برانگيختن تفكر و انديشه وجه تمايز تئاتر دينی كودك از گروه سنی نوجوان است

رضا بيات، نويسنده و كارگردان تئاتر كودك و نوجوان در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، با بيان اينكه با پيشرفت روزافزون علم شاهد تفكيك و تخصصی‌تر شدن مقولات مختلف اجتماعی هستيم، گفت: حوزه فرهنگ و هنر و توليد محصولاتی از اين جنس نيز متناسب با نياز و سطح درك مخاطبان در سنين‌های مختلف به پيش می‌رود.
وی گفت: حوزه نمايش به عنوان يك پديده اجتماعی از جنس فرهنگی و هنری نيز از جمله اين مقولات است كه هر زمان تخصصی‌تر از قبل به پيش می‌رود چنان كه حتی تفكيك آن به شكل كودك و نوجوان نيست بلكه سال به سال حوزه‌های پرداخت به آن متفاوت‌تر از قبل و بعد خود مورد دقت قرار می‌گيرد.
كارگردان نمايش «شهر مورچه‌ها» تصريح كرد: صرف‌نظر از اينكه هدف اصلی تئاتر از بدو پيدايش آن تفريح و سرگرمی بوده اما نبايد فراموش كرد كه در روزگار حاضر به كاركردهای ديگر توليد و اجرای تئاتر به ويژه در جوامع مترقی رسيده‌ايم و يكی از اين كاركردها جنبه تربيتی و اخلاقی آن است كه برای كودك و نوجوان و حتی بزرگسال بر يك اساس مطرح می‌شود و تفاوت در پرداختن به آن در هر مقطعی تنها به نوع نگاه و تفاوت ساختاری آن مربوط می‌شود.
وی در ادامه گفت: به طور مثال در توليد تئاتر دينی و ارزشی برای كودك تنها همين مقدار كه بدون درگير كردن ذهن كودك، او را نسبت به انجام كارهايی حسنه دعوت كنيم و از انجام كارهايی ناشايست برحذر داريم كفايت می‌كند اما اين مسئله در دوران نوجوانی بايد كمی سختگيرانه‌تر دنبال شود تا نوجوان مخاطب را درگير در نوعی تفكر راجع به چيستی و چرايی آن مفهوم كرده باشد.
اين كارگردان و فعال تئاتر كودك و نوجوان تأكيد كرد: بعضی مواقع ديده می‌شود كه كارگردانان تئاتر كودك به فرض اينكه كودكان قدرت تخيل و فانتزی بالايی دارند و از آنجا كه اغلب مفاهيم دينی و ارزشی شكلی انتزاعی و تجريدی دارند لذا به نقل مستقيم و آمرانه آن دست می‌زنند كه علاوه بر بازدارندگی و دلزدگی كودكان، از آنجا كه در بزرگسالی و با مرور خاطرات كودكی تخيلات موجود و متناسب با اقتضای كودكی را سبك شمرده و مورد استهزاء قرار می‌دهند لذا مسائل مهم از جمله مفاهيم دينی را نيز جزئی از همان تخيلات دانسته و آنها را در آينده پيش‌پا افتاده و بی‌اهميت تلقی می‌كنند.
وی در پايان گفت: كارگردانان تئاتر كودك و نوجوان در شرايط كنونی بايد به اين مسئله توجه داشته باشند كه ديدگاه كودك و نوجوان امروز با دورانی كه خود كودك و نوجوان بوده‌اند تغيير كرده است و نبايد برای توليد تئاتر به ويژه تئاتر دينی به دوران گذشته و زمانی كه خود دوران كودكی و نوجوانی را تجربه می‌كردند رجوع كنند بلكه بايد مسائلی را كه قصد طرح به زبان تئاتر برای كودك و نوجوان امروز را دارند متناسب با نياز و خواست آنها و برطرف كننده مسائل دينی و ارزشی باشد كه ذهن آنها را به خود مشغول كرده است