به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، حجتالاسلام و المسلمين عبدالله محمدهاشمی، پژوهشگر دينی و دانش آموخته دوره مديريت راهبردی فرهنگی دانشگاه عالی دفاع ملی، در نهمين همايش بينالمللی دكترين مهدويت، كه از صبح ديروز دوم تيرماه آغاز به كار كرده است، به ارائه بحثی با عنوان مؤلفههای توانمندسازی راهبردی در تربيت زمينهسازان ظهور پرداخت و گفت: جامعه منتظر و دولت زمينهساز به منظور نيل به اهداف زمينهسازی میبايست كاركردهای تربيتی خود را در چهار بخش معرفتی، عاطفی، رفتاری و ساختاری متمركز و عوامل درونی آن را توانمند و راهبردی كند.
محمدهاشمی با تأكيد بر نياز جامعه امروز به مهدويت و دستيابى به وظايف تربيتى در سه گروه فرد، خانواده و حكومت اسلامى در نسبت به زمينه سازى ظهور حضرت مهدى(عج)، گفت: نظر به اين وظايف، همه مردم اعم از افراد، خانوادهها و نهادهاى اجتماعی در ارتباط با زمينهسازى مهدويت مسئوليت دارند و بايد به وظيفهشان عمل كنند.
وی در ادامه به تبيين مؤلفههای تربيت زمينهساز در جامعه مهدوی پرداخت و با بيان اينكه مهدويت ريشه در فطرت انسان دارد و با تأكيد بر اين كه نگاه رحمانی و مهرورزانه به انسانها يكی از مؤلفههای اصلی در تربيت و تعليم مهدوی است، افزود: پيوند تربيت و تعليم با هدايت و راهيابی انسانها به سرمنزل مقصود، داشتن الگوها و اسوه های روشن و كامل برای تربيت و تعالی انسانها، امكان رشد و بالندگی مداوم و پويا در پرتو تربيت های الهی و ايمانی، كم كردن اشتباهات، خطاها و نارسايی های تربيتی و رفع موانع و بن بست های احتمالی، بهره گيری از رهنمودها و توصيه های اخلاقی ـ تربيتی راسخان و دانايان در علوم دينی از ديگر مؤلفههای مهم در تربيت و تعليم مهدوی است.
محمدهاشمی افزود: درونی و پرمايه كردن آموزههای تربيتی و توجه ويژه به تأثيرگذاری و سازندگی برنامهها و ايدههای انسانساز، ارائه شاخصها و ملاكهای رشد و تكامل همهجانبه با توجه به سيره و رفتار اسوه های دينی، ايجاد اميد و سرزندگی در فرد و اجتماع با تعميق و گسترش انتظار پويا و سازنده و آيندهانديشی مثبت، برقراری انس و ارتباط قلبی با امام عصر(عج) و ايجاد پيوند و همسويی تربيتشوندگان با ايشان و توسل به امام زمان(ع) و استمداد از او در جهت تربيت نفوس رحمانی از ديگر مؤلفههايی است كه در اين عرصه بايد مورد توجه قرار گيرد.
اين محقق و پژوهشگر با اشاره به حوزههای توانمندسازی راهبردی گفت: اين حوزه شامل توجه به قابليتها و عوامل كارآمدساز است؛ به گونهای كه بتواند چهار حوزه سازمان، منابع انسانی، كاركردها و دانش و معرفت علمی را به سمت تحقق هر چه كيفیتر و سريعتر برنامههای و حصول به اهداف سوق دهد.
وی سپس هر يك از مؤلفههای توانمندساز بينشی، كنشی و عاطفی را برشمرد و گفت: دينشناسی و امامشناسی، آگاهی و ايمان به مهدويت و انتظار، اعتقاد و حب به اهل بيت(ع) و ولايت فقيه، نهادينهسازی فرهنگ تولی و تبری، رصد اهداف و نيات تهاجم فرهنگی غرب، واكنش سريع در برابر تخريب تربيت مهدوی و زمينه ساز، تبيين چشمانداز مشترك راهبردی جهان اسلام با نگاه تربيت زمينهساز ظهور و بازتعريف تربيت اسلامی و تربيت زمينهساز مولفههای توانمندساز راهبردی معرفتی و بينشی در سازمان، كاركرد و منتظران زمينه سازند.
اين دانش آموخته دوره مديريت راهبردی فرهنگی مؤلفههای رفتاری و كنشی را معطوف به سازمان، منتظران ظهور و كاركردهای زمينه سازی عنوان كرد و گفت: تحمل سختی ها و شدايد، تقويت اراده انسان منتظر و آماده سازی بستر ظهور از اين جملهاند.
محمدهاشمی همچنين در باب مؤلفههای عاطفی و گرايشی بيان كرد: تدوين راهبرد فرهنگی جهت سياستگذاری و هدايت، عمل به اخلاق جمعی و اجتماعی، نهادينه كردن احسان و انفاق در جامعه، ايثار و فداكاری اجتماعی و مقدم شماری ديگران و خودسازی و تزكيه نفس و تقويت ايمان مؤلفههای توانمندساز عاطفی و گرايشی در امر زمينهسازی ظهور است.
وی در ادامه به مؤلفههای ساختاری توانمندسازی راهبردی در تربيت زمينهسازان ظهور اشاره كرد و گفت: احياء و سازماندهی عمل جمعی و اجتماعی در امر به معروف و نهی از منكر، شاخصسازی آيينها، روشها و شيوههای كارآمدی در تربيت زمينهساز، تعيين جايگاه نهادهای تربيتی و كارآمدسازی آنان، نظاممند كردن انگيزشها، تحرك و عمل مجاهدانه مربيان، مدرسان، اساتيد و معلمان در تربيت زمينهساز، تقويت شبكههای تربيتی از طريق سهپايه رسانه، منتظر و مربی، تبيين و تبليغ رابطه فرهنگ عاشورا با جامعه مهدوی، از جمله مؤلفههای ساختاری مؤثر در توانمندسازی امر تربيت زمينهساز به نحو راهبردی است.
محمدهاشمی از نقش مهم فرهنگسازی در امر خانواده مادرمحور در تربيت زمينهساز ياد كرد و افزود: نگاه كلان و راهبردی به موضوع آموزش و تأكيد بر نقش تربيتی مساجد و نهادهای مردمی، اصلاح نظام آموزش و پرورش در راستای تربيت زمينهساز، تدوين برنامههای جامع برای مشاركت سازنده حوزههای علميه در تربيت زمينهساز و ايجاد و حمايت و هدايت كردن كرسیهای نظريهپردازی در حوزه تربيت زمينهساز در مراكز آموزش عالی از ديگر مؤلفههای مؤثر در اين زمينهاند.