به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، محمدرضا شفيعی، 19 ساله، در چهارم دیماه سال 65 در عمليات كربلای 4 از ناحيه شكم مجروح شد و به شهادت رسيد.
پيكر مطهر اين شهيد بعد از 16 سال در جريان تفحص پيكر شهدا ـ با كمال ناباوری ـ سالم از زير خاك بيرون آورده شد. مراسم تشييع پيكر اين شهيد در چهارم مردادماه سال 81 انجام و جسم مطهرش به خاك سپرده شد.
مادر اين شهيد درباره فرزندش میگويد: «آنچه باعث شد محمدرضا به اين درجه نائل شود، نان حلالی بود كه بر سر سفره میخورد. هيچ گاه نماز اول وقتش، اشك ريختن برای روضه ائمه طاهرين(ع) و زيارت جمكرانش ترك نمیشد.»
مادر محمدرضا ادامه میدهد: «پسرم در عمليات كربلای 4 از ناحيه شكم مجروح شد و در حالی كه ميان مجروحين بود، توسط نيروهای دشمن بعثی به عراق منتقل شد و ديگر از او خبری نبود تا اينكه جنازهاش بعد از 16 سال پيدا شد.»
مادر شهيد شفيعی اظهار میكند: «وقتی تابوت را از سردخانه آوردند، خودم روی محمدرضا را باز كردم و ديدم بعد از اين همه مدت بدنش سالم است.»
به گفته مادر شهيد محمدرضا شفيعی، دليل سالم ماندن بدن اين شهيد آن بوده است كه هر وقت زيارت عاشورا میخواند و گريه میكرد، اشكهايش را با دستانش پاك میكرد و به بدنش میماليد.