به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) آيتالله العظمی مظاهری در پيامی به مجمع مبلغان ماه مبارك رمضان كه 13 تير در اصفهان برگزار شد آورده است: نقش برنامههای تبليغی علمای دين و روحانیّون حوزههای علمیّه در طول دورۀ پس از غيبت كبرای حضرت مهدی(عج) در ابقاء و استحكام مبانی دينی و هدايت و ارشاد مؤمنان، بیترديد نقشی برجسته و بینظير است.
اين پيام با اشاره به نقش عالمان آگاه و مبلّغان وارسته در هدايت شيعه در دورههای مختلف افزوده است: بر اساس روايات دينی تنها كسانی صلاحیّت حمل و ترويج دين مبين را دارند كه علاوه برآن كه خود، در شمار عدول و وارستگان هستند، از قدرت و آگاهیِ علمیِ لازم برای مقابلۀ عالمانه با تفسيرهای نادرست مبطلين و التقاطیّون و دگرگونسازیهای غاليان و تندروان و نسبتهای نادرست جاهلان و مرتجعان برخوردار باشند و بتوانند غبار التقاط و غلوّ و ارتجاع را از چهرۀ تابناك دين و معارف والای دينی پاك كنند.
رئيس حوزه علميه اصفهان با اشاره به نقش زمان، مكان و مخاطبان، در امر تبليغ تصريح كرد: در تبليغات دينی بايد زبان برهان و فطرت، بر خورد محبّتآميز و نرمش و ملاطفت در گفتار، توجّه به اينكه وظيفۀ ما تذكّر و يادآوری است نه زورگويی و سيطرهجويی، بيان ساده و گويای حقائق قرآن و عترت و تبليغ عملی مورد توجه قرار گيرد.
وی با بيان اينكه همۀ مردم و نه دسته و گروهی خاص، مخاطبان قرآن كريماند، تاكيد كرد: تبيين تفسير قرآن و رشد و ارتقاءِ فكری در درجه اول وظيفه شخص رسولالله (ص) بودند و بعد از ايشان وارثان رسالت و نبوّت نيز همين وظيفۀ سنگين را برعهده دارند.
آيتالله العظمی مظاهری به جامع، جهانی و جاودانی بودن قرآن اشاره كرد و افزود: قرآن مجيد حاوی تعاليم و حقائقی است كه كليد فهم درست و تفسير و تبيين آن در دست رسول خدا و ائمّۀهدی (ع) است لذا مردم برای فهم و كشف حقائق قرآن بايد به ايشان مراجعه نمايند و «قرآن صامت» را از طريق «قرآن ناطق» بشناسند زيرا رشد فكری و ارتقاء انديشه و عقلانیّت انسان در گرو توجّه و فهم و عمل به وحی الهی و قرآن مجيد است.
وی تاكيد كرد: تفسير قرآن، امری انتزاعی و يك علم جدا افتاده و بیارتباط با ساير علوم و معارف اسلامی نيست و بايد به مجموعۀ علوم دينی به عنوان منظومۀ به هم پيوستهای كه تفسير قرآن بر صدر و تارك آن قرار دارد بنگريم.
اين مرجع تقليد افزود: مبلّغان گرامی به اين نكته توجّه نمايند كه تفسير آيات نورانی قرآن كريم برای هر قشر و گروهی، متناسب با سطح علمی و آگاهیهای آنان بيان شود و عمدتا بر تعليمات اخلاقی و اجتماعی قرآن كه زندگیساز و انسانساز و جامعهساز است، تاكيد شود.