امنيت جامعه در پرتو اجرای قوانين شرع است/ در اجرای اسلام از غرب نهراسیم
گروه فعاليتهای قرآنی: آيتالله العظمی سبحانی گفت: امنيت جامعه در پرتو اجرای قوانين شرع مقدس اسلام است و در اجرای قوانين اسلام نبايد از غربیها هراس داشته باشيم.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) آيتالله العظمی جعفر سبحانی روز سهشنبه اول مردادماه در جلسه تفسير قرآن در مدرسه حجتيه قم گفت: اگر از غربیها نمیهراسيديم و همه قوانين اسلام اجرا میشد مفاسد جامعه كمتر بود.
وی بيان كرد: متاسفانه كمی ترسو هستيم و كوتاه میآئيم تا غرب به ما «به به» بگويد، قانون قصاصی كه شهيد بهشتی آورد اگر دقيقا اجرا میشد و ترس از انگليس و ديگران نبود كشور در امنيت صد درصد به سر میبرد.
مفسر بزرگ قرآن كريم اظهار كرد: بحث امروز ما مربوط به آيه 37 سوره مباركه يس است، پروردگار از اين آيه تا آيه 46 سوره يس 11 برهان را مطرح میكند تا ما به قدرت اجرايی او پی برده و به معاد شك نكنيم.
وی ادامه داد: خدا در آيه 37 سوره يس میفرمايد كه «و َآیَةٌ لَّهُمْ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَ» يعنی ما روز را از جسد شب اخراج میكنيم؛ تفسير اين آيه در اين بحث است كه بدنه دنيا تاريكی است و شب برای ما آيتی است به اين شرط كه روز را در میآوريم و در حقيقت ظلمت بدنه دنيا و روشنی لباس دنيا به شمار میرود.
این مرجع تقلید افزود: بايد در نظر داشته باشيم كه نور روز و ظلمت شب هر دو از جانب خدا بوده و نعمتی برای بشر هستند؛ ظلمت شب از اين رو بركت است كه مايه استراحت بشر و درختان است؛ سالهای سال است كه شب و روز بر جهان میتابد اين خانه صاحب خانه دارد و منشاء آن خالقی است كه همانطور كه میتواند شب را با روز احياء كند، در قيامت نيز احياگر باشد.
مرجع تقليد شيعيان بيان كرد: در آيه 38 سوره يس نيز آمده است كه «وَالشَّمْسُ تَجْرِی لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ» در اين آيه آمده است كه خورشيد جريان دارد، بيان تجری به آن معناست كه خورشيد فراز و نشيب داشته و همانند كشتی در بالا و پايين رفتن روی موج و فراز نشيب است
وی ادامه داد: برخی در تفسير اين گونه جريان داشتن خورشيد میگويند كه نظر خدا بر حركت ظاهری خورشيد است كه دور زمين میچرخد و گاهی میگويند مراد اين است كه خورشيد برای رعايت اعتدال شمال و جنوبی و ايجاد فصل ها دور زمين میچرخد در حالی كه هر دو حركت حركت عرضی است و در واقع خود زمين با گردش در مدار و در دور خود اين گونه مسائل را بوجود میآورد.
آيتالله العظمی سبحانی گفت: اما تفسيری از سوی منجمان ارائه شده است كه خورشيد در كهكشان به سمت نقطه خاصی در حركت است و احتمال دارد منظور آيه 38 نيز همين باشد يعنی خورشيد در كهكشان در نقطهای كه قرارگاه است جريان داشته باشد و بيان «لمُسْتَقَرٍّ» برای همين است كه خورشيد در آن نقطه معلوم مستقر شود؛ حال بايد تفسير كرد خورشيدی كه چند برابر وزن زمين سنگين است در فضا بدون ستون معلق است و در حال حركت با خواست خدا و صاحب زمين و خورشيد میتواند در جايی مستقر شود و زمان استقرار همان قيامت است.
وی بيان كرد: متاسفانه كمی ترسو هستيم و كوتاه میآئيم تا غرب به ما «به به» بگويد، قانون قصاصی كه شهيد بهشتی آورد اگر دقيقا اجرا میشد و ترس از انگليس و ديگران نبود كشور در امنيت صد درصد به سر میبرد.
مفسر بزرگ قرآن كريم اظهار كرد: بحث امروز ما مربوط به آيه 37 سوره مباركه يس است، پروردگار از اين آيه تا آيه 46 سوره يس 11 برهان را مطرح میكند تا ما به قدرت اجرايی او پی برده و به معاد شك نكنيم.
وی ادامه داد: خدا در آيه 37 سوره يس میفرمايد كه «و َآیَةٌ لَّهُمْ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَ» يعنی ما روز را از جسد شب اخراج میكنيم؛ تفسير اين آيه در اين بحث است كه بدنه دنيا تاريكی است و شب برای ما آيتی است به اين شرط كه روز را در میآوريم و در حقيقت ظلمت بدنه دنيا و روشنی لباس دنيا به شمار میرود.
این مرجع تقلید افزود: بايد در نظر داشته باشيم كه نور روز و ظلمت شب هر دو از جانب خدا بوده و نعمتی برای بشر هستند؛ ظلمت شب از اين رو بركت است كه مايه استراحت بشر و درختان است؛ سالهای سال است كه شب و روز بر جهان میتابد اين خانه صاحب خانه دارد و منشاء آن خالقی است كه همانطور كه میتواند شب را با روز احياء كند، در قيامت نيز احياگر باشد.
مرجع تقليد شيعيان بيان كرد: در آيه 38 سوره يس نيز آمده است كه «وَالشَّمْسُ تَجْرِی لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ» در اين آيه آمده است كه خورشيد جريان دارد، بيان تجری به آن معناست كه خورشيد فراز و نشيب داشته و همانند كشتی در بالا و پايين رفتن روی موج و فراز نشيب است
وی ادامه داد: برخی در تفسير اين گونه جريان داشتن خورشيد میگويند كه نظر خدا بر حركت ظاهری خورشيد است كه دور زمين میچرخد و گاهی میگويند مراد اين است كه خورشيد برای رعايت اعتدال شمال و جنوبی و ايجاد فصل ها دور زمين میچرخد در حالی كه هر دو حركت حركت عرضی است و در واقع خود زمين با گردش در مدار و در دور خود اين گونه مسائل را بوجود میآورد.
آيتالله العظمی سبحانی گفت: اما تفسيری از سوی منجمان ارائه شده است كه خورشيد در كهكشان به سمت نقطه خاصی در حركت است و احتمال دارد منظور آيه 38 نيز همين باشد يعنی خورشيد در كهكشان در نقطهای كه قرارگاه است جريان داشته باشد و بيان «لمُسْتَقَرٍّ» برای همين است كه خورشيد در آن نقطه معلوم مستقر شود؛ حال بايد تفسير كرد خورشيدی كه چند برابر وزن زمين سنگين است در فضا بدون ستون معلق است و در حال حركت با خواست خدا و صاحب زمين و خورشيد میتواند در جايی مستقر شود و زمان استقرار همان قيامت است.
