به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه سمنان، حجتالاسلام مهدی ابوالقاسمی، كارشناس پژوهش و آموزش اداره كل تبليغات اسلامی استان سمنان 14 ارديبهشتماه در گردهمايی مبلغات سنتی شهرستان شاهرود در محل سالن همايشهای اداره كل تبليغات اسلامی استان سمنان در شاهرود، ضمن تبريك سالروز ولادت حضرت فاطمه(س) با بيان اينكه اين بانوی بزرگوار در كلام الهی كوثر و در كلام پيامبر نيز ام ابيها ناميده شده است، گفت: ام ابيها به معنای مادر پدر استد و رسول اكرم(ص) دخترش را با اين وصف ستايش میكرد.
وی با بيان اينكه اين امر حكايت از آن دارد كه فاطمه(ع) بسان مادری برای رسول خدا(ص) بوده است، تصريح كرد: هنگامی كه فاطمه(س) در خانه پدر حضور داشت و پس از وفات خديجه(س) غمخوار پدر و مايه پشت گرمی و آرامش رسول خدا(ص) بود و در اين راه از هيچ اقدامی مضايقه نمیكرد و در جنگها نيز بر جراحات پدر مرهم میگذاشت.
وی با بيان اينكه حضرت رسول(ص)، فاطمه را سرور زنان جهانيان معرفی كرده است، خاطرنشان كرد: اين بدان معنا است كه علو مقام حضرت زهرا(س) تنها محدود به عصر حيات آن بزرگوار نيست و در تمامی اعصار جريان دارد.
حجتالاسلام ابوالقاسمی با بيان اينكه حضرت فاطمه(س) پيوند دو دريای كرامت و امامت و رابطه مقام وحی و ولايت است متذكر شد: نام مبارك آن حضرت، فاطمه(ع) است و برای ايشان القاب و صفات متعددی همچون زهرا، صديقه، طاهره، مباركه، بتول، راضيه، مرضيه، نيز ذكر شده است.
وی اضافه كرد: فاطمه(س) در لغت به معنی بريده و جدا شده است و علت اين نامگذاری بر طبق احاديث نبوی، آن است كه «پيروان فاطمه(س) به سبب او از آتش دوزخ به دور هستند».
ابوالقاسمی اظهار كرد: زهرا به معنای درخشنده است و از امام ششم، امام صادق(ع) روايت شده كه «چون دخت پيامبر(ص) در محرابش میايستاد(مشغول عبادت میشد)، نورش برای اهل آسمان میدرخشيد؛ همانطور كه نور ستارگان برای اهل زمين میدرخشد.»
كارشناس آموزش و پژوهش اداره كل تبليغات اسلامی استان سمنان با اشاره به اينكه صدّيقه به معنی كسی است كه به جز راستی چيزی از او صادر نمیشود، گفت: طاهره به معنای پاك و پاكيزه، مباركه به معنای با خير و بركت، بتول به معنای بريده و دور از ناپاكی، راضيه به معنای راضی به قضا و قدر الهی و مرضيه يعنی مورد رضايت الهی است.