نگاهی به سنت سحرخوانی كاشمري‌ها در ماه رمضان

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، نمايندگی كاشمر، سنت سحرخوانی در ماه رمضان را نسل جديد به ياد نمی‌آورد اما پدران و مادران ما خوب به ياد دارند صدای طبل، شيپور و آواز خوش سحرخوانان را كه با صدای آن‌ها از خواب بيدار شده و به ضيافت الهی قدم می‌گذاشتند. سنت سحرخوانی در كاشمر نیز اين روزها اگر چه در شهر ديده نمی‌شود، اما در برخی از روستاها هنوز ادامه دارد و ابزار و وسايل ارتباط جمعي، مانع انجام سحرخوانی نشده است.
حاج غلامرضا صابری، اهل روستای فدافن كاشمر يكی از فعالان حوزه سحرخوانی(شوخوانی) در اين شهرستان است. پيرمردی كه دياليز می‌كند اما چهره‌اش برق خاصی دارد، او اين روزها مثل قديم نمی‌تواند روزه بگيرد ولی به عهدی كه با خود در جوانی بسته كه تا زنده است، ميهمانان ماه خدا را برای حضور در اين ضيافت الهي از خواب بيدار كند، باز هم سحرخوانی می‌كند.
او كه 77 بهار را پشت سر گذاشته در گفت‌وگو با خبرنگار ما، اظهار کرد: سنت سحرخوانی در ماه مبارك رمضان از سنت‌های ديرينه و قديمی به شمار مي‌رود و همزمان با ماه مبارك رمضان آغاز می‌شود كه من هم از جوانی سحرخوانی در ماه رمضان را با افتخار انجام می‌دادم بی آنكه آبا و اجدادم به اين كار بپردازند، من از روي شوق و علاقه خودم دست به كار شدم و به خاطر صدايی كه داشتم با چراغ فانوس بر بالای پشت بام رفته و با قرائت اشعاری سحرخوانی می‌كردم.
صابری با بيان اينكه در قديم ابزار و وسايل شوخوانی ما طبل، شيپور و صدای خوش بود، افزود: با آمدن ابزار و وسايل جديد و گسترده شدن روستا، از اين امكانات جديد در سحرخوانی استفاده كرده، اما همان اشعار قديمی را برای مردم روستا قرائت می‌كنم.
وی كه هنوز هم به سحرخوانی در حسينيه حيدری اين روستا در ايام ماه مبارك رمضان مشغول است، بيان كرد: «شوخوانی» علاقه‌مندی خاصی می‌خواست و من اين علاقه را در خود مي ديدم. نبود ساعت و امكانات زمان‌سنجی عاملی در زيبا شدن سحرخوانی‌ها بود، به طوري كه با اولين صدای طبل، همه از خواب بر مي‌خواستند، با دومين صدای طبل وقت باقی مانده به اذان اعلام می‌شد و وقتی برای سومين بار طبل نواخته می‌شد، صدای اذان به گوش می‌رسيد.
او كه فقط دو كلاس درس را به روش قديم فرا گرفته، ادامه مي‌دهد: در گذشته با توجه به توانايی كه داشتم اشعار را حفظ می‌كردم و اما حالا بايد حتماً اشعار را از روی نوشته بخوانم.
اين پير غلام اهل بيت(ع) آرام آرام با خود اين اشعار را زمزمه می‌كند،
ماه صيام، ای مه رحمان، خوش آمدی/ از تو جهان شود چو گلستان خوش آمدی
داده خبر قدوم تو را حضرت رسول(ص)/ در خطبه اش به آخر شعبان خوش آمدی
بودند بياد آمدنت ای مه عزيز/ اهل صيام، خرم و خندان خوش آمدی
هستی تو چون بهار و خطيبان به آمدنت/ مانند بلبلان خوش الحال، خوش آمدی
حق برتمام اهل جهان كرده واجبت/ تجليل كرده از تو به قرآن خوش آمدی
باشند در تو خيل شياطين به بند/ تا خلق وارهند زعصيان خوش آمدی
باشد اميدوار(حسينی) هم ای صيام/ در تو برون شود ز گناهان خوش آمدی
صابری كه شغلش نیز كشاورزي است در ماه مبارك رمضان دو محفل قرائت قرآن روستا را اداره می‌كند، عنوان كرد: برای هر روز ماه رمضان، يك شعر مخصوص وجود دارد.
وی با بيان اينكه شور و شوق مردم در ماه مبارك رمضان از همان قديم بوده و هيچگونه تغييری نكرده است، افزود: اما امروز وسايل و ابزار جديدی برای سحرخوانی وجود دارد.
وی با بيان اينكه يكی از فرزندانش موذن مسجد است و هيچ كدام از آن‌ها هنر سحرخوانی او را ادامه نداده اند، گفت: تداوم چنين آئينی سبب حفظ سنت‌های حسنه و فرهنگ‌هاي غنی مي‌شود، اما طی چند سال اخير كه فعاليت‌های فرهنگی افزايش پيدا كرده، شاهد برگزاري هيچگونه همايش و جشنواره‌ای درباره سنت سحرخوانی نبوديم و اگر اين چنين بوده از من دعوت نشده است.