اعجاز علمی قرآن نشانه وحيانی بودن آن است
گروه حوزههای علميه: برخی قرآن را زائيده فكر پيامبر(ص) عنوان میكردند، اين در حالی است كه اين كتاب، آسمانی و معجزهای الهی است و آيا میتوان باور كرد پيامبری كه در غار عبادت میكند بتواند حركت وضعی و انتقالی خورشيد را با توجه به وضعيت پايين علمی روزگار خود بيان كند؟
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) آيتالله العظمی جعفر سبحانی روز پنجشنبه سوم مرداد ماه در جلسه تفسير سوره مباركه يس در مدرسه حجتيه قم گفت: همانطور كه پيش از اين ذكر كرديم بحث آيات 37 تا 46 سوره مباركه يس مربوط به 11 برهان خداوند است كه برای جلوگيری از تشكيك انسان در معاد نازل شدهاند، خداوند ضمن آياتی قدرت خود را بيان كرده است تا بشر از قدرتهای ظاهری پی به قدرت بی پايان خدا ببرد.
وی افزود: خداوند در درجه اول زمين مرده را احيا كرد، در درجه دوم باغها را ايجاد كرد، در درجه سوم ازواجی را ايجاد كرد و در درجه چهارم شب را از روز جدا كرد، اينها همه جزء نشانههايی هستند كه میتوانيم از آنها به قدرت خدا پی ببريم.
وی بيان كرد: در آيات 37 و 38 به بحث جدايی شب از روز پرداختيم و بيان شد كه همانطور كه خداوند میتواند شب را از روز جدا كند به همين منوال میتواند در قيامت همگان را احياء كند؛ همچنين به جريان داشتن خورشيد تا نقطه معلوم اشاره كرديم كه منظور از رسيدن به نقطه معلوم همان قيامت بود.
مفسر قرآن كريم گفت: خداوند سبحان با بيان آيه «لَا الشَّمْسُ یَنبَغِی لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» در سوره مباركه يس به ما میفهماند كه جهان نظامی دارد و اگر خورشيد و ماه در يك زمان واحد بخواهند ظاهر شوند نظم جهان و نظام آن بر هم خواهد خورد البته تفسير ديگری نيز وجود دارد كه بيان شده ماه و خورشيد سرعتی يكسان نداشته و ماه سريعتر گردش میكند.
وی ادامه داد: «تُدْرِكَ» در آيه فوق از ريشه درك و مشتمل بر حركت است اما واژه ديگر اين آيه يعنی «سَابِقُ» ويژگی حركت را دارا نيست، ستارهشناسان افلاك را مانند ظرفهايی بلوری ذكر كردهاند كه ماه، ستارگان و سيارههای ديگر در اين ظرف قرار دارند، آنان زمين زا نيز مركز عالم دانستهاند.
وی تاكيد كرد: در مقابل اين گونه اظهارات ستارهشناسان قرآن كريم اين عقايد را كنار زد و عنوان كرد كه خورشيد و سيارهها دارای حركت است.
آيتالله العظمی سبحانی با اشاره به دو حركت وضعی و انتقالی خورشيد، گفت: آيه «لَا الشَّمْسُ یَنبَغِی لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» در سوره مباركه يس دقيقا همين حركات را مورد اشاره قرار داده است.
وی اعجاز علمی قرآن را نشان دهنده وحيانی بودن آن ذكر كرد و افزود: برخی قرآن را زاييده فكر پيامبر(ص) عنوان میكردند اين در حالی است كه اين كتاب كتابی آسمانی و معجزهای الهی است و آيا میتوان باور كرد پيامبری كه در غار عبادت میكند بتواند حركت وضعی و انتقالی خورشيد را با توجه به وضعيت پايين علمی روزگار خود بيان كند؟
مرجع تقليد شيعيان عبارت «فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» را تفسير كرده و گفت: تفسير اين آيه عبارت از يك كشتی است كه فرزندان كسانی كه پيامبران را تكذيب كرده بودند به وسيله آن جابجا شدند و منظور همان كشتی نوح است. البته برخی مفسران هم بيان كردهاند منظور كشتیهايی است كه انسانها به وسيله آنها رفت و آمد میكنند.
وی تاكيد كرد: خداوند اين قدرت را دارد كه بتواند همه كشتیها را غرق كند لذا هنگامی كه انسان در كشتی مینشيند خداپرست میشود؛ زيرا خود را در مقابل عوامل غرق شدن بی يار و ياور احساس میكند اما بايد دانست همواره تنها خداوند میتواند انسان را نجات دهد.
وی افزود: خداوند در درجه اول زمين مرده را احيا كرد، در درجه دوم باغها را ايجاد كرد، در درجه سوم ازواجی را ايجاد كرد و در درجه چهارم شب را از روز جدا كرد، اينها همه جزء نشانههايی هستند كه میتوانيم از آنها به قدرت خدا پی ببريم.
وی بيان كرد: در آيات 37 و 38 به بحث جدايی شب از روز پرداختيم و بيان شد كه همانطور كه خداوند میتواند شب را از روز جدا كند به همين منوال میتواند در قيامت همگان را احياء كند؛ همچنين به جريان داشتن خورشيد تا نقطه معلوم اشاره كرديم كه منظور از رسيدن به نقطه معلوم همان قيامت بود.
مفسر قرآن كريم گفت: خداوند سبحان با بيان آيه «لَا الشَّمْسُ یَنبَغِی لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» در سوره مباركه يس به ما میفهماند كه جهان نظامی دارد و اگر خورشيد و ماه در يك زمان واحد بخواهند ظاهر شوند نظم جهان و نظام آن بر هم خواهد خورد البته تفسير ديگری نيز وجود دارد كه بيان شده ماه و خورشيد سرعتی يكسان نداشته و ماه سريعتر گردش میكند.
وی ادامه داد: «تُدْرِكَ» در آيه فوق از ريشه درك و مشتمل بر حركت است اما واژه ديگر اين آيه يعنی «سَابِقُ» ويژگی حركت را دارا نيست، ستارهشناسان افلاك را مانند ظرفهايی بلوری ذكر كردهاند كه ماه، ستارگان و سيارههای ديگر در اين ظرف قرار دارند، آنان زمين زا نيز مركز عالم دانستهاند.
وی تاكيد كرد: در مقابل اين گونه اظهارات ستارهشناسان قرآن كريم اين عقايد را كنار زد و عنوان كرد كه خورشيد و سيارهها دارای حركت است.
آيتالله العظمی سبحانی با اشاره به دو حركت وضعی و انتقالی خورشيد، گفت: آيه «لَا الشَّمْسُ یَنبَغِی لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» در سوره مباركه يس دقيقا همين حركات را مورد اشاره قرار داده است.
وی اعجاز علمی قرآن را نشان دهنده وحيانی بودن آن ذكر كرد و افزود: برخی قرآن را زاييده فكر پيامبر(ص) عنوان میكردند اين در حالی است كه اين كتاب كتابی آسمانی و معجزهای الهی است و آيا میتوان باور كرد پيامبری كه در غار عبادت میكند بتواند حركت وضعی و انتقالی خورشيد را با توجه به وضعيت پايين علمی روزگار خود بيان كند؟
مرجع تقليد شيعيان عبارت «فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» را تفسير كرده و گفت: تفسير اين آيه عبارت از يك كشتی است كه فرزندان كسانی كه پيامبران را تكذيب كرده بودند به وسيله آن جابجا شدند و منظور همان كشتی نوح است. البته برخی مفسران هم بيان كردهاند منظور كشتیهايی است كه انسانها به وسيله آنها رفت و آمد میكنند.
وی تاكيد كرد: خداوند اين قدرت را دارد كه بتواند همه كشتیها را غرق كند لذا هنگامی كه انسان در كشتی مینشيند خداپرست میشود؛ زيرا خود را در مقابل عوامل غرق شدن بی يار و ياور احساس میكند اما بايد دانست همواره تنها خداوند میتواند انسان را نجات دهد.
