حجتالاسلام والمسلمين محمدحسين صادقی، معاون آموزش و پژوهش مركز تخصصی تفسير و علوم قرآنی حوزه عليمه قم در گفتوگو با خبرگزاری بين المللی قرآن(ايكنا) به مجهول بودن شب قدر اشاره و عنوان كرد: اهل بيت(ع) نيز اين موضوع را برای مردم تبيين نكردند، بلكه تقريب به ذهن فرمودند كه شب قدر در يكی از شبهای ۱۹، ۲۱ و ۲۳ ماه رمضان است.
وی ادامه داد: در بين اين سه شب نيز احتمال میرود كه شب ۲۱ و ۲۳ يكی از شبهای قدر باشد و بين اين دو شب نيز احتمال بيشتری وجود دارد كه شب ۲۳ ماه رمضان شب قدر باشد.
حجتالاسلام به علل نامعلوم بودن شب قدر از ديدگاه ائمه معصومين(ع) پرداخت و اظهار كرد: در روايات آمده است كه هدف از مجهول بودن شب قدر عنابه و تضرع بيشتر بندگان به درگاه خداوند است. احتمال اين كه شب قدر در يكی از سه شب ياد شده باشد باعث میشود بندگان تضرع و تقرب بيشتری به درگاه خداوند داشته باشند.
معاون آموزش و پژوهش مركز تخصصی تفسير و علوم قرآنی حوزه عليمه قم يكی از بايستههای شبهای قدر را انجام اعمال خاص آن برشمرد و با اشاره به ضرورت برپايی مراسم جمعی عبادت و مناجات در شبهای قدر اظهار كرد: عبادت جمعی در شب قدر ضروری است اما نبايد جايگزين خلوت بندگان با خداوند باشد.
وی ادامه داد: بندگان بايد در شب قدر در خلوت و تنهايی خود را مقابل خداوند احساس كنند و بدون هيچ گونه دل مشغولی به اقرار گناهان خود بپردازند و طلب عفو و بخشش داشته باشند. در اين راستا توصيه شده بر زير آسمان و بر روی خاك به خلوت با خداوند بپردازند. اين عملی بوده است كه عرفا و بزرگان دين خود را به آن مقيد میكردند.
وی بر ضرورت توجه بيشتر به اطلاق «خَیْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ» نسبت به شب قدر تأكيد و تصريح كرد: برتر بودن شب قدر از هزار ماه كه يك عمر محسوب میشود سزوار آن است كه درك و برداشت صحيح تری از اين شبها داشته باشيم و حق آن را به درستی ادا كنيم.
حجتالاسلام صادقی با تبيين اينكه ملائكه در شب قدر از انسانها پذيرايی میكنند اظهار كرد: پذيرايی خداوند از انسانها در شب قدر ايجاد سوز، اشك، آه و رقت قلب در وجود آنان است، خداوند در شب قدر غذای روح انسانها را تأمين میكند پس در شبهای قدر مؤمنان ميهمان ويژه خداوند هستند.
معاون آموزش و پژوهش مركز تخصصی تفسير و علوم قرآنی در بخش ديگری از سخنان خود به سيره ائمه معصومين(ع) در شبهای قدر اشاره و عنوان كرد: پيامبر اكرم(ص) پس از اينكه ماه رمضان از نيمه میگذشت از حضرت خديجه میخواستند كه بستر استراحت ايشان را جمع كنند.