مطالبات جامعه هنری از دولت يازدهم/
دولت يازدهم در نخستين گام بايد به بهبود معيشت هنرمندان تئاتر توجه كند
گروه هنر: امنيت خاطر هنرمند تئاتر و فعال مستمر و مؤثر او در عرصه هنر فاخر و متعهد در گروی تأمين حداقلهای معيشتی اوست؛ دولت يازدهم بايد برای رسيدن هنر تئاتر به جايگاه رفيع خود پايهريزی خوبی در زمينه بهبود شرايط زندگی هنرمندان تئاتر داشته باشد.
رضا فياضی، نويسنده، بازيگر و كارگردان تئاتر در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: فعاليت حرفهای و مؤثر يك هنرمند تئاتر با شرايط معيشتی او رابطه مستقيمی دارد كه تا آن تأمين نشود نخواهد توانست با تمركز لازم به تئاتر به عنوان يك پيشه و در عرصههای مختلف و مرتبط با آن بپردازد.
وی گفت: متأسفانه فضای ناامنی را در جامعه تئاتری كشور شاهد هستيم كه نمونه بارز آن اخراج بيش از 50 هنرمند حرفهای تئاتر عضو انجمن نمايش به بهانه انحلال آن و تأسيس انجمن هنرهای نمايشی به جای آن بود، بدون توجه به اين مسئله كه رابطه هنرمند عضو اين انجمن تنها يك رابطه هنری نيست و بيمه، سنوات و ساير موارد حرفهای و شغلی آنها به اين موضوع وابسته است.
اين كارگردان تئاتر كودك و نوجوان تصريح كرد: اين در شرايطی بود كه حتی دادگاه در مورد اخراج از انجمن نمايش رأی به نفع ما صادر كرد اما گويا تصميم دوستان مسئول در اين زمينه جدی بود و با وجود آنكه وكيل نيز برای احقاق حقمان گرفتيم راه به جايی نبرديم.
فياضی ادامه داد: از آن سو بعضی از دوستان هنرمند و همكار تئاتری به واسطه فعاليت در سينما رابطه صنفی با خانه سينما داشتند كه آن هم به سرنوشتی جز انحلال دچار نشد و نتيجه اينكه عملاً هيچ مرجعی كه بيمه و سوابق حرفهای هنرمندان در آنجا ثبت و ضبط شود تا در دوره بازنشستگی و مستمریبگيری به كارشان بيايد وجود ندارد كه البته بعضی از هنرمندان از جمله من به شكل خويشفرما در طول اين ساليان، سوابق خود را ادامه داديم.
اين بازيگر سينما و تلويزيون گفت: با اين شرايط مهمترين مطالبه جامعه تئاتری از دولت يازدهم بازگرداندن شرايط به همان شكل قبلی خود است تا حداقل ملزومات معيشتی هنرمندان تئاتر تأمين شود تا آنها بتوانند در آينده و در فضايی امن و توأم با اعتماد به فعاليت در عرصه هنرهای نمايشی و توليد آثار نمايشی فاخر و متعهد بپردازند.
وی گفت: در شرايط فعلی همه آثار توليدی در عرصه تئاتر مورد حمايت قرار نمیگيرد و انتخاب آثار برای حمايت مالی از آنها سليقهای است كه موجب شده بسياری از آثار اجرا شده در سالنهای نمايشی قرارداد گيشه ببندند كه متأسفانه سرمايه بازگشتی كفاف حداقلهای توليد يك نمايش را هم نمیدهد.
بازيگر مجموعه تلويزيونی «معمای شاه» گفت: تجربه نشان داده است كه خصوصیسازی حداقل در تئاتر جواب مثبتی نمی دهد و بهترين راه برای ادامه فعاليتهای نمايشی در كشور وابستگی اين عرصه به منابع حمايتی دولتی است چرا كه اگر خواسته باشيم به شكل مطلق به خصوصیسازی تئاتر بيانديشيم با اين شرايط تئاتر به زودی ورشكسته خواهد شد لذا مجبور هستيم كه با نگرشی ضد ارزشی به موضوعات بیپايه و اساس تنها برای خوش آمدن ذائقه مخاطب عام بيانديشيم كه اين روند هم تئاتر را به ابتذال و هجويات خواهد كشاند.
وی گفت: متأسفانه فضای ناامنی را در جامعه تئاتری كشور شاهد هستيم كه نمونه بارز آن اخراج بيش از 50 هنرمند حرفهای تئاتر عضو انجمن نمايش به بهانه انحلال آن و تأسيس انجمن هنرهای نمايشی به جای آن بود، بدون توجه به اين مسئله كه رابطه هنرمند عضو اين انجمن تنها يك رابطه هنری نيست و بيمه، سنوات و ساير موارد حرفهای و شغلی آنها به اين موضوع وابسته است.
اين كارگردان تئاتر كودك و نوجوان تصريح كرد: اين در شرايطی بود كه حتی دادگاه در مورد اخراج از انجمن نمايش رأی به نفع ما صادر كرد اما گويا تصميم دوستان مسئول در اين زمينه جدی بود و با وجود آنكه وكيل نيز برای احقاق حقمان گرفتيم راه به جايی نبرديم.
فياضی ادامه داد: از آن سو بعضی از دوستان هنرمند و همكار تئاتری به واسطه فعاليت در سينما رابطه صنفی با خانه سينما داشتند كه آن هم به سرنوشتی جز انحلال دچار نشد و نتيجه اينكه عملاً هيچ مرجعی كه بيمه و سوابق حرفهای هنرمندان در آنجا ثبت و ضبط شود تا در دوره بازنشستگی و مستمریبگيری به كارشان بيايد وجود ندارد كه البته بعضی از هنرمندان از جمله من به شكل خويشفرما در طول اين ساليان، سوابق خود را ادامه داديم.
اين بازيگر سينما و تلويزيون گفت: با اين شرايط مهمترين مطالبه جامعه تئاتری از دولت يازدهم بازگرداندن شرايط به همان شكل قبلی خود است تا حداقل ملزومات معيشتی هنرمندان تئاتر تأمين شود تا آنها بتوانند در آينده و در فضايی امن و توأم با اعتماد به فعاليت در عرصه هنرهای نمايشی و توليد آثار نمايشی فاخر و متعهد بپردازند.
وی گفت: در شرايط فعلی همه آثار توليدی در عرصه تئاتر مورد حمايت قرار نمیگيرد و انتخاب آثار برای حمايت مالی از آنها سليقهای است كه موجب شده بسياری از آثار اجرا شده در سالنهای نمايشی قرارداد گيشه ببندند كه متأسفانه سرمايه بازگشتی كفاف حداقلهای توليد يك نمايش را هم نمیدهد.
بازيگر مجموعه تلويزيونی «معمای شاه» گفت: تجربه نشان داده است كه خصوصیسازی حداقل در تئاتر جواب مثبتی نمی دهد و بهترين راه برای ادامه فعاليتهای نمايشی در كشور وابستگی اين عرصه به منابع حمايتی دولتی است چرا كه اگر خواسته باشيم به شكل مطلق به خصوصیسازی تئاتر بيانديشيم با اين شرايط تئاتر به زودی ورشكسته خواهد شد لذا مجبور هستيم كه با نگرشی ضد ارزشی به موضوعات بیپايه و اساس تنها برای خوش آمدن ذائقه مخاطب عام بيانديشيم كه اين روند هم تئاتر را به ابتذال و هجويات خواهد كشاند.
