راه طولانی
آقای من دو ديده بارانیات كجاست؟
آن شبچراغ روشن عرفانیات كجاست؟
آيد نسيم طره جانانهات ز راه
زلف سياه و چهره نورانیات كجاست؟
كو دفتر نخوانده پُر رمز و راز تو
انديشه صلابت قرآنیات كجاست؟
فصل خزانپريده به پايان رسيده است
پس وعدههای سبز بهارانيت كجاست؟
آن دامن نگاه پر از انتظار نيست
با ما بگو كه جذبه روحانيت كجاست؟
يخ زد لبان غنچه بيداری زمان
خورشيد خوابخيز زمستانیات كجاست؟
شعبان به ماه روی تو پررنگ میشود
ميلاد رونمايی شعبانيت كجاست؟
بهتان به خيل منتظران جاهلان زدند
شمشير آبديده عريانیات كجاست؟
مرغ دلم به كوی تو پرّان بود بگو
راه حضور خانه طولانیات كجاست؟
عجّل علی ظهورك يا صاحب الزمان!
سيمرغ لامكان غزلخوانیات كجاست؟
ما گلّههای بی سر و سامان غفلتيم
موسای دين، حمايت چوپانیات كجاست؟
«عنقا» اگرچه در خور نام و نشانی است
گويد به خويشتن كه مسلمانیات كجاست؟