اولويتبندی سنی در توليد تئاتر كودك و نوجوان/24
مخالف تئاتر آموزشی ويژه كودكان و نوجوان هستم/ تئاتر مفرح خانواده؛ بهترين گونه برای اين گروه
گروه هنر: نويسنده و پژوهشگر تئاتر كودك و نوجوان با اشاره به اينكه همواره با تئاتر آموزشی مخالف بوده، گفت: تئاتر كودك و نوجوان همانگونه كه گفتم بايد به شيوهای غيرمستقيم و از طريق بازی و تفريح به ارائه مجموعهای از مفاهيم تربيتی و اخلاقی و حتی آموزههای دينی بپردازد.
عباس جهانگيريان، نويسنده و پژوهشگر تئاتر كودك و نوجوان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، با بيان اينكه تلاش مسئولان و كارشناسان در اين سالها برای تفكيك تئاتر كودك از تئاتر نوجوان بینتيجه مانده، گفت: علت اصلی هم آن است كه به دليل آن كه بيشتر از نوجوانان، كودكان تمايل به ديدن تئاتر دارند لذا توليدات تئاتری بيشتر برای مخاطبان كودك است تا نوجوان.
وی گفت: نگاه كودكانه اغلب توليدكنندگان نسبت به تئاتر موجب شده كه نوجوانان از معرض اين توليدات فاصله بگيرند؛ چرا كه نوجوان هم به لحاظ ذهنی و هم ساختار شخصيتی قابل مقايسه با كودك نيست بلكه از اين دوران فاصله گرفته است و خود را بيشتر از آنكه كودك بداند، جوان و بزرگسال میداند.
اين كارشناس تئاتر در ادامه تصريح كرد: در چنين شرايطی به نظر من برای كودك و نوجوان بايد تئاتری توليد شود كه در آن انديشه فراموقعيتی و سنی در نظر گرفته شود و مناسبترين توليدات برای اين گروه سنی تئاتر خانواده است؛ چرا كه كودكان به تنهايی قادر به رفتن و ديدن تئاتر نيستند و بايد با والدين خود به سالن نمايش بروند و قاعدتاً اگر چنين شرايطی پيش بيايد معمولاً خانوادهها فرزندان نوجوان را نيز برای ديدن تئاتر با خود همراه میكنند.
جهانگيريان ادامه داد: يكی از كاركردهای مهم تئاتر كودك و نوجوان ارائه و انتقال مجموعهای از مفاهيم تربيتی و اخلاقی منبعث از بنمايههای دينی است؛ بايد اين موضوع مورد توجه قرار گيرد كه اين مفاهيم نبايد در فضايی غيرمنعطف به مخاطب ارائه شود بلكه ويژگی اصلی تئاتر كودك و نوجوان مفرح و شاد بودن آن است و بايد به گونهای مفاهيم به كودك منتقل شود كه هيچگاه احساس نكند كه در معرض آموزش قرار دارد.
وی با اشاره به اينكه همواره با تئاتر آموزشی مخالف بوده، گفت: تئاتر كودك و نوجوان همانگونه كه گفتم بايد به شيوهای غيرمستقيم و از طريق بازی و تفريح به ارائه مجموعهای از مفاهيم تربيتی و اخلاقی و حتی آموزههای دينی بپردازد؛ چرا كه هر لحظه كه مخاطب احساس كند گروهی قصد دارند به آنها چيزی را آموزش بدهند، آن را پس خواهد زد و اثرگذاری آن به حداقل خود خواهد رسيد.
جهانگيريان در پايان گفت: البته گونهای از تئاتر برای كودكان و نوجوانان در سالهای اخير باب شده است كه تئاتر مدارس است و در آن كودكان و نوجوانان دانشآموز با هماهنگی اوليای مدارس به ديدن تئاتر میروند، در اين گونه تئاتر ولو با اهداف تربيتی و دينی نيز بايد در نظر داشت كه فضايی مفرح و شاد به دور از لودگی در نظر گرفته شود.
وی گفت: نگاه كودكانه اغلب توليدكنندگان نسبت به تئاتر موجب شده كه نوجوانان از معرض اين توليدات فاصله بگيرند؛ چرا كه نوجوان هم به لحاظ ذهنی و هم ساختار شخصيتی قابل مقايسه با كودك نيست بلكه از اين دوران فاصله گرفته است و خود را بيشتر از آنكه كودك بداند، جوان و بزرگسال میداند.
اين كارشناس تئاتر در ادامه تصريح كرد: در چنين شرايطی به نظر من برای كودك و نوجوان بايد تئاتری توليد شود كه در آن انديشه فراموقعيتی و سنی در نظر گرفته شود و مناسبترين توليدات برای اين گروه سنی تئاتر خانواده است؛ چرا كه كودكان به تنهايی قادر به رفتن و ديدن تئاتر نيستند و بايد با والدين خود به سالن نمايش بروند و قاعدتاً اگر چنين شرايطی پيش بيايد معمولاً خانوادهها فرزندان نوجوان را نيز برای ديدن تئاتر با خود همراه میكنند.
جهانگيريان ادامه داد: يكی از كاركردهای مهم تئاتر كودك و نوجوان ارائه و انتقال مجموعهای از مفاهيم تربيتی و اخلاقی منبعث از بنمايههای دينی است؛ بايد اين موضوع مورد توجه قرار گيرد كه اين مفاهيم نبايد در فضايی غيرمنعطف به مخاطب ارائه شود بلكه ويژگی اصلی تئاتر كودك و نوجوان مفرح و شاد بودن آن است و بايد به گونهای مفاهيم به كودك منتقل شود كه هيچگاه احساس نكند كه در معرض آموزش قرار دارد.
وی با اشاره به اينكه همواره با تئاتر آموزشی مخالف بوده، گفت: تئاتر كودك و نوجوان همانگونه كه گفتم بايد به شيوهای غيرمستقيم و از طريق بازی و تفريح به ارائه مجموعهای از مفاهيم تربيتی و اخلاقی و حتی آموزههای دينی بپردازد؛ چرا كه هر لحظه كه مخاطب احساس كند گروهی قصد دارند به آنها چيزی را آموزش بدهند، آن را پس خواهد زد و اثرگذاری آن به حداقل خود خواهد رسيد.
جهانگيريان در پايان گفت: البته گونهای از تئاتر برای كودكان و نوجوانان در سالهای اخير باب شده است كه تئاتر مدارس است و در آن كودكان و نوجوانان دانشآموز با هماهنگی اوليای مدارس به ديدن تئاتر میروند، در اين گونه تئاتر ولو با اهداف تربيتی و دينی نيز بايد در نظر داشت كه فضايی مفرح و شاد به دور از لودگی در نظر گرفته شود.
