به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در همين راستا جهت پرداخت جريمهها، باجههايی به صورت شبانهروزی منتظر دريافت استغفارهای شما بندگان خدا داير است. در صورت بازگشت قطعی و عدم تكرار، رحمت خدا بر شما نازل خواهد شد.
در اين زمينه در سورههای قرآن كريم نيز مواردی ذكر شده كه شامل سوره انعام آيه 147 كه میفرمايد «و پروردگار شما صاحب رحمتی وسيع است و عجله در عقوبت گناهكاران نمیكند» و در سوره نساء آيه 110 آمده است «هركس بدی كند يا ظلم كند به نفس خود با ارتكاب گناهان و سپس آمرزش بخواهد از خدا و توبه كند، خدا را آمرزنده مهربان میيابد».
و در صورت عدم بازگشت پس از اتمام فرصت واريز استغفار، ديگر فرصتی داده نخواهد شد. «حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّی أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِن وَرَائِهِم بَرْزَخٌ إِلَی یَوْمِ یُبْعَثُونَ؛ خداوند متعال همچنين برای رعايتكنندگان جنات عدن را وعده داده است».
«جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها أَبَداً رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ لِمَنْ خَشِیَ رَبَّهُ؛ برای كسانی كه مجدد خطای خود را تكرار كنند عذاب سختی وعده داده شده است».
امام رضا(ع) میفرمايد «كسی كه از گناهی توبه كند در حالی كه از آن دست برنداشته و آن را بجای میآورد همچون مسخره كننده پروردگار خويش است». توبه بر لب سبحه بر كف دل پر از شوق گناه/ معصيت را خنده میآيد ز استغفار ما.
امام صادق(ع) نيز میفرمايد «توبه از گناهان شرايطی دارد كه از جمله آنها عبارتند از همواره انسان در برابر خدا اعتراف كند به گناهانی كه انجام داده كه اين يادآوری او را از غرور و ارتكاب دوباره گناهان باز میدارد و همچنين توبه كننده بايد پشيمانی واقعی از گناهانی كه قبلاً انجام داده داشته و از اينكه در مابقی عمر مجدداً مرتكب گناه شود ترسان باشد.
از اينكه خلاف امر خدا را انجام داده و نتوانسته اطاعت خدا را بكند، گريان و متأسف باشد همچنين همواره نفس خود را از ميل به شهوات باز دارد و آنچه از واجبات به گردن او مانده قضايش را به جای آورد و حقوقی را كه بر عهده دارد به جای آورد و از همنشينان و دوستان بد دوری كند». در صورت انجام اين اعمال انشاالله توبه او مورد قبول خداوند مهربان قرار گرفته خواهد شد.
*************************************************************************
پینوشت:
منابع:
1. ترجمه مصباح الشريعه
2. اصول كافی جلد 4 صفحه 172