اميرحسين شريفی، تهيهكننده سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) با بيان اينكه سينمای امروز ايران نيازمند رجعت به معنويات است، اظهار كرد: سينمای ايران آنچه را تا به امروز به دست آورده تنها به مدد آثاری بوده كه بعد از انقلاب اسلامی توليد شده است، چراكه سينمای قبل از انقلاب چيزی جز توليدات غير اخلاقی با خود به همراه نداشته، ولی انقلاب اسلامی توانست روحی را به سينمای كشورمان تزريق كند كه امروز از فيلم ايرانی به عنوان آثاری اخلاقگرا نام برده می شود.
وی افزود: درباره اهميت سينما همين اندازه بايد گفت كه حضرت امام (ره) در اولين سخنرانی خود پس از بازگشت به ايران در بهمن 57 فرمودند كه «ما با سينما مخالف نيستيم، بلكه با فحشا مخالفيم» اين گفته گهربار نشان میدهد كه سينما تا چه حد میتواند در جهان امروز نقش تعيين كننده ايفا كند، زيرا مخاطبان هنر هفتم تمامی جهان است، پس بايد از اين ابزار بهره برد تا مردم دنيا با پيام انقلاب آشنا شوند.
تهيه كننده فيلم «ضيافت» ادامه داد: سينمای امروز ما نيز اگر خواهان اعتلاست بايد باز هم تكيه و تمركز خود را به روی آرمانهای انقلاب استوار كند تا بتواند شكوهی مناسب از هنر ايران اسلامی را به جهانيان نشان دهد، البته طی سالهای گذشته آثار ايرانی توانستهاند در جشنوارههای مختلف خارجی بدرخشند، اما بايد توجه داشت كه زمينهای فراهم آيد كه در اين توليدات پيام انقلاب هم نهفته باشد.
شريفی در پاسخ به اين سوال كه در معاونت سينمايی آينده بايد چه سياستهايی تبيين شود، گفت: از نگاه من بايد در سياستهای معاونت سينمايی به آثاری به صورت فاخر پرداخته شود كه در آن به زيباييیهای انقلاب توجه شده باشد. اقدامی كه اگر لحاظ شود ديگر شاهد اين نخواهيم بود كه فيلمهايی نظير «آرگو» بخواهند با دروغ پردازیهای ذهنيت مردم دنيا را منحرف كنند. برای رسيدن به اين خواسته هم بايد از توليد آثاری انقلابی حمايت كامل شود.
وی به مطلب فوق اضافه كرد: البته بايد اين مهم را از نظر دور نداشت كه صرف ساخت فيلم نيست كه قادر است ما در معرفی فرهنگ انقلاب با زبان فيلم موفق كند، بلكه لازم است كه در پخش جهانی اين دسته توليدات، سياستهايی انديشيده شود كه اين آثار ديده شود، چون متاسفانه برخی از اين دسته توليدات به لحاظ تبليغات ضعيف حتی در داخل هم آنگونه كه بايد ديده نمیشود.
اين تهيهكننده سينما در پايان سخنان خود خاطرنشان كرد: برای اينكه هنر دينی در تمامی بخشهای هنر رشد كند بايد به هنرمندانی كه در اين عرصه فعاليت میكنند، توجه كرد. هنرمندانی كه عموما در حاشيه هستند و كمتر به آنها توجه می شود. اين وضعيت در شرايطی است كه آنها هم سينما را خوب میشناسد هم اينكه برای آنها بيش از هر چيز توجه به معنويات اصل اساسی در كارهايشان است.