مطالبات جامعه هنری از دولت يازدهم/
انتصاب مديران شايسته و تخصيص بودجه كافی؛ رسالت دولت آينده برای بهبود تئاتر
گروه هنر: تجربه پيشين در امور حرفهای و صنفی تئاتر نشان داده كه اين عرصه بيش از هر چيز ديگری از ناحيه انتصاب مديران ناكارآمد ضربه خورده است؛ مديرانی كه با اعمال سليقه، بودجه ناچيز تئاتر را صرف توليد آثار فاخر نمايشی و توجه به هنرمندان پيشكسوت تئاتر نمیكنند.
هادی مرزبان، كارگردان تئاتر در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان مطالب فوق گفت: در تمام ادوار پس از انقلاب اسلامی هيچگاه مسئولان، فعالان و دستاندركاران تئاتری را باور نكرده و از آنها افرادی را متصور بودند كه صلاحيتی برای امور اجرايی و مديريتی نداشته و ندارند.
وی گفت: نتيجه اين تلقی اين بود كه عرصه برای روی كارآمدن مديرانی ناكارآمد كه هيچ شناختی نسبت به امور فنی تئاتر و مسائل صنفی جامعه تئاتری نداشتند، مهيا شد كه اين مسئله متأسفانه لطمات جبرانناپذيری را بر پيكره تئاتر حرفهای وارد كرده است كه يكی از مصاديق آن اعمال مميزیهای دست و پا گير و بنا به دلايلی واهی است كه اغلب به اعمال سليقه شبيه است و علاوه بر تضييع زحمت و مرارت گروههای نمايشی موجب خدشهدار شدن ارزشهای موجود در يك اثر فاخر نمايشی میشود.
مرزبان تصريح كرد: من و بسياری از اشخاصی كه بيش از 4 دهه فعاليت مستمر حرفهای در امر توليد تئاتر اعم از بازی و كارگردانی داريم و بخش غالب از اين دوران را پس از انقلاب اسلامی و استقرار جمهوری اسلامی ايران سپری كردهايم ديگر به همه حدود و اصطلاحاً خطوط قرمز و مواردی كه موجب حساسيت جامعه میشود و شايد بهنجار نباشد واقفيم و بسيار مضحك است كه مدير و مسئولی به كار افرادی همچون من كه امتحان پس دادهاند و برای اين مردم تئاتر توليد میكند، خرده میگيرد و اشكالتراشی میكند.
كارگردان نمايش «پلكان» گفت: من تنها دليل اين امر را ناآگاهی افراد نصب شده در ردههای گوناگون مديريت تئاتر میدانم كه به صرف توفيق نسبی در مديريت بخشهای بیربط به تئاتر، چند صباحی به اين مناصب گمارده میشوند كه نه از تئاتر سررشته دارند و نه من تئاتری را كه با همه مرارتها و سختیهای موجود در اين حرفه از آنجا كه تئاتر را همچنان مقدس و نوعی عبادت پروردگار میدانم میشناسند.
كارگردان نمايش «شب روی سنگفرش خيس» گفت: البته در اين اواخر به ويژه در زمان مديريت فعلی مركز هنرهای نمايشی به دليل سابقهای كه شخص مدير در امور فرهنگی و هنری دارد حداقل من و ساير همكارانم در عرصه تئاتر از اين مسئله خوشحال هستيم كه حرف امثال ما و بيان مشكلاتمان حداقل شنيده و درك میشود اما به دلايلی از جمله سياستگذاریهای غلط و نبود بودجه كافی كاری از دست آنها ساخته نيست اما بايد بگويم كه پيشتر اين گونه نبوده و بحران مديريتی در تئاتر همواره به عنوان يك دغدغه مطرح بوده است.
وی گفت: انتصاب مديران ضعيف و ناكارآمد در امور تئاتر موجب شده است كه دامنه تبعيضات ميان فعالان اين عرصه نيز گسترش يابد و بنا به دلايلی شخصی و اعمال سليقهها شاهد اين امر باشيم كه فلان تئاتر با وجود مشكلات آئين نامهای مجوز اجرا پيدا میكند اما بهمان تئاتر با وجود رعايت تمام اصول و موازين چون فلان مدير با عوامل اجرايی آن مشكل داشته و با آنها موافق نيست از اجرای صحنه برحذر داشته میشوند.
مرزبان تأكيد كرد: در كنار بحران مديريت تئاتر مشكلی ديگری كه فعالان تئاتری با آن مواجه هستند، نبود قانون مشخص و آئيننامه منضبط اجرايی است كه باز به دليل فقدان آن شاهد هستيم كه هر مديری كه بر سر كار میآيد سليقهای، برای خود قوانينی وضع میكند كه تنها پيامد آن به حاشيه رانده شدن فعالان تئاتری است كه در كارنامه خود، صاحب آثاری فاخر در امر نمايش هستند.
وی افزود: بدون تعارف بايد بگويم كه اگر مسئولان در آينده و در دولت يازدهم چيزی به عنوان تئاتر میخواهند، تجربه ساليان سال فعاليت من در اين عرصه ثابت میكند كه برای داشتن تئاتر فاخر و ارزشی كه بتواند موجب روشنگری و ارتقای سطح فرهنگی جامعه باشد بايد بسيار بيشتر از آنچه كه اكنون شاهدش هستيم هزينه كرد كه البته اين بودجه مناسب بايد با انتخاب و انتصاب افراد شايسته در اموری مصروف شود كه مسئولان با توجه به اشراف به حوزههای حرفهای و معيشتی فعالان تئاتری، آنها را اولويتبندی كردهاند.
وی گفت: نتيجه اين تلقی اين بود كه عرصه برای روی كارآمدن مديرانی ناكارآمد كه هيچ شناختی نسبت به امور فنی تئاتر و مسائل صنفی جامعه تئاتری نداشتند، مهيا شد كه اين مسئله متأسفانه لطمات جبرانناپذيری را بر پيكره تئاتر حرفهای وارد كرده است كه يكی از مصاديق آن اعمال مميزیهای دست و پا گير و بنا به دلايلی واهی است كه اغلب به اعمال سليقه شبيه است و علاوه بر تضييع زحمت و مرارت گروههای نمايشی موجب خدشهدار شدن ارزشهای موجود در يك اثر فاخر نمايشی میشود.
مرزبان تصريح كرد: من و بسياری از اشخاصی كه بيش از 4 دهه فعاليت مستمر حرفهای در امر توليد تئاتر اعم از بازی و كارگردانی داريم و بخش غالب از اين دوران را پس از انقلاب اسلامی و استقرار جمهوری اسلامی ايران سپری كردهايم ديگر به همه حدود و اصطلاحاً خطوط قرمز و مواردی كه موجب حساسيت جامعه میشود و شايد بهنجار نباشد واقفيم و بسيار مضحك است كه مدير و مسئولی به كار افرادی همچون من كه امتحان پس دادهاند و برای اين مردم تئاتر توليد میكند، خرده میگيرد و اشكالتراشی میكند.
كارگردان نمايش «پلكان» گفت: من تنها دليل اين امر را ناآگاهی افراد نصب شده در ردههای گوناگون مديريت تئاتر میدانم كه به صرف توفيق نسبی در مديريت بخشهای بیربط به تئاتر، چند صباحی به اين مناصب گمارده میشوند كه نه از تئاتر سررشته دارند و نه من تئاتری را كه با همه مرارتها و سختیهای موجود در اين حرفه از آنجا كه تئاتر را همچنان مقدس و نوعی عبادت پروردگار میدانم میشناسند.
كارگردان نمايش «شب روی سنگفرش خيس» گفت: البته در اين اواخر به ويژه در زمان مديريت فعلی مركز هنرهای نمايشی به دليل سابقهای كه شخص مدير در امور فرهنگی و هنری دارد حداقل من و ساير همكارانم در عرصه تئاتر از اين مسئله خوشحال هستيم كه حرف امثال ما و بيان مشكلاتمان حداقل شنيده و درك میشود اما به دلايلی از جمله سياستگذاریهای غلط و نبود بودجه كافی كاری از دست آنها ساخته نيست اما بايد بگويم كه پيشتر اين گونه نبوده و بحران مديريتی در تئاتر همواره به عنوان يك دغدغه مطرح بوده است.
وی گفت: انتصاب مديران ضعيف و ناكارآمد در امور تئاتر موجب شده است كه دامنه تبعيضات ميان فعالان اين عرصه نيز گسترش يابد و بنا به دلايلی شخصی و اعمال سليقهها شاهد اين امر باشيم كه فلان تئاتر با وجود مشكلات آئين نامهای مجوز اجرا پيدا میكند اما بهمان تئاتر با وجود رعايت تمام اصول و موازين چون فلان مدير با عوامل اجرايی آن مشكل داشته و با آنها موافق نيست از اجرای صحنه برحذر داشته میشوند.
مرزبان تأكيد كرد: در كنار بحران مديريت تئاتر مشكلی ديگری كه فعالان تئاتری با آن مواجه هستند، نبود قانون مشخص و آئيننامه منضبط اجرايی است كه باز به دليل فقدان آن شاهد هستيم كه هر مديری كه بر سر كار میآيد سليقهای، برای خود قوانينی وضع میكند كه تنها پيامد آن به حاشيه رانده شدن فعالان تئاتری است كه در كارنامه خود، صاحب آثاری فاخر در امر نمايش هستند.
وی افزود: بدون تعارف بايد بگويم كه اگر مسئولان در آينده و در دولت يازدهم چيزی به عنوان تئاتر میخواهند، تجربه ساليان سال فعاليت من در اين عرصه ثابت میكند كه برای داشتن تئاتر فاخر و ارزشی كه بتواند موجب روشنگری و ارتقای سطح فرهنگی جامعه باشد بايد بسيار بيشتر از آنچه كه اكنون شاهدش هستيم هزينه كرد كه البته اين بودجه مناسب بايد با انتخاب و انتصاب افراد شايسته در اموری مصروف شود كه مسئولان با توجه به اشراف به حوزههای حرفهای و معيشتی فعالان تئاتری، آنها را اولويتبندی كردهاند.
