تئاتر «مقاومت» در يك نگاه/ ضعفهای يك جشنواره با وجود بينالمللی بودن
گروه هنر: دو روز است كه استان خوزستان ميزبان برگزاری شانزدهمين جشنواره تئاتر «مقاومت ـ فتح خرمشهر» است؛ جشنوارهای كه با وجود برپايی دو دوره در سطح بينالمللی، اما به دليل پوشش نامناسب رسانهای بازتاب مناسبی حتی در كشور نداشته است چه برسد به كشورهای منطقه و يا در سطح بينالملل.
حماسه فتح خرمشهر در طول تاريخ معاصر و يا در تاريخ حماسی اين كشور، اتفاقی بیسابقه است كه برخلاف توان نظامی دشمن و استفاده عراق از امكانات ويژه نظامی، به نيروی اراده و ايمان سربازان و جوانان جان بر كف ايرانی توانست همه معادلات نظامی و نبرد كلاسيك را بر هم بريزد.
حال بعد از گذشت بيش از سه دهه از اين حماسه تاريخی شاهد بروز و ثبوت مجموعهای از رويدادهای فرهنگی و هنری هستيم كه به اين مناسبت و به مدد و همت مسئولان دستگاه فرهنگی و هنری كشور در حال برگزاری هستند و در اين ميان استان خوزستان به عنوان خطه مقاوم كشور در برابر اين هجوم در اين امر سهم بسزايی دارد.
سالها پيش اين احساس نياز از سوی مسئولان استانی و در رأس آن اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامی اين استان منجر به ايجاد جشنوارهای شد كه پس از مدت كوتاهی توانست قابليتهای خود را يكی پس از ديگری به اثبات برساند به شكلی كه اكنون داعيه بينالمللی شدن دارد و البته بنا به ادعای مسئولان استانی دو دوره اخير آن در سطح بين المللی در حال برگزاری است.
در مورد اين جشنواره اين نكته قابل ملاحظه است كه جشنوارهای كه در سطح بينالمللی به تأييد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار میشود بايد پيش از آن كه با محتوای آثار خود كه ممكن است با دعوت رسمی از چند گروه خارجی نيز همراه باشد به اثبات برساند، دارای ساز و كار و ساختار اجرايی بينالمللی باشد و با وجود آن كه استان خوزستان خود را در ميزبانی اين جشنواره محق میداند اما چون جشنوارهای فراملی است لذا بايد سياستگذاریهای جشنواره نيز در راستای معرفی مناسب آن به حداقل كشورهای اسلامی منطقه اتخاذ شود.
متأسفانه عليرغم اين ادعا شاهد هستيم كه با وجود آن كه اين جشنواره هماكنون در استان خوزستان به ميزبانی شهرهای خرمشهر و آبادان و اهواز در حال برگزاری است و گروههای شركتكننده در آن در بحبوحه رقابت با يكديگر قرار دارند اما نه پيشتر شاهد برگزاری نشست خبری مؤثری با حضور مسئولان برگزاری اين جشنواره در پايتخت بوديم و نه حالا كه جشنواره در حال برگزاری است، اطلاعات درستی از اسامی نمايشها و گروههای شركت كننده، جدول زمانبندی برنامهها و ساير مسائل حداقل از سايت رسمی اداره كل فرهنگ و ارشاد استان و يا ستاد خبری آن در اختيار اصحاب رسانه قرار گرفته است.
و اينجا اين پرسش مطرح میشود به دليل فراگير نشدن پوشش خبری مؤثر اين جشنواره و كسب نامناسب اطلاعات روند برگزاری اين جشنواره كه شايد تنها عدهای از اقشار جامعه كه دغدغه پرداختن به موضوعات دينی و ارزشی را به زبان تئاتر دارند، مابقی از كم و كيف برگزاری آن كمترين اطلاع را كسب كردهاند، چطور اين جشنواره میتواند با عدم تأمين نظر مخاطبان در داخل كشور، قدمهای بينالمللی شدن و كسب جايگاه رفيع در سطح رويدادهای فرهنگی و هنری با موضوع ارزشی را حداقل در ميان كشورهای منطقه محكم بردارد؟
حال بعد از گذشت بيش از سه دهه از اين حماسه تاريخی شاهد بروز و ثبوت مجموعهای از رويدادهای فرهنگی و هنری هستيم كه به اين مناسبت و به مدد و همت مسئولان دستگاه فرهنگی و هنری كشور در حال برگزاری هستند و در اين ميان استان خوزستان به عنوان خطه مقاوم كشور در برابر اين هجوم در اين امر سهم بسزايی دارد.
سالها پيش اين احساس نياز از سوی مسئولان استانی و در رأس آن اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامی اين استان منجر به ايجاد جشنوارهای شد كه پس از مدت كوتاهی توانست قابليتهای خود را يكی پس از ديگری به اثبات برساند به شكلی كه اكنون داعيه بينالمللی شدن دارد و البته بنا به ادعای مسئولان استانی دو دوره اخير آن در سطح بين المللی در حال برگزاری است.
در مورد اين جشنواره اين نكته قابل ملاحظه است كه جشنوارهای كه در سطح بينالمللی به تأييد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار میشود بايد پيش از آن كه با محتوای آثار خود كه ممكن است با دعوت رسمی از چند گروه خارجی نيز همراه باشد به اثبات برساند، دارای ساز و كار و ساختار اجرايی بينالمللی باشد و با وجود آن كه استان خوزستان خود را در ميزبانی اين جشنواره محق میداند اما چون جشنوارهای فراملی است لذا بايد سياستگذاریهای جشنواره نيز در راستای معرفی مناسب آن به حداقل كشورهای اسلامی منطقه اتخاذ شود.
متأسفانه عليرغم اين ادعا شاهد هستيم كه با وجود آن كه اين جشنواره هماكنون در استان خوزستان به ميزبانی شهرهای خرمشهر و آبادان و اهواز در حال برگزاری است و گروههای شركتكننده در آن در بحبوحه رقابت با يكديگر قرار دارند اما نه پيشتر شاهد برگزاری نشست خبری مؤثری با حضور مسئولان برگزاری اين جشنواره در پايتخت بوديم و نه حالا كه جشنواره در حال برگزاری است، اطلاعات درستی از اسامی نمايشها و گروههای شركت كننده، جدول زمانبندی برنامهها و ساير مسائل حداقل از سايت رسمی اداره كل فرهنگ و ارشاد استان و يا ستاد خبری آن در اختيار اصحاب رسانه قرار گرفته است.
و اينجا اين پرسش مطرح میشود به دليل فراگير نشدن پوشش خبری مؤثر اين جشنواره و كسب نامناسب اطلاعات روند برگزاری اين جشنواره كه شايد تنها عدهای از اقشار جامعه كه دغدغه پرداختن به موضوعات دينی و ارزشی را به زبان تئاتر دارند، مابقی از كم و كيف برگزاری آن كمترين اطلاع را كسب كردهاند، چطور اين جشنواره میتواند با عدم تأمين نظر مخاطبان در داخل كشور، قدمهای بينالمللی شدن و كسب جايگاه رفيع در سطح رويدادهای فرهنگی و هنری با موضوع ارزشی را حداقل در ميان كشورهای منطقه محكم بردارد؟
