سلام خبر قابلیت کار کردن ندارد.نكند مكر بنی[...] تكرار شود!

بعد ظهر سه‌شنبه، سه روز مانده به حماسه ۲۴ خرداد، چشمم تازه داشت گرم استراحت می‌شد، كه در گير و دار چُرت و خواب، پيامك يكی از دوستان بصير، نه خوابی برايم گذاشت و نه قراری! متن پيامك او اين بود: «نكند مكر بنی‌هاشمی تكرار شود/رهبری در قفسه خانه گرفتار شود* رأی ما مالك اشتر علی باشد و بس/با جليلی است كه دشمن زبون خوار شود»(!!!)[با همين اغتشاش در لفظ و وزن و معنای شعر]
بالاجبار از خير خواب گذشتم و مشفقانه از ناهماهنگی اين نوشته با خط و ربط رهبری فرزانه انقلاب، به‌ويژه فرمايشات اخير ايشان در ۱۴ خرداد، برايش نوشتم؛ اما اين برادر بصير و پر حرارت، در پيامك‌های بعدی يك‌نفس حرف‌های ديگری نيز اضافه كرد و سر صبحت را می‌رفت به جاهای باريك‌تر هم بكشاند كه اين كمترين پا پس كشيدم!
و اما، سوای از لحن و محتوای بسيار اجحاف‌آميز و توهين‌ريز اين پيامك به ساحت رفيع رهبری، و فارغ از اثبات تهمت‌های ناروا و يا نسبت‌های روای آن به برخی از رجال محترم كشوری كه از قضا هنوز نمايندگی و حكم رسمی مقام معظم رهبری را بر دوش دارند، و…، به نظر می‌آيد اين نوع نگاه به امر انتخابات، زاييده تفكر معوجی است كه سال‌هاست ما بدان مبتلاييم، چنانكه می‌رود به اين فراينده تقويت‌ساز نظام، آسيب‌های جدی برساند.
به اين بهانه در اين مجال، يك/دو نكته مختصر به اجمال عرض می‌شود:

الف) در نظام ما، انتخابات ميدان صف‌آرايی دو قطب كاملاً متضاد «حق»(نامزد ما) و «باطل»(نامزد رقيب) نيست، تا صحنه تميزِ «حق از باطل» توسط رأی‌دهنده باشد؛ بلكه عرصه تشخيص و انتخاب «احق» است؛ چون همه نامزدها ـ بنا بر نظر استصوابی نُظّار قانونی ـ اگر نه از سقف، كه لااقل از كف حقانيت برخوردارند كه مجوز حضور در عرصه رقابت در نظام اسلامی را دريافت كرده‌اند.
وظيفه رأی‌دهنده در انتخابات، تشخيص «اصلح» است؛ و اين بديهی است كه «اصلح» را از ميان «صالحان» برمی‌گزينند، نه از جمعِ مغشوش و درهمِ «صالح و طالح» يا «مصلح و مفسد». بر اين مبناست كه رهبری فرزانه انقلاب باز هم اخيراً فرموده‌اند: «رأى به هر نامزدى، رأى به جمهورى اسلامى است.»[۱] چون اين رقابت در دايره اهل حق، و بر مدار حقانيت صورت می‌گيرد.
به عبارت ديگر، نفْسِ حضور هر نامزد قانونی در انتخابات، نه تنها بيانگر اين است كه صلاحيت او مؤيد به نظر نهادهای مسئول نظارتی ـ انتخاباتی نظام بوده و از حد مقبولِ شايستگی برای تكيه بر فلان جايگاه اجرايی و يا تقنينی برخوردار است، كه البته نشان‌دهنده اعتماد طرفين ـ نظام به نامزد و نامزد به نظام ـ نيز هست.
ب) از آنجا كه در ديدگاه مقام معظم رهبری ـ همچون امام خمينی ـ اصل در انتخابات بر «حضور حداكثری» و رقم خوردن «حماسه‌ سياسى» است، از اين نظرگاه می‌توان انتخابات را ميدان صف‌آرايی «حق»(رأی‌دهندگان) در مقابل «باطل»(دشمنان) ديد؛ چنانكه ايشان در آخرين فرمايش خود تأكيد كردند: «توصيه اوّل و اهمّم حضور در پاى صندوق‌هاى رأى است؛ اين از همه چيز مهم‌تر است براى كشور. …بنده اصرارم بر حضور حداكثری ملت در انتخابات به‌خاطر اين است كه حضور قدرتمندانه ملت ايران باعث می‌شود كه دشمن مايوس شود.»[۲]
اما متأسفانه چند دوره‌ای است كه با بالا گرفتن شور انتخاباتی در روزهای منتهی به رأی‌گيری، اين مطلب مهم و كليدی، در هياهوی نگاه صرف احساسی و هيجانی و دو قطبی‌های تند و تيز ساخته شده برخی گروه‌های سياسی، از ذهن و زبان و عمل رأی دهندگان رخت بربسته و به دست فراموشی سپرده می‌شود. فراموش نشود، همانگونه كه رهبری انقلاب فرمودند: «اصل مطلب در مسئله انتخابات، ايجاد حماسه‌ سياسى است؛ حضور حماسى مردم در پاى صندوق‌ها است… در درجه دوم، رأى به كسى است كه يا شما، يا آن برادر و خواهر ديگر، يا بنده حقير تشخيص داده‌ايم كه براى آينده كشور مفيدتر از ديگران است.»[۳]
وَالسَّلامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى


[۱] . بيانات در مراسم بيست و چهارمين سالروز رحلت حضرت امام خمينی؛ ۱۴/۳/۱۳۹۲٫
[۲] . بيانات مقام معظم رهبری در ديدار اقشار مختلف مردم؛ ۲۲/۳/۱۳۹۲٫
[۳] . بيانات در مراسم بيست و چهارمين سالروز رحلت حضرت امام خمينی؛

سيد مجتبی مجاهديان/سردبير ماهنامه معارف