رمضان، ماه ميعاد است و گاه ياد. ميعاد با رستخيز دوباره جان و گاه حضور در هميشهای از نور، ماه شكيب تن و شادی جان. سلام بر بهترين ماه خدا، ماه دستهای نوازش آسمان، ماه گامهای به عاشقی رهسپار، ماه چشمهای اشك بر پيشگاه خشيت خدا، ماه دهانهای آه و لبهای زمزمه دوست دوست، ماه شكوه روح و خاكساری تن، ماه آوازهای زخمی زاری.
رمضان، بشارت رستگاری است بر پاكان و اشاراتی است به پاكی رستگاران. امير رستگاران و پاكان و برگزين رسولان. محمّد مصطفی(ص) در پيشواز رمضان فرموده است «ماه خدا با فرخندگی و مهر و آمرزش به شما روی كرده است؛ ماهی كه در آن به بزم ربّانی بار عام يافتهايد و به جرگه رادمردان درآمدهايد؛ پس پروردگارتان را با نيتهای راست و جانهای پاك بخوانيد. شوربخت است آن كه در اين ماه مهين به مقام آمرزش نرسد. با گرسنگی و عطش اين ماه، گرسنگی و عطش قيامت را در ياد آريد؛ زبان از ياوه بداريد و ديده از ناروا بپوشيد».
در نماز اين ماه، دست خواهش بر آستان نيايش خدا بريد كه به مهر بر بندگانش مینگرد، اگر بخوانندش، اجابت كند و اگر نداش در دهند، روی آورد و اگر نياز آورند، عطا كند. پيشانی، بسيار بر خاك بسائيد تا از گرانباری بدكاری خود بكاهيد و بدانيد كه خداوند به شكوه واری خود سوگند خورده كه نمازخوانان و سجدهگذاران را سختی ندهد. در اين ماه، درِ بهشتِ خوشدلیِ خدا گشاده است، زينهار كه پروردگارتان آن را بر شما فرو بندد و دروازه دوزخِ خشمش بسته است، زينهار كه آن را بر شما بگشايد ... .
الهی! به پيشواز اين خجستگی، ديدار تو را چون اشك بر سر مژگان ايستادهايم و دل به مهر مهربان رمضان دادهايم. خدايا! در اين روزها، روزه مرا روزه روزهگيران راستين كن و نماز مرا، نمازِ نمازخوانان راستين و از خواب بیخبران به هوشياریام ببر. در اين روز، تردامنیام را بر من ببخش، ای خداوندگار جهانيان و درگذر از من، ای آمرزگار تردامنان.
حلول ماه رمضان، ماه عبادت و بندگی، سحر و سحرخيزی بر بندگان خوب خدا مبارك باد.