: برای من ظاهر نقش اهميت ندارد، بلكه تاثيرگذاری كار برايم مهم است. اين تاثيرگذاری هم میتواند در قالب نقش يك روحانی روی دهد يا اينكه تصويرگری يك نقش منفی اين نتيجه را حاصل كند. برای مثال نقش جادوگر فيلم «ملك سليمان(ع)» اين امكان را فراهم آورد تا نقشهای مثبت بهتر و بيشتر ديده شوند.
اين بازيگر درباره خطوط قرمز پيش روی آثاری كه به روحانيت میپردازند، توضيح داد: شايد وجود برخی حساسيتها به كم كاری در اين زمينه (فيلمهايی درباره روحانيت) منجر شود، اما دليل اصلی را در چيزی ديگری میبينم، آن نيز نبود فضای لازم برای اين دسته توليدات است، چون اگر تمامی سينما از چنين روحيهای (پرداختن به موضوعات دينی) برخوردار باشند، مسلم بدانيد نگاه به روحانيت و ديگر مسائل در سينمای كشورمان رواج پيدا میكند.
وی در پايان درباره فيلم «اخلاقتو خوب كن» كه در آن نقش يك روحانی را ايفا كرده، خاطرنشان كرد: فيلمنامه كار اولين فاكتوری بود كه من برای ايفای نقشم به روی آن تكيه دارم، ولی در خصوص اين نقش، تحصيل بخشهای از دروس طلبگی به من برای رسيدن به نقش كمك كرد. در ضمن من از كودكی با چنين فضاهايی پرورش يافتهام، چراكه پدرم يك مفسر قرآن بود و همين مسئله سبب شد من با روحانيون بسياری در ارتباط باشم.
