آيتالله العظمی بهجت؛ تجلی يك عمر تلاش در راه خدا
گروه انديشه: استاد حوزههای علميه بندرعباس با اشاره به اينكه چهره اخلاقی و معنوی آيتالله العظمی بهجت خيلی كارساز بود و تمام عمر خود در راه خدا تلاش كرد، افزود: امروز كه ايشان بهصورت ظاهری و فيزيكی ميان ما نيستند همه و بهويژه جوانان و كسانیكه دنبال اخلاقيات میباشند از فرمايشات و كلام ايشان درس اخلاق بگيرند.
حجتالاسلام سيد محمدعلی معصومی، استاد حوزههای علميه بندرعباس در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه هرمزگان، درخصوص نحوه آَشنايی با آيتالله العظمی بهجت و جايگاه آن مرحوم گفت: آيتالله العظمی بهجت دارای مقامات معنوی بسيار ممتازی بودند و من از كلاس دوم راهنمايی بعضی مواقع به مسجد ايشان میرفتم.
وی افزود: بعضی مواقع كه با دوستان به حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(س) میرفتيم ، نماز مغرب و عشا را در مسجد آيتالله العظمی بهجت میخوانديم و از آنجا بود كه با ايشان بيشتر آشنا شدم.
اين استاد حوزه علميه الزهرا بندرعباس بيان كرد: قبل از انقلاب هم منزلشان میرفتم و يا گاهی مواقع كه پدرم با دوستان و علما به همراه ايشان بيرون از شهر قم به باغهای اطراف میرفتند من هم با ايشان میرفتم و آنجا در محضر علمای بزرگ همچون آيتالله مصباح و آيتاللهالعظمی جوادی آملی كه در كنار ايشان بودند بهره میبردم و همين باعث شد محبت و علاقه من به علم و علمايی اهل عمل بيشتر شود.
حجتالاسلام معصومی ادامه داد: بعد از اتمام درس كه همزمان با اوايل انقلاب هم بود در حوزه علميه مشغول درس و تحصيل شدم بعد از اتمام دروس مقدماتی مشغول تحصيل در دروس عالی شدم و سپس درس خارج را در محضر استاد بهجت بودم.
وی ادامه داد: در ايام تحصيل در مجالس اخلاق ايشان و يا در روزهای پنجشنبه در مجالس روضه كه در منزلشان برپا بود، شركت میكردم و همين طور در طول تحصيل از اخلاق و گفتار و منش ايشان بهرهمند میشدم.
اين مدرس سطح سه طلاب حوزههای علميه بندرعباس گفت: مرحوم آيتالله العظمی بهجت هميشه صبحها قبل از طلوع آفتاب به حرم حضرت فاطمه معصومه(س) میرفتند و يك ساعت زيارت میكردند و ما در مسجد بالاسر حرم سؤالاتی كه داشتيم از استاد میپرسيديم و مشغول مباحثه میشديم.
معصومی با اشاره به اينكه ايشان به زيارت ائمه(ع) اهميت زيادی میدانند، افزود: آن مرحوم با آن گفتار و منش و سيمای معنوی خود كه ارادت خاصی نسبت به اهل بيت(ع) داشتند معمولاً چند وقت يكبار به حرم امام رضا(ع) هم میرفتند.
وی اضافه كرد: ايشان تابستانها سه ماه يا گاهی بيشتر كه به مشهد مقدس میرفتند، بعد از طلوع آفتاب به حرم میرفتند و يك ساعت مشغول زيارت میشدند و سپس به منزلشان در خيابان امام رضا برمیگشتند.
اين مدرس حوزه علميه برادران بندرعباس با اشاره به اينكه حضور در درس خارج مكاسب مرحوم آيتالله العظمی بهجت از افتخارات ديگر من در محضر ايشان بود، گفت: در طول چهار سال تحصيل من در محضر ايشان، واقعاً درس را يك وظيفه واجب جدی میدانستند و به تحقيق در مسائل فقهی بسيار اهميت میدادند.
معصومی درخصوص بارزترين ويژگی آيتالله العظمی بهجت بيان كرد: ايشان بيشتر مواقع خيلی سكوت داشت مگر اينكه كسی مطلبی يا سؤالی داشت يا در زمان تدريس كه صحبت میكردند در واقع ايشان كلام زيادی كه باعث رنجش ديگران شود را به زبان نمیآوردند.
وی در اين رابطه تصريح كرد: آيتالله العظمی بهجت زياد سكوت میكرد در واقع ايشان به اين آيه 3 سوره مؤمنون«والذين هم عن اللغو معرضون؛ و آنان كه از هر گفتار و كردار بيهوده و بیفايده روی گردانند» عمل میكرد يعنی از حرفهايی كه در آن حرف لغو و لهو باشد، بسيار خودداری میكرد.
استاد حوزههای علميه بندرعباس در بخش ديگری از سخنان خود در خصوص رهنمودهای آيتالله العظمی بهجت در بحث تلاوت و حفظ قرآن گفت: ايشان به تلاوت قرآن زياد اهميت زيادی میداد نماز را با حزن میخواند و در مباحث اخلاقی هم آيات قرآن و هم از اهل بيت(ع) احاديث میگفت و تأكيدشان اين بود كه قرآن و اهل بيت(ع) از هم جدا نيستند.
حجتالاسلام معصومی در اين خصوص بيان كرد: آن عارف بالله بعضی مواقع در نيمههای شب زياد قرآن تلاوت میكرد و معتقد بودند هركس استعداد حفظ دارد برای او اين كار بركات خوبی دارد.
وی در پاسخ به اينكه مرحوم آيتالله العظمی بهجت از چه فرمولهايی استفاده كردند كه باعث شد ايشان به جايگاه عارف بالله برسند، اظهار كرد: ايشان زمانیكه در نجف بودند از اساتيد خوب هم از جهت مباحث علمی و هم شيوههای سير و سلوك بهره گرفتند در واقع حضرت آيتالله العظمی بهجت شاگرد آيتالله العظمی نائينی و آيتالله العظمی محققاصفهانی هستند بنابراين سوابق درخشانش در تحصيل و تدريس غيرقابل انكار است.
اين مدرس سطح سه حوزه علميه خواهران بندرعباس با اشاره به اينكه آيتالله العظمی بهجت تجلی يك عمر سير و سلوك و جهاد و تلاش در راه خدا و برای رسيدن به حقيقت بود، ادامه داد: آن مرحوم وارسته علم و فقاهت زندگی پر رمز و راز به جهت بندگی خدا داشتند و اين باعث شد كه ايشان به چنين جايگاه عرشی دست پيدا كنند.
حجتالاسلام معصومی بيان كرد: همانطور كه بسياری از بزرگان نيز اعتقاد داشتند ايشان اصلاً گناه نمیكرد حاضر نبود از محضر خدا غافل شود هميشه حاضر بود و انگار در اين دنيا نيست.
وی در بخش پايانی سخنان خود خاطرنشان كرد: آنچه كه ما در طول اين سالهايی كه در محضر ايشان در قم بوديم ياد گرفتيم بهواسطه پدرم كه روحانی بود در مجالس آن بنده و عارف بالله خداوند با ايشان بود.
استاد حوزههای علميه بندرعباس بيان كرد: دقت در سخنان ايشان بهترين توصيه من به جوانان امروز است و به فرمايش آن مرحوم كه به آنچه میدانيد عمل كنيد و در آنچه نمی دانيد؛ احتياط كنيد تا روشن شود، عمل كنند.
حجتالاسلام معصومی در پايان با اشاره به اينكه چهره اخلاقی و معنوی آيتالله العظمی بهجت خيلی كارساز بود و تمام عمر خود در راه خدا تلاش كرد، افزود: امروز كه ايشان بهصورت ظاهری و فيزيكی ميان ما نيستند همه و بهويژه جوانان و كسانیكه دنبال اخلاقيات میباشند از فرمايشات و كلام ايشان درس اخلاق بگيرند.
وی افزود: بعضی مواقع كه با دوستان به حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(س) میرفتيم ، نماز مغرب و عشا را در مسجد آيتالله العظمی بهجت میخوانديم و از آنجا بود كه با ايشان بيشتر آشنا شدم.
اين استاد حوزه علميه الزهرا بندرعباس بيان كرد: قبل از انقلاب هم منزلشان میرفتم و يا گاهی مواقع كه پدرم با دوستان و علما به همراه ايشان بيرون از شهر قم به باغهای اطراف میرفتند من هم با ايشان میرفتم و آنجا در محضر علمای بزرگ همچون آيتالله مصباح و آيتاللهالعظمی جوادی آملی كه در كنار ايشان بودند بهره میبردم و همين باعث شد محبت و علاقه من به علم و علمايی اهل عمل بيشتر شود.
حجتالاسلام معصومی ادامه داد: بعد از اتمام درس كه همزمان با اوايل انقلاب هم بود در حوزه علميه مشغول درس و تحصيل شدم بعد از اتمام دروس مقدماتی مشغول تحصيل در دروس عالی شدم و سپس درس خارج را در محضر استاد بهجت بودم.
وی ادامه داد: در ايام تحصيل در مجالس اخلاق ايشان و يا در روزهای پنجشنبه در مجالس روضه كه در منزلشان برپا بود، شركت میكردم و همين طور در طول تحصيل از اخلاق و گفتار و منش ايشان بهرهمند میشدم.
اين مدرس سطح سه طلاب حوزههای علميه بندرعباس گفت: مرحوم آيتالله العظمی بهجت هميشه صبحها قبل از طلوع آفتاب به حرم حضرت فاطمه معصومه(س) میرفتند و يك ساعت زيارت میكردند و ما در مسجد بالاسر حرم سؤالاتی كه داشتيم از استاد میپرسيديم و مشغول مباحثه میشديم.
معصومی با اشاره به اينكه ايشان به زيارت ائمه(ع) اهميت زيادی میدانند، افزود: آن مرحوم با آن گفتار و منش و سيمای معنوی خود كه ارادت خاصی نسبت به اهل بيت(ع) داشتند معمولاً چند وقت يكبار به حرم امام رضا(ع) هم میرفتند.
وی اضافه كرد: ايشان تابستانها سه ماه يا گاهی بيشتر كه به مشهد مقدس میرفتند، بعد از طلوع آفتاب به حرم میرفتند و يك ساعت مشغول زيارت میشدند و سپس به منزلشان در خيابان امام رضا برمیگشتند.
اين مدرس حوزه علميه برادران بندرعباس با اشاره به اينكه حضور در درس خارج مكاسب مرحوم آيتالله العظمی بهجت از افتخارات ديگر من در محضر ايشان بود، گفت: در طول چهار سال تحصيل من در محضر ايشان، واقعاً درس را يك وظيفه واجب جدی میدانستند و به تحقيق در مسائل فقهی بسيار اهميت میدادند.
معصومی درخصوص بارزترين ويژگی آيتالله العظمی بهجت بيان كرد: ايشان بيشتر مواقع خيلی سكوت داشت مگر اينكه كسی مطلبی يا سؤالی داشت يا در زمان تدريس كه صحبت میكردند در واقع ايشان كلام زيادی كه باعث رنجش ديگران شود را به زبان نمیآوردند.
وی در اين رابطه تصريح كرد: آيتالله العظمی بهجت زياد سكوت میكرد در واقع ايشان به اين آيه 3 سوره مؤمنون«والذين هم عن اللغو معرضون؛ و آنان كه از هر گفتار و كردار بيهوده و بیفايده روی گردانند» عمل میكرد يعنی از حرفهايی كه در آن حرف لغو و لهو باشد، بسيار خودداری میكرد.
استاد حوزههای علميه بندرعباس در بخش ديگری از سخنان خود در خصوص رهنمودهای آيتالله العظمی بهجت در بحث تلاوت و حفظ قرآن گفت: ايشان به تلاوت قرآن زياد اهميت زيادی میداد نماز را با حزن میخواند و در مباحث اخلاقی هم آيات قرآن و هم از اهل بيت(ع) احاديث میگفت و تأكيدشان اين بود كه قرآن و اهل بيت(ع) از هم جدا نيستند.
حجتالاسلام معصومی در اين خصوص بيان كرد: آن عارف بالله بعضی مواقع در نيمههای شب زياد قرآن تلاوت میكرد و معتقد بودند هركس استعداد حفظ دارد برای او اين كار بركات خوبی دارد.
وی در پاسخ به اينكه مرحوم آيتالله العظمی بهجت از چه فرمولهايی استفاده كردند كه باعث شد ايشان به جايگاه عارف بالله برسند، اظهار كرد: ايشان زمانیكه در نجف بودند از اساتيد خوب هم از جهت مباحث علمی و هم شيوههای سير و سلوك بهره گرفتند در واقع حضرت آيتالله العظمی بهجت شاگرد آيتالله العظمی نائينی و آيتالله العظمی محققاصفهانی هستند بنابراين سوابق درخشانش در تحصيل و تدريس غيرقابل انكار است.
اين مدرس سطح سه حوزه علميه خواهران بندرعباس با اشاره به اينكه آيتالله العظمی بهجت تجلی يك عمر سير و سلوك و جهاد و تلاش در راه خدا و برای رسيدن به حقيقت بود، ادامه داد: آن مرحوم وارسته علم و فقاهت زندگی پر رمز و راز به جهت بندگی خدا داشتند و اين باعث شد كه ايشان به چنين جايگاه عرشی دست پيدا كنند.
حجتالاسلام معصومی بيان كرد: همانطور كه بسياری از بزرگان نيز اعتقاد داشتند ايشان اصلاً گناه نمیكرد حاضر نبود از محضر خدا غافل شود هميشه حاضر بود و انگار در اين دنيا نيست.
وی در بخش پايانی سخنان خود خاطرنشان كرد: آنچه كه ما در طول اين سالهايی كه در محضر ايشان در قم بوديم ياد گرفتيم بهواسطه پدرم كه روحانی بود در مجالس آن بنده و عارف بالله خداوند با ايشان بود.
استاد حوزههای علميه بندرعباس بيان كرد: دقت در سخنان ايشان بهترين توصيه من به جوانان امروز است و به فرمايش آن مرحوم كه به آنچه میدانيد عمل كنيد و در آنچه نمی دانيد؛ احتياط كنيد تا روشن شود، عمل كنند.
حجتالاسلام معصومی در پايان با اشاره به اينكه چهره اخلاقی و معنوی آيتالله العظمی بهجت خيلی كارساز بود و تمام عمر خود در راه خدا تلاش كرد، افزود: امروز كه ايشان بهصورت ظاهری و فيزيكی ميان ما نيستند همه و بهويژه جوانان و كسانیكه دنبال اخلاقيات میباشند از فرمايشات و كلام ايشان درس اخلاق بگيرند.
