حسين عبدی، سرپرست گروه تواشيح سبحان استان تهران، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، زمان آغاز به كار اين گروه را رمضان سال 1389 عنوان كرد و اظهار كرد: اعضای اين گروه متشكل از قاريان برجسته سطح استان تهران هستند، در ابتدا هيچ سابقهای در تواشيح نداشتيم و تنها تجربه ما در زمينه قرائت قرآن كريم بود.
وی در ادامه افزود: سال گذشته در مسابقات تواشيح و همخوانی قرآن كريم در سطح استان تهران شركت كرديم و برای اولين بار موفق به كسب مقام دوم شديم و سهميه حضور در مسابقات سراسری امسال را كه اواخر فروردينماه در تهران برگزار شد را به دست آورديم.
سرپرست گروه تواشيح سبحان به بحث در مورد اجرای تواشيح و ضرورتهای آن پرداخت و تصريح كرد: به دليل اين كه انسان خَلقاً و خُلقاً خداجو است، بنابر اين زمانی كه با الحان و نغماتی همچون تواشيح روبرو شود، خود به خود گرايشی به اين سمت در افراد ظهور میكند كه ناشی از همان خداجو بودن انسان است و چون الحانی مانند الحان قرائت قرآن و تواشيح از دل بر میآيد، بر دل هم مینشيند.
عبدی اظهار كرد: بارها شده است كه پس از اجراهای خودمان با مراجعه كنندگان بسيار زيادی مواجه شدهايم كه خواستار راهنمايی برای آشنايی بيشتر با تواشيح شدهاند، اين امر خود نشانگر توان بالای تواشيح در جذب جوانان به فعاليتهای قرآنی را دارد و نشان میدهد كه تواشيح اين اثرگذاری را دارد كه پس از اجرا با مراجعهكنندگانی برای آشنايی بيشتر مواجه میشويم.
وی در ادامه با تأكيد بر اين كه يك عضو گروه تواشيح به طور يقين بايد با قرائت قرآن آشنايی داشته باشد، خاطرنشان كرد: چون سر و كار ما در تواشيح با مقامات و الحان عربی است، بنابراين لازم است كه فرد عضو گروه تواشيح با قرائت قرآن آشنايی لازم و شاكله اصلی صدا را داشته باشد.
سرپرست گروه تواشيح سبحان استان تهران در بخش ديگری از اين گفتوگو به شرايط استفاده از اشعار فارسی در تواشيح اشاره كرد و گفت: استفاده از زبان عربی يا فارسی در تواشيح بحث اصلی نيست، بلكه ميزان اثرگذاری نوع اين زبان بر مخاطب است كه دارای اهميت است، وقتی ما در تواشيح تنها از زبان عربی استفاده میكنيم، تنها قشر خاصی كه با زبان عربی آشنايی دارند متوجه خواهند شد، اما زمانی كه به صورت تركيبی استفاده شود و يا ترجمه بخشهای عربی در اختيار مخاطب قرار گيرد، بهترين اثرگذاری را بر مخاطب خواهد گذاشت.
عبدی اهميت محتوا و مفهوم تواشيح را بالاتر از آهنگ دانست و افزود: به نظر بنده همه ما به طور فطری با آهنگها و الحان آشنايی كمی داريم و اين شناخت در نهاد ما است، پس ما بايد ابتدا با چارچوب كار آشنا شويم و پس از آن به جزييات كه همان الحان و نغمات است بپردازيم، بنابر اين اگر متن را خوب ياد بگيريم، مقامات نيز در كنار آن خواهد آمد و زياد زمانبر نخواهد بود.
وی مهمترين مشكل تواشيح در كشور را در نوع تكم و فارسی زبان بودن گروهها دانست و گفت: شما اگر به گروههای برتر تواشيح نگاهی داشته باشيد، متوجه خواهيد شد كه گروههايی كه زبان تكلمشان عربی است، جزء گروههای برتر هستند، گروههايی هم كه عرب زبان نبودهاند و الان هم جزء گروههای برتر هستند با تمرين و ممارست فراوان توانستهاند مشكلات مربوط به لهجه فارسی را برطرف كنند.
سرپرست گروه تواشيح سبحان تصريح كرد: يكی ديگر از معظلات موجود بر سر راه تواشيح گرايش برخی گروهها به اجراهای امتيازی برای كسب رتبه است و برخی اجراها برای كسب رتبه و يا مقام است در صورتی كه نبايد تواشيح به اين سمت كشيده شود، چرا كه تواشيح يك كار قلبی است و اگر نيت و هدف هم چيزی غير از كسب رتبه و امتياز باشد، اثرگذرای به مراتب بيشتری خواهد گذاشت.
وی خاطرنشان كرد: كار تواشيح ناگزير از فضای تقوا است، يعنی اگر تقوای ما تقوای اساسی باشد، در اجراها نيز به امتيازات و رتبهها توجه نخواهيم داشت و توصيه بنده هم به گروهها اين است كه به صورت دلی كار كنند و اجراهای خود را به ائمه(ع) تقديم كنند، اگر در اين راه مسير اصلی را گم كنيم به همان اندازه از ميزان اثرگذاری كارهای ما كاسته خواهد شد.
سرپرست گروه تواشيح سبحان استان تهران در پايان اظهار كرد: برنامهها و مسابقات تواشيح كه در كشور برگزار میشود، به شناسايی تواشيح در بين جوانان كمك زيادی كرده است و كمترين اثر برگزاری مسابقات در كشور ترويج تواشيح خواهد بود.