حجتالاسلام والمسلمين علی سرلك، دبير نخستين جشنواره ـ همايش «روحانی در قاب سينما» در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) با بيان اينكه اين جشنواره قدمی برای نزديكی سينماگران و روحانيت بود، اظهار كرد: اولين و اصلیترين هدف در برگزاری اين جشنواره ـ همايش اين بود كه طرح مسئله شود چه تناسبی بين سينما و روحانيت وجود دارد در اين زمينه نيز نشستهای مختلفی با حضور سينماگران و روحانيت برگزار شد كه در اين حوزه طرح سؤال و مسئله كردند. با اين وجود طبق ارزيابیهايی كه انجام دادهايم تا حدودی در رسيدن به اين خواسته هم توانستهايم موفقت كسب كنيم.
وی افزود: با وجود اينكه اين جشنواره توانسته به موفقيتهای در خور توجهی دست پيدا كند بايد در نظر داشت كه اگر قرار باشد در همين حد اكتفا شود و فعاليت جديد و جدیتری صورت نگيرد، فرصتها تبديل به تهديد خواهد شد، زيرا اگر قرار باشد تنها اين جشنواره ـ همايش در طرح مسئله محدود بماند و قدمی در جهت برپايی دبيرخانه دائمی برداشته نشود در حقيقت در حد طرح مسئله محدود و عقيم خواهد ماند. منظورم را اينگونه بيان میكنم؛ اين رويداد توانسته اميدی در بين علاقهمندان به اين حوزه (روحانيت در سينما) ايجاد كند، اما اگر اين اميد رنگی عمل به خود نگيرد تبديل به يأس شده و عواقب خطرناكی به همراه خواهد داشت.
حجتالاسلام سرلك در پاسخ به اين سؤال كه نشستهای برگزار شده در اين جشنواره ـ همايش چه نتايجی به همراه داشته؟ گفت: آن گونه كه ما از تحليل ميدانی متوجه شدهايم اين است كه استقبال و بازخورد اين همايشها شكلی خوب و دلخواه داشته است، اين مسئله را میتوان در پوششی كه برنامه «هفت» و رسانههای مختلف از اين رويداد داشتند به خوبی متوجه شد، حتی گفتوگوی بنده و كمال تبريزی كه در حاشيه يكی از نشستهای سينمايی برگزار شد در برخی از شبكههای خارج از كشور نيز پخش شد. تمام اين موفقيتها نشان میدهد كه اين ميدان (جشنواره ـ همايش روحانی در قاب سينما) به شدت قابل پرداختن است.
وی افزود: 10 نشستی كه در اين رويداد برگزار شد به ما نشان داد كه چه دغدغههايی در اين عرصه وجود دارد، البته ما سعی داريم مباحث و صحبتهايی كه در اين نشستها برگزار شد را تدوين كنيم و به صورت كتابی عرضه كنيم، چون معتقديم صحبتهای مطرح شده قادر است سرپلی برای بيان سخنان آينده است لذا از جانبداریهای احساسی و افراطی پرهيز كرديم تا در آينده زمينه برای گفتوگو بين سينماگران و روحانيون بهتر فراهم شود.
دبير جشنواره ـ همايش روحانی در قاب سينما درباره ديگر مزايای برگزاری اين رويداد گفت: زمانی كه گفتوگو درباره اين رويداد سينمايی بر پايه پيشداوری نباشد، مسلما در سايه آن نتايج بسيار مثبتی حاصل میشود كه از بين رفتن برخی از سوءتفاهمها يكی از نتايج آن است؛ همان گونه كه كمال تبريزی در آن گفتوگو اذعان كرد كه كاش نام بهتری برای فيلم «مارمولك» انتخاب میكرد. نكته ديگر اينكه ما در اين جشنواره ـ همايش بيشتر نگاه يك مربی داريم و سعی كرديم كه درباره آثار قضاوت نكنيم، چون میخواستيم زمينهای حاصل آيد تا ديگران از تجربيات انجام شده بتوانند استفاده ببرند.
وی در پاسخ به سؤال پايانی مبنی بر اينكه چرا روحانيت در گذشته نه چندان د.ر نگاه مثبتی به سينما نداشت؟ خاطرنشان كرد: اگر روحانيت در گذشته از سينما پرهيز كرده، دليلش شناختی بوده كه از اين عرصه داشته است، چون در سينمای قبل از انقلاب، اكثريت آثار در پی نفی يا كم رنگ كردن ارزشها بودند برای همين است در ابتدای پيروزی انقلاب حضرت امام (ره) فرمودند «ما با سينما مخالف نيستيم با فحشا مخالفيم». ولی بعد از انقلاب به ويژه در يك دهه اخير بعد از ساخته شدن فيلمهايی چون «طلا و مس» و «زير نور ماه» وضعيتی پيش آمد كه میشود به روی سينما به عنوان ابزاری تاثيرگذار در تبليغ حساب كرد.