اميد به خدا نقطه اتكا و آغاز نهضت بزرگ امام خمينی (ره) بود
گروه سياسی: توليت آستان مطهر بنيانگذار كبير انقلاب اظهار كرد: در زندگی امام(ره) هر جا كه نگاه كنيم، رجا و اميد به خداوند متعال را به عنوان بزرگترين نقطه و مهمترين كانون زندگی ايشان میيابيم و اين اميد نقطه آغاز و اتكای نهضت بزرگ ايشان بود.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، حجتالاسلام والمسلمين سيدحسن خمينی، صبح امروز، 14 خردادماه در بيست وچهارمين سالگرد ارتحال بنيانگذار كبير انقلاب در سخنانی با اشاره به فرارسيدن پنجاهمين سالگرد نهضت امام خمينی(ره) گفت: پنجاه سال پيش در چنين ايامی نهضت بزرگ امام عظيم الشأن آغاز شد؛ نهضتی كه نقطه عطفی در تاريخ اين سرزمين شد.
وی افزود: امام خمينی(ره)، 15 خرداد سال 42 را سرآغاز نهضت بزرگ خود میدانستند و با تكيه بر اهميت آن روز، 15 خرداد را برای هميشه عزای عمومی اعلام كردند.
توليت آستان مطهر بنيانگذار كبير انقلاب با بيان اينكه در آن ايام جامعه ما به گونهای بود كه كمتر تصور میكرد انقلابی در جهت اهداف دينی شكل بگيرد، گفت: بعد از رحلت آيتالله العظمی بروجردی و ضعفی كه در ناحيه مرجعيت شيعه احساس میشد و حكومت نيز اقتدار خود را در عرصههای مختلف تثبيت كرده بود، از جهتی حوزههای علميه دارای يك ركود شده بود، به گونهای كه امام بعدها همواره آن روزها را روزهای تلخ سكوت حوزهها و متدينين میدانستند.
سيدحسن خمينی در مورد وضعيت كشور در ان روزها خاطرنشان كرد: دولت وقت با استكبار جهانی به خصوص آمريكا ارتباط پيدا كرده بود و به همين دليل بر شريانهای حياتی كشور تسلط پيدا كرده بودند و از سوی ديگر نيز جريانهای چپ، هر گونه حركت ديندارانه را ارتجاع و عقبگرد میدانستند؛ همه اين امور فضايی را ايجاد كرده بود كه كسی باور نمیكرد بشود پرچم دينداری و انديشه دينی را برافراشت.
وی تصريح كرد: آنچه امام(ره) را به اين عرصه وارد كرد و ايشان به اتكا به آن نقطه حركت خود را آغاز كردند، اميد به خدا، اميد به فردا و اصل اميد در دلها بود؛ در زندگی امام(ره) هر جا كه نگاه كنيم، اين رجا و اميد به خداوند متعال را به عنوان بزرگترين نقطه و مهمترين كانون زندگی ايشان میيابيم.
توليت آستان مطهر بنيانگذار كبير انقلاب به انزوای دين در جهان آن دوره اشاره كرد و گفت: امام(ره) در شرايطی علم دينداری را در دنيا بلند كرد كه در دنيا میگفتند خدا مرده و دين از بين رفته است؛ نه غربیها دين را در عرصه اجتماع تأثير میدادند و نه شرقیها برای دين ارزشی قائل بودند.
سيدحسن خمينی با بيان اينكه در تمام پيامهای امام خمينی(ره) و در بسياری از سخنان ايشان اميد به خدای متعال موج می زند، افزود: در تمام فراز و فرودهای انقلاب، آنجه امام(ره)را در درون خودش مطمئن میساخت، اميد به فردا و خدا بود؛ آن روزهايی كه رژيم و ايادی آنها، مجلس ايشان را به هم میزد و دستگير و تبعيدش كرد، در تمام اين لحظات اميد از دل امام(ره) حارج نشد و باز هم به آينده اميد داشتند؛ روزی كه فتح و ظفر نيز رخ نمود، ايمان باعث شد كه ايشان مغرور نشوند.
وی افزود: امام خمينی(ره)، 15 خرداد سال 42 را سرآغاز نهضت بزرگ خود میدانستند و با تكيه بر اهميت آن روز، 15 خرداد را برای هميشه عزای عمومی اعلام كردند.
توليت آستان مطهر بنيانگذار كبير انقلاب با بيان اينكه در آن ايام جامعه ما به گونهای بود كه كمتر تصور میكرد انقلابی در جهت اهداف دينی شكل بگيرد، گفت: بعد از رحلت آيتالله العظمی بروجردی و ضعفی كه در ناحيه مرجعيت شيعه احساس میشد و حكومت نيز اقتدار خود را در عرصههای مختلف تثبيت كرده بود، از جهتی حوزههای علميه دارای يك ركود شده بود، به گونهای كه امام بعدها همواره آن روزها را روزهای تلخ سكوت حوزهها و متدينين میدانستند.
سيدحسن خمينی در مورد وضعيت كشور در ان روزها خاطرنشان كرد: دولت وقت با استكبار جهانی به خصوص آمريكا ارتباط پيدا كرده بود و به همين دليل بر شريانهای حياتی كشور تسلط پيدا كرده بودند و از سوی ديگر نيز جريانهای چپ، هر گونه حركت ديندارانه را ارتجاع و عقبگرد میدانستند؛ همه اين امور فضايی را ايجاد كرده بود كه كسی باور نمیكرد بشود پرچم دينداری و انديشه دينی را برافراشت.
وی تصريح كرد: آنچه امام(ره) را به اين عرصه وارد كرد و ايشان به اتكا به آن نقطه حركت خود را آغاز كردند، اميد به خدا، اميد به فردا و اصل اميد در دلها بود؛ در زندگی امام(ره) هر جا كه نگاه كنيم، اين رجا و اميد به خداوند متعال را به عنوان بزرگترين نقطه و مهمترين كانون زندگی ايشان میيابيم.
توليت آستان مطهر بنيانگذار كبير انقلاب به انزوای دين در جهان آن دوره اشاره كرد و گفت: امام(ره) در شرايطی علم دينداری را در دنيا بلند كرد كه در دنيا میگفتند خدا مرده و دين از بين رفته است؛ نه غربیها دين را در عرصه اجتماع تأثير میدادند و نه شرقیها برای دين ارزشی قائل بودند.
سيدحسن خمينی با بيان اينكه در تمام پيامهای امام خمينی(ره) و در بسياری از سخنان ايشان اميد به خدای متعال موج می زند، افزود: در تمام فراز و فرودهای انقلاب، آنجه امام(ره)را در درون خودش مطمئن میساخت، اميد به فردا و خدا بود؛ آن روزهايی كه رژيم و ايادی آنها، مجلس ايشان را به هم میزد و دستگير و تبعيدش كرد، در تمام اين لحظات اميد از دل امام(ره) حارج نشد و باز هم به آينده اميد داشتند؛ روزی كه فتح و ظفر نيز رخ نمود، ايمان باعث شد كه ايشان مغرور نشوند.
