معرفی بقعه متبركه گلبهار(ع) روستای طسوج

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، ارتفاع اين روستا از سطح دريا دو هزار و 20 متر است. آب و هوای طسوج در بهار و تابستان معتدل و در زمستان بسيار سرد است. در روستای طسوج سنگ‌نوشته‌هايی از دوران قاجاريه به جا مانده است.
به نظر می‌رسد قدمت روستا و استقرار دائم در آن به دوره قاجاريه مربوط باشد. براساس نتايج سرشماری سال 1375، روستای طسوج 250 نفر جمعيت داشته است كه در سال 1385، به 380 نفر افزايش يافته است.
بقعه متبركه گلبهار در مركز روستای طسوج قرار دارد. اين امامزاده، مورد احترام مردم روستا است و در ايام مختلف سال، زائران بسياری دارد. مردم روستای طسوج همانند ساير ايرانيان در اعياد ملی و مذهبی نوروز، فطر، قربان و مبعث پيامبر(ص) به جشن و شادی و در ايام عزاداری ائمه به سوگواری می‌پردازند.
در اين روستا مرثيه‌خوانی و نوحه‌سرايی به گويش لری در عزاداری‌های روزهای تاسوعا و عاشورا، شب‌های قدر و به ويژه درشب شهادت امام علی(ع) مرسوم است. به قولی نام اصلی آن دانيال است. در گويش محلی بنا به گفتار افسانه‌ای به «كل بار» و «گلبهار» شهرت دارد. اين زيارتگاه از شمال به كوه ساورز، از جنوب به رودخانه طسوج، از مغرب به تنگ المون و از مشرق به دم طسوج محدود و محصور است.
بنای قديم اين بقعه، عمارتی 4*6 متر كه بر گنبدخانه گچی آن گنبدی مخروطی باريك با ارتفاع كشيده، استوار شده است. اين بنا در سال 1378 ه.ش توسط هيئت امنا و مشايخ گلبار با نظارت و مشاركت اداره اوقاف و امور خيريه شهرستان كهگيلويه تخريب، سپس در وسعتی 6*8 متر با سنگ چهارگوش نما و آجر و سيمان تجديد بنا شد.
يادآور می‌شود، در سال 1391، يكبار آئين غباروبی اين حرم مطهر با حضور كاركنان اوقاف و امور خيريه شهرستان كهگيلويه و هيئت امنای حرم مطهر برگزار شده است.