كارنامه هنری وزارت ارشاد دولت دهم در بوته نقد / 28
رواج فيلمهای خرافی به اسم سينمای دينی/ وزير ارشاد آينده برای خرد جمعی اهميت قائل شود
گروه هنر: سينمای دينی در دوره مديريت فعلی به قهقرا رفته است، دليل اين ادعا نيز اين است كه در اين دوره يك سينمای خرافی و كاملا بیمايه به اسم سينمای دينی رشد كرد و سبب لطمات جبرانناپذيری به اين حوزه شد.
حسن هدايت، كارگردان سينما و تلويزيون در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) عملكرد معاونت سينمايی در دولت دهم را منفی ارزيابی كرد و افزود: برای اينكه عملكرد نهاد يا بخشی سنجيده شود معمولا به آن مركز نمرهای داده میشود تا كارايی آن مشخص شود، اما درباره معاونت سينمايی نمیتوان عددی را پيدا كرد تا بتواند بيانگر وضعيت اين حوزه باشد، بنابراين اگر من بخواهم نمرهای به معاونت سينمايی بدهم آن نمره مسلما منفی خواهد بود، چون نه تنها در حد صفر كار نكردهاند، بلكه باعث پسرفت نيز شدهاند.
وی افزود: جدا از عملكرد منفی معاونت سينمايی كه به سازمان تغيير نام داده بايد به تاثيرات مخرب اين سازمان روی سينماگران اشاره كرد، چون با دادن كارتهای هديه به هنرمندان حالت و شكل بدی را برای آنها خلق كردهاند در صورتی كه میشد با صرف اين دست پولها در مسائل رفاهی هنرمندان به آنها كمك بيشتر و مؤثرتری رساند.
هدايت در بخش ديگری از اين گفتوگو درباره شورای عالی سينمايی هم چنين گفت: شورای عالی سينما به نظرم از اساس كاری بيهوده است كه كارايی و كاركردش برايم مشخص نيست. نكته ديگر اينكه رئيس جمهور كه قرار است رياست اين شورا را برعهده داشته باشد بهتر است خود را درگير سينما نكند و به مسئوليتهای دولتیاش برسد، چون معتقدم بهترين كمكی كه دولت میتواند به سينما بكند اين است كه دست از سر سينما بردارد.
كارگردان سريال «كارگاه علوی» تاكيد كرد: از نگاه من اگر سينما به دست اهلش سپرده شود نه نيازمند شورای عالی سينما خواهد بود نه به سازمان سينمايی احتياج دارد. در كلامی ديگر باور دارم اگر سينما به دست اهلش سپرده شود هم قادر به جذب بودجه خواهد بود هم میتواند نيازهای مادی و سختافزاری خود را تامين كند، البته اگر میبينيم كه امروز قادر به انجام چنين كاری نيست دليلش نبود امنيت است كه سبب به وجود آمدن چنين شرايطی در سينما شده است.
هدايت متذكر شد: اين تصور كه چون دولت يارانه و وسايل در اختيار سينماگران میگذارد دليلی است تا آنها هرگونه دخالت و مميزی كه میخواهند انجام دهند، اشتباه محض است. نگرش اشتباهی كه در ذهن اكثريت مديران كل گرفته و سبب شده كه فكر كنند قادرند برای سينما تصميمگيری كنند.
اين فيلمساز در پاسخ به اين سؤال كه آيا ساخت فيلمهای فاخر توجيه مناسبی برای حضور دولت در سينما نيست؟ گفت: اتفاقا به نكته خوبی اشاره كرديد، چون اين قبيل فيلمها جز چند فيلم كه انصافا قابل ستايش هستند، عمدتا كارهايی هستند كه به هيچ وجه به آنها عنوان فاخر نمیتواند اطلاق كرد، چون توسط اهالی واقعی سينما توليد نشدهاند. به همين دليل هم میبينيم عمدتا تهيهكنندگان و كارگردانان آنها افرادی هستند كه با مقامات نسبت فاميلی يا دوستی دارند.
هدايت در پاسخ به اين سؤال كه معاونت سينمايی فعلی با شعار حمايت از كارهای دينی و انقلابی كار خود را آغاز كرد در همين راستا عملكردش در اين حوزه چگونه بوده است؟ گفت: سينمای دينی در اين 8 سال اخير به قهقرا رفته است به ويژه در اين معاونت كه دائما شعار عدالت و برابری سر میداد. دليلم نيز برای اين ادعا اين است كه در اين دوره يك سينمای خرافی و كاملا بیمايه به اسم سينمای دينی رشد كرد و سبب لطمات جبرانناپذيری به اين حوزه شد.
وی درباره رشد كمی توليدات دينی در سينما گفت: تعداد كارهايی كه در اين حوزه توليد شده هم به عقيده من رشد نداشته است، هرچند اگر چنين رشدی هم وجود میداشت، تعداد نمیتوانست گواهی برای كيفيت خوب توليدات سينمايی باشد، همانگونه كه توليد سالانه هزار فيلم ويديويی در كشور نيجريه سبب نشده اين كشور جز كشورهای صاحب سينما درآيد.
اين سينماگر درباره اختلافات پيش آمده بين وزارت ارشاد و خانه سينما هم بيان كرد: خانه سينما با تمام معايبی كه داشته باز سودش بيش از ضررش است، چون در خانه سينما صنوف فعاليت میكنند، البته منظور اين نيست كه خطا در صنوف صورت نمیگيرد، اما به هر حال منفعتی كه كار صنفی دارد تمام معايب را تحت پوشش قرار میدهد.
كارگردان فيلم سينمايی «ناسپاس» در پاسخ به سؤالی ديگر مبنی بر اينكه توقع وی از وزير ارشاد دولت يازدهم چيست؟ تصريح كرد: توقع اصلی من اين است وزيری كه میخواهد در حوزه فرهنگ فعاليت كند در ابتدا بايد برای كارش يك برنامه مشخص و مدون داشته باشد. در ضمن در اين شرايط بحرانی سينما توقع من اين است كه وزير ارشاد يك مديريت عاقلانه و عادلانه رأس امور قرار دهد تا كارهايشان به درستی پيش رود. در انتها از وزير آينده توقع دارم كه از عقل جمعی بهره برد و فكر نكند كه با ورودش به حوزه فرهنگ بايد از ابتدا شروع به كار كند، بلكه بايد از تجربيات گذشته هم به درستی سود برد.
وی در پايان خاطرنشان كرد: رعايت تصميمات فوق جدا از اينكه به نفع سينما خواهد بود برای وزير نيز امتيازات فراوانی به همراه دارد، چون تمامی نكات مثبت به حساب وزير نوشته میشود و اگر نكته منفی هم وجود داشته باشد بر عهده سينماگران خواهد بود، چون كار به خود آنها سپرده شده است. اين خواسته هم در سينمای ما رخ داده است، به نحوی كه در دوره مديريت انوار و بهشتی ما به خوبی شاهد رشد كمی و كيفی سينما بوديم.
وی افزود: جدا از عملكرد منفی معاونت سينمايی كه به سازمان تغيير نام داده بايد به تاثيرات مخرب اين سازمان روی سينماگران اشاره كرد، چون با دادن كارتهای هديه به هنرمندان حالت و شكل بدی را برای آنها خلق كردهاند در صورتی كه میشد با صرف اين دست پولها در مسائل رفاهی هنرمندان به آنها كمك بيشتر و مؤثرتری رساند.
هدايت در بخش ديگری از اين گفتوگو درباره شورای عالی سينمايی هم چنين گفت: شورای عالی سينما به نظرم از اساس كاری بيهوده است كه كارايی و كاركردش برايم مشخص نيست. نكته ديگر اينكه رئيس جمهور كه قرار است رياست اين شورا را برعهده داشته باشد بهتر است خود را درگير سينما نكند و به مسئوليتهای دولتیاش برسد، چون معتقدم بهترين كمكی كه دولت میتواند به سينما بكند اين است كه دست از سر سينما بردارد.
كارگردان سريال «كارگاه علوی» تاكيد كرد: از نگاه من اگر سينما به دست اهلش سپرده شود نه نيازمند شورای عالی سينما خواهد بود نه به سازمان سينمايی احتياج دارد. در كلامی ديگر باور دارم اگر سينما به دست اهلش سپرده شود هم قادر به جذب بودجه خواهد بود هم میتواند نيازهای مادی و سختافزاری خود را تامين كند، البته اگر میبينيم كه امروز قادر به انجام چنين كاری نيست دليلش نبود امنيت است كه سبب به وجود آمدن چنين شرايطی در سينما شده است.
هدايت متذكر شد: اين تصور كه چون دولت يارانه و وسايل در اختيار سينماگران میگذارد دليلی است تا آنها هرگونه دخالت و مميزی كه میخواهند انجام دهند، اشتباه محض است. نگرش اشتباهی كه در ذهن اكثريت مديران كل گرفته و سبب شده كه فكر كنند قادرند برای سينما تصميمگيری كنند.
اين فيلمساز در پاسخ به اين سؤال كه آيا ساخت فيلمهای فاخر توجيه مناسبی برای حضور دولت در سينما نيست؟ گفت: اتفاقا به نكته خوبی اشاره كرديد، چون اين قبيل فيلمها جز چند فيلم كه انصافا قابل ستايش هستند، عمدتا كارهايی هستند كه به هيچ وجه به آنها عنوان فاخر نمیتواند اطلاق كرد، چون توسط اهالی واقعی سينما توليد نشدهاند. به همين دليل هم میبينيم عمدتا تهيهكنندگان و كارگردانان آنها افرادی هستند كه با مقامات نسبت فاميلی يا دوستی دارند.
هدايت در پاسخ به اين سؤال كه معاونت سينمايی فعلی با شعار حمايت از كارهای دينی و انقلابی كار خود را آغاز كرد در همين راستا عملكردش در اين حوزه چگونه بوده است؟ گفت: سينمای دينی در اين 8 سال اخير به قهقرا رفته است به ويژه در اين معاونت كه دائما شعار عدالت و برابری سر میداد. دليلم نيز برای اين ادعا اين است كه در اين دوره يك سينمای خرافی و كاملا بیمايه به اسم سينمای دينی رشد كرد و سبب لطمات جبرانناپذيری به اين حوزه شد.
وی درباره رشد كمی توليدات دينی در سينما گفت: تعداد كارهايی كه در اين حوزه توليد شده هم به عقيده من رشد نداشته است، هرچند اگر چنين رشدی هم وجود میداشت، تعداد نمیتوانست گواهی برای كيفيت خوب توليدات سينمايی باشد، همانگونه كه توليد سالانه هزار فيلم ويديويی در كشور نيجريه سبب نشده اين كشور جز كشورهای صاحب سينما درآيد.
اين سينماگر درباره اختلافات پيش آمده بين وزارت ارشاد و خانه سينما هم بيان كرد: خانه سينما با تمام معايبی كه داشته باز سودش بيش از ضررش است، چون در خانه سينما صنوف فعاليت میكنند، البته منظور اين نيست كه خطا در صنوف صورت نمیگيرد، اما به هر حال منفعتی كه كار صنفی دارد تمام معايب را تحت پوشش قرار میدهد.
كارگردان فيلم سينمايی «ناسپاس» در پاسخ به سؤالی ديگر مبنی بر اينكه توقع وی از وزير ارشاد دولت يازدهم چيست؟ تصريح كرد: توقع اصلی من اين است وزيری كه میخواهد در حوزه فرهنگ فعاليت كند در ابتدا بايد برای كارش يك برنامه مشخص و مدون داشته باشد. در ضمن در اين شرايط بحرانی سينما توقع من اين است كه وزير ارشاد يك مديريت عاقلانه و عادلانه رأس امور قرار دهد تا كارهايشان به درستی پيش رود. در انتها از وزير آينده توقع دارم كه از عقل جمعی بهره برد و فكر نكند كه با ورودش به حوزه فرهنگ بايد از ابتدا شروع به كار كند، بلكه بايد از تجربيات گذشته هم به درستی سود برد.
وی در پايان خاطرنشان كرد: رعايت تصميمات فوق جدا از اينكه به نفع سينما خواهد بود برای وزير نيز امتيازات فراوانی به همراه دارد، چون تمامی نكات مثبت به حساب وزير نوشته میشود و اگر نكته منفی هم وجود داشته باشد بر عهده سينماگران خواهد بود، چون كار به خود آنها سپرده شده است. اين خواسته هم در سينمای ما رخ داده است، به نحوی كه در دوره مديريت انوار و بهشتی ما به خوبی شاهد رشد كمی و كيفی سينما بوديم.
