نهمين همايش بينالمللی دكترين مهدويت/ 12
حاكميت الگو و سبك تربيت و تعليم غربی؛ مانعی برای زمينهسازی ظهور
گروه انديشه: با توجه به اين كه كشور ما پس از انقلاب اسلامی به عنوان قطب و محور ارزشهای اسلامی قرار گرفته اما دوگانگی، واگرايی و دافعهای كه حاصل تعليم و تربيت به سبك غربی است، مانعی برای زمينهسازی ظهور به حساب میآيد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، محمد بزرگی، محقق و پژوهشگر، در نهمين همايش بينالمللی دكترين مهدويت، كه امروز يكشنبه، دوم تيرماه، آغاز به كار كرد، به ارائه مقالهای با عنوان «عوامل سازگاری، و توسعه هماهنگیِ تربيت و تعليمِ زمينهساز» پرداخت.
بزرگی با تأكيد بر ضرورت پيش بردن توأمان تربيت و تعليم و هدايت برای فعال ساختن و به كمال رساندن استعدادها و ظرفيتهای افراد انسانی، گفت: ضعف هماهنگی و عدم ارتباط موزون در آموزش و پرورش كشور ما، به عنوان يك جامعه منتظر، آسيبهای فراوانی را به امر همراهی و همافزايی اين دو بخش وارد ساخته است.
اين محقق و پژوهشگر عنوان كرد: تعليم و تربيت با فرايندی تعالیجويانه، تعاملی، تدريجی و يكپارچه كه به منظور هدايت افراد جامعه به سوی آمادگی برای تحقق آگاهانه و اختياری مراتب حيات طيبه، در همه زمينهها بر اساس معيارهای اسلامی عمل میكند، زمينههای پيشرفت جامعه اسلامی را فراهم میآورد.
بزرگی ادامه داد: اعتقاد به مهدويت، يكی از مهمترين و اساسیترين آموزههای دينی در جامعه اسلامی ما به شمار میآيد و به نظر میرسد كه برنامهريزی صحيح و كارشناسی شده در امر تربيت و تعليم، با توجه به شرايط بومی و منطقهای، میتواند عامل مؤثری در جهت فراهم كردن زمينهسازی ظهور باشد.
وی افزود: نكته حائز اهميت اين است كه تربيت بايد متناسب با تعليم پيش رود و اين درحالی است كه مسئولين و دستاندركاران نظام آموزشی، بيش از آنكه به تربيت توجه كنند به تعليم و تعلم میپردازند.
بزرگی حاكم بودن اين الگو و سبك تربيت و تعليم غربی را مانعی در راه توسعه و پيشرفت در كشورهای اسلامی دانست و بيان كرد: با توجه به اينكه كشور ما پس از انقلاب اسلامی به عنوان قطب و محور ارزشهای اسلامی قرار گرفته اما دوگانگی، واگرايی و دافعهای كه حاصل تعليم و تربيت به سبك غربی است، مانعی برای زمينهسازی ظهور به حساب میآيد.
وی سپس به ارائه پيشنهاداتی برای گذار به تعليم و تربيت اسلامی پرداخت و تأكيد كرد: بديهی است كه در صورتی كه برنامهريزی و اقدام جدی در خصوص اولويتبخشی تربيت وجود ندشته باشد و يا اجزای نظام تربيت و تعليم با يكديگر همسو و هماهنگ رشد نكنند، مسلماً با تأخر تربيتی مواجه خواهيم شد. همچنين در صورتی میتوان به همافزايی در تربيت و تعليم دست يافت كه كليه نهادها، سازمانها و ارگانها و ساير عوامل در يك جهت و به سوی هدف مذكور متمركز شوند.
اين محقق و پژوهشگر ايمان و عمل صالح و صبر در مسير پشت سر گذاشتن موانع كمال را از عناصر اصلی تربيت و تعليم اسلامی دانست و با تأكيد بر ضرورت تقويت نفوس رحمانی نسل منتظر بيان كرد: تربيت اسلامی مستلزم پرورش نيروها و هدايت گرايشها در مسير قرب ذات مقدس خداوندی است كه مستجمع جميع صفات اكتسابيه و كماليه است؛ حقيقتی بینهايت و كامل و مطلق كه با حضور يافتن آن و محور قرار گرفتن در زندگی آدميان، آنان را به سعادت میرساند.
بزرگی با تأكيد بر ضرورت پيش بردن توأمان تربيت و تعليم و هدايت برای فعال ساختن و به كمال رساندن استعدادها و ظرفيتهای افراد انسانی، گفت: ضعف هماهنگی و عدم ارتباط موزون در آموزش و پرورش كشور ما، به عنوان يك جامعه منتظر، آسيبهای فراوانی را به امر همراهی و همافزايی اين دو بخش وارد ساخته است.
اين محقق و پژوهشگر عنوان كرد: تعليم و تربيت با فرايندی تعالیجويانه، تعاملی، تدريجی و يكپارچه كه به منظور هدايت افراد جامعه به سوی آمادگی برای تحقق آگاهانه و اختياری مراتب حيات طيبه، در همه زمينهها بر اساس معيارهای اسلامی عمل میكند، زمينههای پيشرفت جامعه اسلامی را فراهم میآورد.
بزرگی ادامه داد: اعتقاد به مهدويت، يكی از مهمترين و اساسیترين آموزههای دينی در جامعه اسلامی ما به شمار میآيد و به نظر میرسد كه برنامهريزی صحيح و كارشناسی شده در امر تربيت و تعليم، با توجه به شرايط بومی و منطقهای، میتواند عامل مؤثری در جهت فراهم كردن زمينهسازی ظهور باشد.
وی افزود: نكته حائز اهميت اين است كه تربيت بايد متناسب با تعليم پيش رود و اين درحالی است كه مسئولين و دستاندركاران نظام آموزشی، بيش از آنكه به تربيت توجه كنند به تعليم و تعلم میپردازند.
بزرگی حاكم بودن اين الگو و سبك تربيت و تعليم غربی را مانعی در راه توسعه و پيشرفت در كشورهای اسلامی دانست و بيان كرد: با توجه به اينكه كشور ما پس از انقلاب اسلامی به عنوان قطب و محور ارزشهای اسلامی قرار گرفته اما دوگانگی، واگرايی و دافعهای كه حاصل تعليم و تربيت به سبك غربی است، مانعی برای زمينهسازی ظهور به حساب میآيد.
وی سپس به ارائه پيشنهاداتی برای گذار به تعليم و تربيت اسلامی پرداخت و تأكيد كرد: بديهی است كه در صورتی كه برنامهريزی و اقدام جدی در خصوص اولويتبخشی تربيت وجود ندشته باشد و يا اجزای نظام تربيت و تعليم با يكديگر همسو و هماهنگ رشد نكنند، مسلماً با تأخر تربيتی مواجه خواهيم شد. همچنين در صورتی میتوان به همافزايی در تربيت و تعليم دست يافت كه كليه نهادها، سازمانها و ارگانها و ساير عوامل در يك جهت و به سوی هدف مذكور متمركز شوند.
اين محقق و پژوهشگر ايمان و عمل صالح و صبر در مسير پشت سر گذاشتن موانع كمال را از عناصر اصلی تربيت و تعليم اسلامی دانست و با تأكيد بر ضرورت تقويت نفوس رحمانی نسل منتظر بيان كرد: تربيت اسلامی مستلزم پرورش نيروها و هدايت گرايشها در مسير قرب ذات مقدس خداوندی است كه مستجمع جميع صفات اكتسابيه و كماليه است؛ حقيقتی بینهايت و كامل و مطلق كه با حضور يافتن آن و محور قرار گرفتن در زندگی آدميان، آنان را به سعادت میرساند.
