سعيد نوروزی، نويسنده و كارگردان تئاتر كودك و نوجوان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: تفكيك سنی در توليد محصولات فرهنگی و هنری به عنوان يك نياز جدی برای انتقال مؤثر آموزههای اجتماعی و كسب مهارتهای زندگی از قديمالايام موضوع مورد بحث كارشناسان علوم روانشناسی و رفتارشناسی قرار گرفته است.
وی ادامه داد: نتيجه اين تلاشها به نگارش و تأليف مجموعهای از كتابها و مقالات در مورد علوم نظری رواشناسی كودك و نوجوان منجر شد كه البته مراد از نگارش و پديداری آنها نيز عملياتی و اجرايی شدن آنها بود اما در عمل شاهد هستيم كه بسياری از اين كارهای كارشناسی نتوانستهاند به مرحله اجرا برسند.
كارگردان نمايش كودك «قصه خوب خدا» تصريح كرد: علت چنين مسئلهای كه نتوانستيم چنين پژوهشهای كارشناسی همچون تفكيك سنی در توليد محصولات فرهنگی و هنری مثل تئاتر را آنگونه كه بايسته است در عمل پياده كنيم آن است كه شرايط فرهنگی جامعه ايرانی در همه جا به يك اندازه رشد نداشته است و عليرغم كمبود امكانات فرهنگی، بعضی مواقع شاهد اين مسئله هم هستيم كه اهتمام و دغدغه مسئولان فرهنگی در مقطع زمانی خاصی معطوف به محدودهای از مفاهيم شده و آنها را از پرداخت جامع نسبت به باقی مسائل غافل كرده است.
نوروزی ادامه داد: گاه بافت فرهنگی نقطهای از كشور بافتی دينی و مذهبی است و از همان ابتدا كودكان در روند تربيت والدين خود با مجموعهای از مفاهيم و آموزههای دينی آشنا میشوند و لذا توليد يك محصول فرهنگی و هنری همچون نمايش نمیتواند به داشتههای فرهنگ دينی آنها كمك چندانی بكند و در برخی مقاطع نيز قضيه برعكس است و ديده میشود كه بچهها حتی در سنين نوجوانی نيز از ابتدايیترين موضوعات مورد نياز در فرهنگسازی دينی بی اطلاعند.
اين كارگردان نمايش كودك و نوجوان تأكيد كرد: اين گوناگونی و تنوع در سطح فرهنگی خانوارهای ايرانی موجب میشود كه عليرغم علمی بودن موضوع تفكيك سنی كودكان و نوجوانان برحسب ميزان درك و فهم آنها به سه گروه خردسال از سن يك تا 6 سالگی، كودك از سن 6 تا 12 سالگی و نوجوان از 12 تا 16 سالگی نتوان بر نوار و مدار علوم روانی و رفتارشناسی كودك و نوجوان به پيش رفت و به ويژه در مورد طرح مباحث دينی به زبانهای گوناگونی همچون نمايش، ملاك توليد را سطح برخورداری بچههای از علوم دينی در خانواده قرار میدهند و در حقيقت توليد نمايش دينی برای كودكان مكمل آموزشها در خانواده است.
وی در پايان گفت: البته متداول شدن چنين مسئلهای در فضای فرهنگی جامعه به ويژه فرهنگسازی پايه كه از سنين كودكی آغاز میشود نبايد به عنوان يك اصل تلقی شود و همانگونه كه در برگزاری جشنواره بينالمللی تئاتر كودك و نوجوان به عنوان يك الگوی تئاتری كودك و نوجوان مسئله تفكيك سنی به عنوان يك فرض علمی در حال طرح است بايد اين قانون تبديل به يك اصل جامع در توليد تئاتر برای كودك و نوجوان شود.