همترازی فاجعه بمباران شيميايی مردم مظلوم سردشت با فاجعه هيروشيما
گروه جهاد و حماسه: هشتم تيرماه، سالروز بمباران شيميايی شهرستان سردشت است. جنايتی كه از نظر جهامعه جهانی و به دليل مظلوميت مردم غيرنظامی ساكن در آن، با بمباران شيميايی هيروشيما همتراز شمرده شده است.
سالروز بمباران شيميايی سردشت روز 8 تير سال 66 است كه توسط رژيم بعثی عراق صورت گرفت. پس از بمباران شيميايی سردشت، ناگهان هواپيماهای جنگی رژِيم بعث عراق با صدای دلخراششان صوت آسمان اين شهر را شكستند و با اصابت چند بمب، اين شهر را به ويرانه تبديل كردند.
يكی از شهرستانهای مرزی و كردنشين استان آذربايجان غربی است كه در جنوب غربی اين استان و امتداد جنوبی اروميه قرار دارد و با شمال كشور عراق و اقليم كردستان عراق همسايه و دارای 100 كيلومتر مرز مشترك با اين كشور است.
در اولين لحظات بمباران، مردم اين شهر در فكر كمك به آسيبديدگان بودند كه در حين خدمترسانی متوجه بوی متعفن گازهای شيميايی میشوند. عمق اين فاجعه به حدی است كه جامعه جهانی آن را با بمباران شيميايی هيروشيما همسان و همتراز میداند.
بيشتر افرادی كه نزديك به مناطق مورد اصابت بمبهای شيميايی قرار داشتند، از ناحيه چشم آسيبهای جدی را متحمل شدند كه از شدت درد و سوزش چشم به خود میپيچيدند؛ در اين حين ماشينهای آمبولانس پشت سر هم مجرومين و مصدومين را با عجله به طرف شهرهای سقز و بانه منتقل میكردند.
حملههای مكرر شبانهروزی جنگندههای رژيم بعثی، آرامش و امنيت داخلی شهر را از ساكنان آن سلب كرده بود. هيچ كس از ديگری خبر نداشت و هر روز كه میگذشت بر تعداد شهيدان شهر سردشت افزوده میشد و هزاران نفر از مردم اين شهر با فاجعه مرگبار گازهای شيميايی دست و پنجه نرم میكردند.
سردشت شهر مردانگیها بود، شهری كه مظلومانه مورد هجوم ناجوانمردانه فرماندهان رژِيم بعث قرار گرفت و بر اثر اين فاجعه، خانوادههای داغدار بسياری تا آخر عمر را با سرفههای مرگبار ادامه میدهند.
در اين راستا نبايد از اين نكته به سادگی گذشت كه با وجود جنايات وحشيانه رژيم بعث عراق، اين فاجعه ناجوانمردانه از سوی سازمانهای غيرمسئول بينالملل مورد بیتوجهی قرار گرفت.
گفتنی است پس از گذشت 26 سال از اين فاجعه، هنوز 85 درصد مصدومان شيميايی سردشت شناسايی نشدهاند.
يكی از شهرستانهای مرزی و كردنشين استان آذربايجان غربی است كه در جنوب غربی اين استان و امتداد جنوبی اروميه قرار دارد و با شمال كشور عراق و اقليم كردستان عراق همسايه و دارای 100 كيلومتر مرز مشترك با اين كشور است.
در اولين لحظات بمباران، مردم اين شهر در فكر كمك به آسيبديدگان بودند كه در حين خدمترسانی متوجه بوی متعفن گازهای شيميايی میشوند. عمق اين فاجعه به حدی است كه جامعه جهانی آن را با بمباران شيميايی هيروشيما همسان و همتراز میداند.
بيشتر افرادی كه نزديك به مناطق مورد اصابت بمبهای شيميايی قرار داشتند، از ناحيه چشم آسيبهای جدی را متحمل شدند كه از شدت درد و سوزش چشم به خود میپيچيدند؛ در اين حين ماشينهای آمبولانس پشت سر هم مجرومين و مصدومين را با عجله به طرف شهرهای سقز و بانه منتقل میكردند.
حملههای مكرر شبانهروزی جنگندههای رژيم بعثی، آرامش و امنيت داخلی شهر را از ساكنان آن سلب كرده بود. هيچ كس از ديگری خبر نداشت و هر روز كه میگذشت بر تعداد شهيدان شهر سردشت افزوده میشد و هزاران نفر از مردم اين شهر با فاجعه مرگبار گازهای شيميايی دست و پنجه نرم میكردند.
سردشت شهر مردانگیها بود، شهری كه مظلومانه مورد هجوم ناجوانمردانه فرماندهان رژِيم بعث قرار گرفت و بر اثر اين فاجعه، خانوادههای داغدار بسياری تا آخر عمر را با سرفههای مرگبار ادامه میدهند.
در اين راستا نبايد از اين نكته به سادگی گذشت كه با وجود جنايات وحشيانه رژيم بعث عراق، اين فاجعه ناجوانمردانه از سوی سازمانهای غيرمسئول بينالملل مورد بیتوجهی قرار گرفت.
گفتنی است پس از گذشت 26 سال از اين فاجعه، هنوز 85 درصد مصدومان شيميايی سردشت شناسايی نشدهاند.
