اگر آوينی امروز بود ...
احيای تفكرات شهيد آوينی در سينما صرفا با برگزاری جشنواره و نشست امكانپذير نيست
گروه هنر: ادامه دادن راه شهيد آوينی تنها به واسطه برگزاری جشنواره و نشستهای تخصيصی ميسر نمیشود، بلكه در ابتدا بايد در دانشگاهها تفكر وی تدريس شود تا در ادامه با تربيت نيروهای متعهد و متخصص شاهد رونق سينمای مد نظر اين شهيد بزرگوار در كشورمان باشيم.
سعيد سهند، فيلمساز مستند در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، درباره نوع نگاه شهيد آوينی به سينما، گفت: سينمای شهيد آوينی از جنس واقعيت بود، به همين دليل است كه تمايشای مجموعه روايت فتح پس از سه دهه هنوز لطف دارد. در ضمن سينمای وی از برخی تحريفهای غير معمول بری است، به همين دليل میتواند تماشاگر را تحت تاثير خود قرار دهد.
وی افزود: وی نگاهش به جنگ به اندازهای واقعگرايانه بود كه تماشاگر به راحتی آن را باور میكرد. منظورم اين است كه در كارهای وی نه جبهه به صورت محلی برای خوشگذرانی ترسيم میشد نه محلی كه تماما در آن رنج و درد بود. هر آنچه در كارهای وی ديده میشد آنچه بود كه روی داده بود. اين مسئله را هم بسياری از رزمندگان دفاع مقدس به روی آن صحه گذاشتند.
اين سينماگر در پاسخ به اين سؤال كه اگر آوينی امروز زنده بود درباره سينمای ايران چه نظری داشت، گفت: مسلم بدانيد همان رفتاری كه در زمان زنده بودن با وی میشد هم اكنون نيز رخ میداد، زيرا برخی از ما عادت داريم تا زمانی كه بزرگی در كنار ما زندگی میكند قدرش را ندانيم. نكته ديگر اينكه آوينی در زمان حياتش نيز با برخی از آثار سينمايی ما موافق نبود؛ كارهای كه نمونههای آن هم اكنون ساخته میشود.
سهند تاكيد كرد: آوينی به شدت با سينمای شبه روشنفكری مخالف بود، چون باور داشت آنها راه خود را از مردم جدا كردهاند، درصورتيكه سينما موظف است كه در ابتدا تمامی مخاطبان را جذب خود كند. همچنين وی با كارهايی كه تنها به گيشه فكر میكردند و در آنها تفكر و تعمق وجود نداشت، سازگار نبود.
كارگردان مستند «كوه» با بيان اينكه وی اعتقاد و تعهد را شرط اصلی موفقيت فيلمساز میدانست، گفت: از نگاه آوينی يك سينماگر بابد نسبت به كارش اعتقاد داشته باشد و فلسفه كار هنری كردن را بداند. درضمن تعهد وی به آموزههای دينی و اسلامی به ويژه آرمانهای انقلاب از شرطهای اصلی يك فيلمساز است.
وی در پايان خاطرنشان كرد: راه آوينی را ادامه دادن تنها به واسطه برگزاری جشنواره و نشستهای تخصيصی ميسر نمیشود، بلكه در ابتدا بايد در دانشگاهها تفكر وی تدريس شود تا در ادامه با تربيت نيروهای متعهد و متخصص شاهد رونق سينمای مد نظر آوينی در كشورمان باشيم.
وی افزود: وی نگاهش به جنگ به اندازهای واقعگرايانه بود كه تماشاگر به راحتی آن را باور میكرد. منظورم اين است كه در كارهای وی نه جبهه به صورت محلی برای خوشگذرانی ترسيم میشد نه محلی كه تماما در آن رنج و درد بود. هر آنچه در كارهای وی ديده میشد آنچه بود كه روی داده بود. اين مسئله را هم بسياری از رزمندگان دفاع مقدس به روی آن صحه گذاشتند.
اين سينماگر در پاسخ به اين سؤال كه اگر آوينی امروز زنده بود درباره سينمای ايران چه نظری داشت، گفت: مسلم بدانيد همان رفتاری كه در زمان زنده بودن با وی میشد هم اكنون نيز رخ میداد، زيرا برخی از ما عادت داريم تا زمانی كه بزرگی در كنار ما زندگی میكند قدرش را ندانيم. نكته ديگر اينكه آوينی در زمان حياتش نيز با برخی از آثار سينمايی ما موافق نبود؛ كارهای كه نمونههای آن هم اكنون ساخته میشود.
سهند تاكيد كرد: آوينی به شدت با سينمای شبه روشنفكری مخالف بود، چون باور داشت آنها راه خود را از مردم جدا كردهاند، درصورتيكه سينما موظف است كه در ابتدا تمامی مخاطبان را جذب خود كند. همچنين وی با كارهايی كه تنها به گيشه فكر میكردند و در آنها تفكر و تعمق وجود نداشت، سازگار نبود.
كارگردان مستند «كوه» با بيان اينكه وی اعتقاد و تعهد را شرط اصلی موفقيت فيلمساز میدانست، گفت: از نگاه آوينی يك سينماگر بابد نسبت به كارش اعتقاد داشته باشد و فلسفه كار هنری كردن را بداند. درضمن تعهد وی به آموزههای دينی و اسلامی به ويژه آرمانهای انقلاب از شرطهای اصلی يك فيلمساز است.
وی در پايان خاطرنشان كرد: راه آوينی را ادامه دادن تنها به واسطه برگزاری جشنواره و نشستهای تخصيصی ميسر نمیشود، بلكه در ابتدا بايد در دانشگاهها تفكر وی تدريس شود تا در ادامه با تربيت نيروهای متعهد و متخصص شاهد رونق سينمای مد نظر آوينی در كشورمان باشيم.
