حجتالاسلام محمدباقر حسنزاده، مدرس حوزه علميه امام رضا(ع) مياندوآب در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان غربی، عنوان كرد: عرصه سياسی از جمله پر برخوردترين و پرسرو صداترين عرصهها است يعنی در عرصه سياسی كمترين رفتاری میتواند واكنشهای سريع، تندی و پرحجمی را بهدنبال داشته باشد.
وی افزود: اگر فردی از روحيه قدرتمند مديريتی و سياسی و يا اخلاق و تقوای اجتماعی برخوردار نباشد، با كمترين برخورد و عكسالعملی به بداخلاقی اجتماعی میپردازد كه از جمله آنها جدال و يا مجادله و نيز مشاجره است.
حجتالاسلام حسنزاده با اشاره به اينكه جدل در آيات و روايات به دو دسته تقسيم میشود، گفت: دسته اول جدل احسن است چون در قرآن آمده است «جَادِلْهُم بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ»، (آيه 125 سوره نحل) كه در اين آيه، قرآن توصيه میكند كه با مشهورات و مسلمات شخص مقابل خود را از جهت علمی مبهوت و قانع كن، كه مصداق بارز اين اخلاق اجتماعی نيكو در برخی مناظرات و مجادلات تلويزيونی قابل مشاهده است.
وی ادامه داد: در اين راستا حتی مرحوم طبرسی كتابی تحت عنوان الاحتجاج تأليف كرده كه در آن برخی مجادلات احسن اهل بيت(ع) آمده است.
مدرس حوزه علميه امام رضا(ع) مياندوآب با اشاره به مجادلات غير احسن در قرآن كريم، عنوان كرد: دسته دوم مجادلاتی هستند كه قرآن كريم میفرمايد «لاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ؛ با هم نزاع مكنيد كه سست شويد و مهابت شما از بين برود»، (آيه 46 سوره انفال)، قرآن مجادله غير احسن را به نزاع و تنازع تعبير كرده است و فرموده با هم نزاع نكنيد كه ريحتان میرود كه مقصود از ريح دراين آيه همان هيبت و شخصيت فرد است.
حجتالاسلام حسنزاده تأكيد كرد: در عرصه سياسی و انتخابات، احتياجی به نزاع و تنازع نيست چون كمترين تأثير آن افت شخصيتی طرفين و در نتيجه آن بیاعتمادی مردم نسبت به نامزدهای انتخاباتی است.
وی اضافه كرد: با توجه به اينكه عرصه سياست فضای خاص خود را دارد پس همه نامزدها در درجه نخست بايد با صبر و حوصله وارد رقابتهای انتخاباتی شوند تا عصبانيت و نزاعی ايجاد نشود و از سوی ديگر بايد با بصيرت وارد صحنه شوند تا حيله دشمن را نخورده و در زمين او بازی نكند.
مدرس حوزه علميه امام رضا(ع) مياندوآب گفت: بنابراين در جدال احسن طرفين با استدلال و مناظره فضای صميمی ايجاد و مخاطب نيز بهخوبی مسئله را استنباط میكند كه نتيجه آن روشنی حق و ايجاد فضای دوستی و صميمی است در حالی كه نتيجه جدال غيراحسن، تنازع و از بين رفتن شخصيتها، غبارآلود شدن فضا و همچنين از بين رفتن حق است.