معرفی بقعه محمد بنجعفر طيار(ع) دزفول
بقعه محمد بنجعفر طيار(ع) در فاصله پنج كيلومتری شهر دزفول قرار دارد.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، بقعه محمد بنجعفر طيار(ع) در فاصله پنج كيلومتری شهر دزفول، در شهركی به اين نام قرار دارد و يكی از زيارتگاههای مهم شهرستان دزفول به شمار میرود. صاحب بقعه فرزند جعفر طيار برادر امام علی(ع) و داماد امام علی(ع) (شوهر امكلثوم(س)) است كه در سال ۱۹ هجری قمری در جنگی كه برای فتح شوشتر در اين منطقه صورت گرفته بود، به همراه سپاه اسلام به عنوان يكی از فرماندهان سپاه اسلام به اين منطقه آمده بود.
بقعه داراى گنبدى ۱۲ ترك است كه با كاشى سبز رنگ ساده و يكرنگ تزئين شدهاند، اين گنبد با حاشيهبندى كاشىهاى تركها و نقش و نگار هندسى و حاشيه سياهرنگ و لچكى سفيد و نقوش منظم و قرينهسازى جلوه ويژه و زيبايی دارد.
ورودى بقعه از سمت شمال است و داراى دو شبستان در طرفين مقبره است. ضريح مقبره در قديم چوبی بوده است ولی در سالهای اخير ضريحی فلزی با نقش و نگارهای زيبا نصب شده است.
بقعه در وسط باغ بزرگی احداث شده و در اطراف آن آرامگاههايی از اشخاص و شخصيتهای دزفول وجود دارد. در اطراف هر يك از ايوانهاى اطراف بنا دو غرفه و پلكان وجود دارد. طاقهاى غرفهها و ورودیهاى پلكان با تكه كاشیهاى سبزرنگ تزئين شدهاند. قرارگيری بقعه در ميان درختان كهنسال و سرسبز كُنار جلوه و آراستگى ويژهای دارد و از زيبایى و جلالى ويژهای برخوردار است. دو درخت كنار روبروی بقعه وجود دارد كه قدمت يكی از آنها به ۸۰۰ و ديگری به ۷۵۰ سال میرسد.
بقعه محمد بنجعفر يك ورودی قديمی داشته كه سر در ورودى با كاشیهاى سياه و سفيد و فيروزهاى مربعشكل زينت داده شده و دارای بدنه آجرى قديمى است و در بالای آن تاريخ كاشیكارى ۱۳۱۲ و ۱۳۵۱ به چشم میخورد و مربوط به اواخر دوره قاجاريه است. دو مناره گلدسته از نوع منارههایى كه بر فراز طاق ورودى بنای بقعه ساختهاند بر روى سردر حياط نيز با كاشیهاى آبىرنگ وجود دارند.
در كنار اين ورودی چهار درخت قديمی كنار قرار دارد كه به «چهار خواهر» معروفند و مردم اعتقاد ويژهای به بستن دخيل و پارچه و نذر و نياز به آنها دارند. در ميدان جلوى ديوار قديمی باغ تعدادى كنار سرسبز و كهنه بر زمينهاى چمنى سايه انداختهاند كه محل نشستن و تفرج مردم است.
در طرحهای توسعه محوطه بقعه مجمد بنجعفر ورودی قديمی آن در وسط محوطه فعلی قرار گرفته است و از قدمت بنا حكايت میكند. در فضای باز حياط جلوی بقعه حوض زيبا و بزرگی وجود دارد. حضور آب، سبزی درختان كنار (كنار به درختی معنوی و مقدس در فرهنگ قديم مشهور است) و نمای زيبای بقعه، فضای معنوی زيبايی را به وجود آورده كه فرصت مغتنمی برای هر خستهدلی ايجاد میكند تا در جو معنوی آن، آرام گيرد.
در مورد تأييد وجود اين بقعه در شهرستان دزفول در كتاب تذكرةالاخيار و مجمعالابرار مطالبی آورده شده و عبداللطيفخان شوشترى نيز در مورد محمد بنجعفر(ع) گفته است: در جنگ فتح شوشتر، محمد بنجعفر طيار(ع) به سختی زخمی شده بود و در بازگشت به دزفول دعوت حق را لبيك گفته و در آنجا در خارج شهر مدفون شد.
در حال حاضر اين بقعه يكی از جاذبههای گردشگری و زيارتی دزفول به شمار میرود و مردم زيادی از سراسر استان و شهرستان دزفول بهويژه در فصل بهار از اين مكان زيارتی ــ سياحتی بازديد میكنند.
در قسمتی از محوطه اين بقعه نخلستانی قرار دارد و با توجه به ارادت مردم دزفول به صاحب اين بقعه در روز اربعين كاروان بزرگی از عزاداران حسينی پای پياده از مركز شهر دزفول به آستانه مشرف شده و به ياد عاشورا و كاروان اسيران در نخلستان بقعه به عزاداری، ذكر مصيبت و تعزيه میپردازند و در طول ايام محرم نيز اغلب مراسم عزاداری شهرك محمد بنجعفر(ع) در اين مكان برگزار میشوند.
يادآور میشود، از بركت حضور بقعه محمد بنجعفر(ع)، اين شهرك با داشتن بيشترين افراد تحصيلكرده دانشگاهی بالاترين سطح تحصيلات در ميان شهركهای منطقه را دارا است.
بقعه داراى گنبدى ۱۲ ترك است كه با كاشى سبز رنگ ساده و يكرنگ تزئين شدهاند، اين گنبد با حاشيهبندى كاشىهاى تركها و نقش و نگار هندسى و حاشيه سياهرنگ و لچكى سفيد و نقوش منظم و قرينهسازى جلوه ويژه و زيبايی دارد.
ورودى بقعه از سمت شمال است و داراى دو شبستان در طرفين مقبره است. ضريح مقبره در قديم چوبی بوده است ولی در سالهای اخير ضريحی فلزی با نقش و نگارهای زيبا نصب شده است.
بقعه در وسط باغ بزرگی احداث شده و در اطراف آن آرامگاههايی از اشخاص و شخصيتهای دزفول وجود دارد. در اطراف هر يك از ايوانهاى اطراف بنا دو غرفه و پلكان وجود دارد. طاقهاى غرفهها و ورودیهاى پلكان با تكه كاشیهاى سبزرنگ تزئين شدهاند. قرارگيری بقعه در ميان درختان كهنسال و سرسبز كُنار جلوه و آراستگى ويژهای دارد و از زيبایى و جلالى ويژهای برخوردار است. دو درخت كنار روبروی بقعه وجود دارد كه قدمت يكی از آنها به ۸۰۰ و ديگری به ۷۵۰ سال میرسد.
بقعه محمد بنجعفر يك ورودی قديمی داشته كه سر در ورودى با كاشیهاى سياه و سفيد و فيروزهاى مربعشكل زينت داده شده و دارای بدنه آجرى قديمى است و در بالای آن تاريخ كاشیكارى ۱۳۱۲ و ۱۳۵۱ به چشم میخورد و مربوط به اواخر دوره قاجاريه است. دو مناره گلدسته از نوع منارههایى كه بر فراز طاق ورودى بنای بقعه ساختهاند بر روى سردر حياط نيز با كاشیهاى آبىرنگ وجود دارند.
در كنار اين ورودی چهار درخت قديمی كنار قرار دارد كه به «چهار خواهر» معروفند و مردم اعتقاد ويژهای به بستن دخيل و پارچه و نذر و نياز به آنها دارند. در ميدان جلوى ديوار قديمی باغ تعدادى كنار سرسبز و كهنه بر زمينهاى چمنى سايه انداختهاند كه محل نشستن و تفرج مردم است.
در طرحهای توسعه محوطه بقعه مجمد بنجعفر ورودی قديمی آن در وسط محوطه فعلی قرار گرفته است و از قدمت بنا حكايت میكند. در فضای باز حياط جلوی بقعه حوض زيبا و بزرگی وجود دارد. حضور آب، سبزی درختان كنار (كنار به درختی معنوی و مقدس در فرهنگ قديم مشهور است) و نمای زيبای بقعه، فضای معنوی زيبايی را به وجود آورده كه فرصت مغتنمی برای هر خستهدلی ايجاد میكند تا در جو معنوی آن، آرام گيرد.
در مورد تأييد وجود اين بقعه در شهرستان دزفول در كتاب تذكرةالاخيار و مجمعالابرار مطالبی آورده شده و عبداللطيفخان شوشترى نيز در مورد محمد بنجعفر(ع) گفته است: در جنگ فتح شوشتر، محمد بنجعفر طيار(ع) به سختی زخمی شده بود و در بازگشت به دزفول دعوت حق را لبيك گفته و در آنجا در خارج شهر مدفون شد.
در حال حاضر اين بقعه يكی از جاذبههای گردشگری و زيارتی دزفول به شمار میرود و مردم زيادی از سراسر استان و شهرستان دزفول بهويژه در فصل بهار از اين مكان زيارتی ــ سياحتی بازديد میكنند.
در قسمتی از محوطه اين بقعه نخلستانی قرار دارد و با توجه به ارادت مردم دزفول به صاحب اين بقعه در روز اربعين كاروان بزرگی از عزاداران حسينی پای پياده از مركز شهر دزفول به آستانه مشرف شده و به ياد عاشورا و كاروان اسيران در نخلستان بقعه به عزاداری، ذكر مصيبت و تعزيه میپردازند و در طول ايام محرم نيز اغلب مراسم عزاداری شهرك محمد بنجعفر(ع) در اين مكان برگزار میشوند.
يادآور میشود، از بركت حضور بقعه محمد بنجعفر(ع)، اين شهرك با داشتن بيشترين افراد تحصيلكرده دانشگاهی بالاترين سطح تحصيلات در ميان شهركهای منطقه را دارا است.
