ايمان و تقوا؛ رمز سامان محيط زيست
در ايمان و تقوا چه رمزی نهفته است كه نه تنها امور عقبای انسانها را سامان میدهد، بلكه آشفتگیهای زيست محيطی در زندگی دنيوی را نيز برطرف كرده و «بركت» را به آنان هديه میدهد.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در ايمان و تقوا چه رمزی نهفته است كه نه تنها امور عقبای انسانها را سامان میدهد، بلكه آشفتگیهای زيست محيطی در زندگی دنيوی را نيز برطرف كرده و «بركت» را به آنان هديه میدهد چنانچه در آيه 96 سوره مباركه اعراف آمده است «و اگر مردم شهرها ايمان آورده و به تقوا گرائيده بودند، قطعاً بركاتى از آسمان و زمين برايشان مىگشوديم ولى تكذيب كردند، پس به [كيفر] دستاوردشان [گريبان] آنان را گرفتيم.
«بركت» چيست كه قرآن آن را از ثمرات ايمان و تقوای الهی بر میشمرد؟ با نگاهی دوباره به ترجمه آيه، آن را اينگونه تعبير كنيم كه اگر «بركت» از جامعهای رخت بر بندد و آشفتگیهای زيست محيطی بدان روی آورد، اين امر – شايد – به دليل سست ايمانی و بیتقوايی اهل آن جامعه و سرپيچی آنان از فرمان الهی بوده باشد. (مگر آنكه به واسطه حكمت الهی و يا به رسم ابتلاء، مصبيتی به اهل ايمان وارد آيد كه: اگر او ز حكمت ببندد دری ... ز رحمت گشايد در ديگری)
آنگونه كه در تفسير نمونه آمده است «بركت» به گفته برخی مفسران به معنی نزول باران و روئيدن گياهان است و به گفته برخی ديگر به معنای اجابت دعا و حل مشكلات زندگی است و میتواند هم جنبه مادی و هم جنبه معنوی داشته باشد. اما با توجه به آن كه شرح مجازات مجرمان اقوام گذشته در آيات پيشن، همگی بيانگر نوعی آشفتگی زيست محيطی همچون سيل، صاعقه، زلزله و ... است، صاحب تفسير، بارندگی مناسب و رويش گياهان را كه از اجرای لاينفك محيط زيست سالم است، به عنوان مصداقی برتر برای واژه «بركت» معرفی میكند.
لذا بايد گفت كه طغيان انسانها و سرپيچی آنان از فرامين الهی؛ همه فرامين الهی كه قطعاً شامل حفظ محيط زيست و بهرهبرداری پايدار از آن نيز هست، در طول تاريخ، عامل اصلی آشفتگی بوده در حالی كه انسانها میتوانستند در سايه ايمان و تقوا همواره از يك محيط زيست سالم و يك زندگی شاد بهرهمند باشند.
اما امروز، تنها نوع آشفتگیهای زيست محيطی تغيير كرده و يا به بيان بهتر پيچيدهتر شده است. زيادهروی در استفاده از سوختهای فسيلی در گوشهای از جهان با توليد گازهای گلخانهای و تغييرات اقليم باعث بروز طوفان و سيل در گوشه ديگر از جهان میشود.
عدم توجه به ساختارهای زمين شناسی و ساخت سد و سازههای عظيم در نقاط نا مناسب گرچه در كوتاه مدت منافعی را عايد عدهای میكند اما در دراز مدت يك خطر جدی در بروز زلزله و رانش زمين برای ساكنان محلی محسوب میشود.
سياستهای جنگ طلبانه برخی دولتهای مستكبر در حالی كه به ظاهر، آتش جنگ را در محدوده معينی افروختهاند، باعث آلودگیهای زيست محيطی و گسترش بيماریها در بسياری از كشورهای همسايه طرف درگير و با فاصله بيشتر، باعث بروز بحرانهای اقتصادی و اجتماعی به واسطه صرف هزينه و سرمايه ملتها در توليد تسليحات و مشغوليت ناگزير نيرویهای جوان و مستعد و خانوادههای آنان به امور مربوط به جنگ در همان كشورهايی میشود كه دولتمردان آن كشورها آتش جنگ را افروختهاند.
مصرف بیرويه منابع توسط عده كمی از مردم جهان، باعث تحميل گرسنگی و تنگدستی به عده زيادتری از مردم جهان میشود. حال آنكه اگر همگان با ايمان و با تقوا بودند، میتوانستند زندگی شيرينی را در كنار يكديگر تجربه كنند.
«بركت» چيست كه قرآن آن را از ثمرات ايمان و تقوای الهی بر میشمرد؟ با نگاهی دوباره به ترجمه آيه، آن را اينگونه تعبير كنيم كه اگر «بركت» از جامعهای رخت بر بندد و آشفتگیهای زيست محيطی بدان روی آورد، اين امر – شايد – به دليل سست ايمانی و بیتقوايی اهل آن جامعه و سرپيچی آنان از فرمان الهی بوده باشد. (مگر آنكه به واسطه حكمت الهی و يا به رسم ابتلاء، مصبيتی به اهل ايمان وارد آيد كه: اگر او ز حكمت ببندد دری ... ز رحمت گشايد در ديگری)
آنگونه كه در تفسير نمونه آمده است «بركت» به گفته برخی مفسران به معنی نزول باران و روئيدن گياهان است و به گفته برخی ديگر به معنای اجابت دعا و حل مشكلات زندگی است و میتواند هم جنبه مادی و هم جنبه معنوی داشته باشد. اما با توجه به آن كه شرح مجازات مجرمان اقوام گذشته در آيات پيشن، همگی بيانگر نوعی آشفتگی زيست محيطی همچون سيل، صاعقه، زلزله و ... است، صاحب تفسير، بارندگی مناسب و رويش گياهان را كه از اجرای لاينفك محيط زيست سالم است، به عنوان مصداقی برتر برای واژه «بركت» معرفی میكند.
لذا بايد گفت كه طغيان انسانها و سرپيچی آنان از فرامين الهی؛ همه فرامين الهی كه قطعاً شامل حفظ محيط زيست و بهرهبرداری پايدار از آن نيز هست، در طول تاريخ، عامل اصلی آشفتگی بوده در حالی كه انسانها میتوانستند در سايه ايمان و تقوا همواره از يك محيط زيست سالم و يك زندگی شاد بهرهمند باشند.
اما امروز، تنها نوع آشفتگیهای زيست محيطی تغيير كرده و يا به بيان بهتر پيچيدهتر شده است. زيادهروی در استفاده از سوختهای فسيلی در گوشهای از جهان با توليد گازهای گلخانهای و تغييرات اقليم باعث بروز طوفان و سيل در گوشه ديگر از جهان میشود.
عدم توجه به ساختارهای زمين شناسی و ساخت سد و سازههای عظيم در نقاط نا مناسب گرچه در كوتاه مدت منافعی را عايد عدهای میكند اما در دراز مدت يك خطر جدی در بروز زلزله و رانش زمين برای ساكنان محلی محسوب میشود.
سياستهای جنگ طلبانه برخی دولتهای مستكبر در حالی كه به ظاهر، آتش جنگ را در محدوده معينی افروختهاند، باعث آلودگیهای زيست محيطی و گسترش بيماریها در بسياری از كشورهای همسايه طرف درگير و با فاصله بيشتر، باعث بروز بحرانهای اقتصادی و اجتماعی به واسطه صرف هزينه و سرمايه ملتها در توليد تسليحات و مشغوليت ناگزير نيرویهای جوان و مستعد و خانوادههای آنان به امور مربوط به جنگ در همان كشورهايی میشود كه دولتمردان آن كشورها آتش جنگ را افروختهاند.
مصرف بیرويه منابع توسط عده كمی از مردم جهان، باعث تحميل گرسنگی و تنگدستی به عده زيادتری از مردم جهان میشود. حال آنكه اگر همگان با ايمان و با تقوا بودند، میتوانستند زندگی شيرينی را در كنار يكديگر تجربه كنند.
