نخستين جشنواره - همايش روحانی در قاب سينما
گستردگی موضوع ويژگی جشنواره روحانی در قاب سينماست
گروه هنر: در جشنواره – همايش «روحانی در قاب سينما» هرچند محور روحانيت است، اما فيلمها قادرند در هر موضوعی ورود داشته باشند؛ بدين معنا كه فيلم مورد نظر هم میتواند از داستانی دينی يا اجتماعی بهره برد يا اينكه به مضمونی، اقتصادی يا سياسی توجه كند. اين گستردگی موضوعات سبب میشود كه اين جشنواره شكلی گسترده داشته باشد.
نورالدين عبداللهپور، فيلمساز مستند در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) برگزاری نخستين جشنواره – همايش «روحانی در قاب سينما» را رويكردی تاثيرگذار در عالم هنر توصيف كرد و گفت: در طول سال جشنواره های مختلفی در كشورمان برگزار میشود كه عمدتاً شكلی موضوعی دارند. اين رويدادها سعی دارند با ارزيابی شرايط و موقعيتهای موجود به موضوع مورد نظر نگاهی كارشناسانه داشته باشند. برای مثال به جشنواره فيلم «رويش» اشاره میكنم كه در آن تنها كارهايی كه مضمونی دينی دارند مورد توجه قرار میگيرند.
وی افزود: ولی اين وضعيت درباره جشنواره – همايش «روحانی در قاب سينما» متفاوت است، زيرا در اين رويداد محور روحانيت است، اما فيلمها قادرند در هر موضوعی ورود داشته باشند. بدين معنا كه فيلم مورد نظر هم میتواند از داستانی دينی يا اجتماعی بهره برد يا اينكه به مضمونی، اقتصادی يا سياسی توجه كند. اين گستردگی موضوعات سبب میشود كه اين جشنواره شكلی گسترده داشته باشد.
كارگردان مستند تحسين شده «بی بی ملا زهرا» ادامه داد: موضوع ديگری كه بايد به آن توجه داشت، نام اين رويداد است، چراكه به آن جشنواره – همايش میگويند، بدين معنا كه در آن تنها قرار نيست كه آثار به نمايش در آيد، بلكه با برگزاری جلسات نقد و بررسی درباره جايگاه و شكل توجه به روحانيت در سينما پرداخته شود. همان اتفاقی كه در نخستين دوره افتاد و ما ديديم كه با برگزاری 11 جلسه علمی جايگاه روحانيت در سينما ارزيابی شد.
وی در پاسخ به اين سؤال كه نگاه سينما در سه دهه گذشته به روحانيت چگونه بوده، گفت: در دهه اول و دوم، توجه به روحانيت تنها در ظاهر خلاصه میشد، بدين معنا كه معمولا روحانی فردی بود كه در مسجد حضور داشت و دائما مردم را به سوی كمال هدايت میكرد، البته اين نوع نگاه در جای خود پسنديده است، اما تنها يك بخش از رسالت روحانيت را در بر میگيرد، پس برای آن دوران نمیتوان نمرهای خوب در نظر گرفت.
تهيهكننده مجموعه مستند «منظر ماه» اضافه كرد: اما با فيلم «زير نور ماه» كه در اواخر دهه 70 ساخته شد، شكل توجه به روحانيت در سينما تغيير كرد، چون در اين كار زندگی طلبهای تصوير میشود كه در انتخاب راه خود شك میكند. اين اثر يك كار فاخر است كه تا به امروز از آن به عنوان مثالی شايسته نام برده میشود. در ادامه فيلمهای خوب ديگری همچون «طلا و مس»، «او» و ... ساخته شدهاند كه به اين موضوع نگاهی ويژه و مناسب داشتهاند.
عبداللهپور در پاسخ به سوالی ديگر مبنی بر اينكه فيلم «رسوايی» چه نوع نگاهی به روحانيت داشته، گفت: جذابيت شاخصه اصلی اين فيلم است كه سبب شده اين كار به يكی از پر تماشاگرترين آثار سينمای ايران تبديل شود. خصيصهای كه نشان داد اگر نگاهی درست به اين موضوع داشته باشيم، قادريم هم حرفهای خود را به تماشاگر منتقل كنيم، هم اينكه تماشاگر از ديدن فيلمهای مورد نظر لذت برد.
وی در پايان خاطرنشان كرد: نكتهای كه بايد به آن در اين بحث اشاره كرد اين مهم است كه صرف فيلمساز بودن دليلی نيست كه هر كس بتواند به اين موضوع (روحانيت در سينما) بپردازد، چون اين دسته آثار بايد از يك آگاهی كامل بهره برده باشند تا كار دستخوش تحريف يا خطا نشود. آگاهی كامل نيز تنها به معنای مطالعات كتابخانهای نيست، بلكه كارگردان بايد دغدغه و تجربه عينی از موضوع داشته باشد.
وی افزود: ولی اين وضعيت درباره جشنواره – همايش «روحانی در قاب سينما» متفاوت است، زيرا در اين رويداد محور روحانيت است، اما فيلمها قادرند در هر موضوعی ورود داشته باشند. بدين معنا كه فيلم مورد نظر هم میتواند از داستانی دينی يا اجتماعی بهره برد يا اينكه به مضمونی، اقتصادی يا سياسی توجه كند. اين گستردگی موضوعات سبب میشود كه اين جشنواره شكلی گسترده داشته باشد.
كارگردان مستند تحسين شده «بی بی ملا زهرا» ادامه داد: موضوع ديگری كه بايد به آن توجه داشت، نام اين رويداد است، چراكه به آن جشنواره – همايش میگويند، بدين معنا كه در آن تنها قرار نيست كه آثار به نمايش در آيد، بلكه با برگزاری جلسات نقد و بررسی درباره جايگاه و شكل توجه به روحانيت در سينما پرداخته شود. همان اتفاقی كه در نخستين دوره افتاد و ما ديديم كه با برگزاری 11 جلسه علمی جايگاه روحانيت در سينما ارزيابی شد.
وی در پاسخ به اين سؤال كه نگاه سينما در سه دهه گذشته به روحانيت چگونه بوده، گفت: در دهه اول و دوم، توجه به روحانيت تنها در ظاهر خلاصه میشد، بدين معنا كه معمولا روحانی فردی بود كه در مسجد حضور داشت و دائما مردم را به سوی كمال هدايت میكرد، البته اين نوع نگاه در جای خود پسنديده است، اما تنها يك بخش از رسالت روحانيت را در بر میگيرد، پس برای آن دوران نمیتوان نمرهای خوب در نظر گرفت.
تهيهكننده مجموعه مستند «منظر ماه» اضافه كرد: اما با فيلم «زير نور ماه» كه در اواخر دهه 70 ساخته شد، شكل توجه به روحانيت در سينما تغيير كرد، چون در اين كار زندگی طلبهای تصوير میشود كه در انتخاب راه خود شك میكند. اين اثر يك كار فاخر است كه تا به امروز از آن به عنوان مثالی شايسته نام برده میشود. در ادامه فيلمهای خوب ديگری همچون «طلا و مس»، «او» و ... ساخته شدهاند كه به اين موضوع نگاهی ويژه و مناسب داشتهاند.
عبداللهپور در پاسخ به سوالی ديگر مبنی بر اينكه فيلم «رسوايی» چه نوع نگاهی به روحانيت داشته، گفت: جذابيت شاخصه اصلی اين فيلم است كه سبب شده اين كار به يكی از پر تماشاگرترين آثار سينمای ايران تبديل شود. خصيصهای كه نشان داد اگر نگاهی درست به اين موضوع داشته باشيم، قادريم هم حرفهای خود را به تماشاگر منتقل كنيم، هم اينكه تماشاگر از ديدن فيلمهای مورد نظر لذت برد.
وی در پايان خاطرنشان كرد: نكتهای كه بايد به آن در اين بحث اشاره كرد اين مهم است كه صرف فيلمساز بودن دليلی نيست كه هر كس بتواند به اين موضوع (روحانيت در سينما) بپردازد، چون اين دسته آثار بايد از يك آگاهی كامل بهره برده باشند تا كار دستخوش تحريف يا خطا نشود. آگاهی كامل نيز تنها به معنای مطالعات كتابخانهای نيست، بلكه كارگردان بايد دغدغه و تجربه عينی از موضوع داشته باشد.
