/شرح ادعيه ماه رمضان(4)/
محبت به ائمه اطهار(ع) جوهره ولايت حقه است
گروه انديشه: جوهره ولايت حقه، محبت خوبان بوده و خوب خوبان نيز بر اساس آموزههای دينی، ائمه معصومين(ع) هستند، از اينرو شكر اين نعمت بر انسان واجب است.
محمد اجلی، پژوهشگر علوم قرآنی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با اشاره به فرازی از دعای روز چهارم از ماه مبارك رمضان كه در آن آمده است: «وَ أَذِقْنِی فِيهِ حَلاَوَةَ ذِكْرِكَ»، گفت: درك حلاوت و شيرينی ذكر و مناجات خداوند متعال، نياز به زمينههايی در وجود انسان دارد كه در صورت مهيا بودن اين زمينهها، عبادت و ذكر باریتعالی بر دل انسان مینشیند.
وی افزود: هنگامیكه دل انسان آلوده باشد، نيبت به حقايق معنوی بیتفاوت بوده و حالات معنوی ناشی از ذكر خداوند سبحان را منعكس نمیکند؛ از اينرو لذتی كه انسانهای پاك از عبادت میبرند را حس نمیكند.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با تأكيد بر اينكه انسان با تطهير درون خود از آلودگیها زمينه درك حلاوت عبادت را خواهد يافت، ابراز كرد: دوری از افعالی كه انسان میداند كه به يقين باطن او را آلوده میکند، سبب صيقل يافتن و شفافيت درون او شده و همچون حالاتی كه سيدالشهدا(ع) در مناجات خود بيان كرده و فرمودند: «اذِقْنی فيهِ حَلاوَةَ ذِكْرِكَ وأوْزِعْنيفيهِ لأداءِ شُكْرَكَ»، شيرينی ذكر خدا را درك میكند.
اجلی تصريح كرد: يكی از زمينههای تطهير نفس نيز ماه مبارك رمضان است كه زمينه را برای مراقبت روزهداران واقعی از باطن خود فراهم میكند و در نتيجه اين مراقبت، درك حلاوت عبادت در پايان اين ماه برای انسان فراهم میشود.
وی با اشاره به فراز ديگری از دعای روز چهارم ماه رمضان كه آمده است: «وَ أَوْزِعْنِی فِيهِ لِأَدَاءِ شُكْرِكَ بِكَرَمِكَ»، اظهار كرد: انسانها بهصورت طبيعی بر دو قسم انسانهای قدرشناس و قدرنشناس تقسيم میشوند كه گروه نخست از منظر دين به انسانهای «شاكر» معروفند كه ميزان قدرشناسی آنان به ميزان معرفت و شناخت آنان برمیگردد.
اين مدرس حوزه و دانشگاههای زنجان تأكيد كرد: اصل شكرگذاری و حالت شكرانه در انسان به زمانی برمیگردد كه وی در مقابل هر نوع نيكی قدرشناس باشد اما به سبب اينكه نيكی خداوند متعال بالاتر از تمام هستی است، بيشترين شكرگذاری نيز مربوط به اوست.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با تأكيد بر اينكه بالاترين نعمتی كه در روايات و متون دينی در قبال آن از انسان مطالبه شكر شده است، نعمت ولايت است، خاطرنشان كرد: در حال حاضر شكرگذاری و مصاديق آن در عرف سازگاری چندانی با روايات ندارد.
اجلی تصريح كرد: جوهره ولايت حقه، محبت خوبان بوده و خوب خوبان نيز بر اساس آموزههای دينی، ائمه معصومين(ع) هستند، از اينرو شكر اين نعمت بر انسان واجب است.
وی در پايان، يادآور شد: محبت به اهل بيت(ع) سبب هدايت انسان شده و شكر آن نيز بر طبق روايت، بر نعمت انسان میافزاید و در عير اين صورت، توفيق را از انسان صلب میکند.
وی افزود: هنگامیكه دل انسان آلوده باشد، نيبت به حقايق معنوی بیتفاوت بوده و حالات معنوی ناشی از ذكر خداوند سبحان را منعكس نمیکند؛ از اينرو لذتی كه انسانهای پاك از عبادت میبرند را حس نمیكند.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با تأكيد بر اينكه انسان با تطهير درون خود از آلودگیها زمينه درك حلاوت عبادت را خواهد يافت، ابراز كرد: دوری از افعالی كه انسان میداند كه به يقين باطن او را آلوده میکند، سبب صيقل يافتن و شفافيت درون او شده و همچون حالاتی كه سيدالشهدا(ع) در مناجات خود بيان كرده و فرمودند: «اذِقْنی فيهِ حَلاوَةَ ذِكْرِكَ وأوْزِعْنيفيهِ لأداءِ شُكْرَكَ»، شيرينی ذكر خدا را درك میكند.
اجلی تصريح كرد: يكی از زمينههای تطهير نفس نيز ماه مبارك رمضان است كه زمينه را برای مراقبت روزهداران واقعی از باطن خود فراهم میكند و در نتيجه اين مراقبت، درك حلاوت عبادت در پايان اين ماه برای انسان فراهم میشود.
وی با اشاره به فراز ديگری از دعای روز چهارم ماه رمضان كه آمده است: «وَ أَوْزِعْنِی فِيهِ لِأَدَاءِ شُكْرِكَ بِكَرَمِكَ»، اظهار كرد: انسانها بهصورت طبيعی بر دو قسم انسانهای قدرشناس و قدرنشناس تقسيم میشوند كه گروه نخست از منظر دين به انسانهای «شاكر» معروفند كه ميزان قدرشناسی آنان به ميزان معرفت و شناخت آنان برمیگردد.
اين مدرس حوزه و دانشگاههای زنجان تأكيد كرد: اصل شكرگذاری و حالت شكرانه در انسان به زمانی برمیگردد كه وی در مقابل هر نوع نيكی قدرشناس باشد اما به سبب اينكه نيكی خداوند متعال بالاتر از تمام هستی است، بيشترين شكرگذاری نيز مربوط به اوست.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با تأكيد بر اينكه بالاترين نعمتی كه در روايات و متون دينی در قبال آن از انسان مطالبه شكر شده است، نعمت ولايت است، خاطرنشان كرد: در حال حاضر شكرگذاری و مصاديق آن در عرف سازگاری چندانی با روايات ندارد.
اجلی تصريح كرد: جوهره ولايت حقه، محبت خوبان بوده و خوب خوبان نيز بر اساس آموزههای دينی، ائمه معصومين(ع) هستند، از اينرو شكر اين نعمت بر انسان واجب است.
وی در پايان، يادآور شد: محبت به اهل بيت(ع) سبب هدايت انسان شده و شكر آن نيز بر طبق روايت، بر نعمت انسان میافزاید و در عير اين صورت، توفيق را از انسان صلب میکند.
