بشارت و انذار در اسلام در كنار يكديگر هستند
گروه فعاليتهای قرآنی: آيتالله العظمی سبحانی گفت:بشارت و انذار در اسلام در كنار يكديگر هستند و در برنامه های تربيتی زمينی و آسمانی الهی نيازمند بشارت و انذار برای انسان ها هستيم.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه قم ، آيتالله العظمی جعفر سبحانی روز چهارشنبه در جلسه تفسير قرآن كريم در مدرسه حجتيه قم گفت:هر برنامه تربيتی چه الهی باشد يا بشری و زمينی مركب از دو عامل است يعنی بايد هم در آن عوامل تشويقی باشد تا فرد وادار به كار شود و هم عوامل انذاری بايد داشت كه شخص از مخالفت در هراس باشد.
وی بيان كرد:قرآن كريم پيامبران را مبشرين و منذرين خوانده است ، بشارت و انذار در كنار هم هستند و اگر تنها بشارت باشد راه يهود است. در دين يهود از انذار خبری نيست و يهوديان خود را فرزندان خدا مینامند و می گويند اگر گناهكار باشيم يكی دو روز بيشتر در جهنم نخواهيم بود.
وی ابراز كرد:در مقابل جمعيت سابق از يهوديان نيز دينشان همه انذار و ترساندن بود و اگر اين چنين باشد هراس انسانها به قدری زياد خواهد بود كه انسان خود را عاجز خواهد دانست.
مفسر بزرگ قرآن كريم بيان كرد: برخی بودند كه جهنم را انكار می كردند اما خدا به آن ها فرمود كه «هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِی كُنتُمْ تُوعَدُونَ » اين همان جهنمی است كه به شما وعده داده بوديم هر شعله ای مانند شتر بالا می رود و اين همان جهنمی است كه ما می گفتيم و شما تكذيب میكرديد.
وی ادامه داد:اگر در دل انسان ذرهای ايمان به همين آيه باشد كمتر دچار گناه میشويم و در همين زمينه نيز امام علی(ع) در خطبه همام دارند كه انسانهای مومن يك چشم به دنيا داشته و يك چشم به دوزخ دارند.
آيتالله العظمی سبحانی بيان كرد:در ذهن كسانی كه قرآن را میخوانند ممكن است اين سؤال پيش آيد كه آيا افراد بدون محاكمه به دوزخ میروند؟ اما اين طور نيست ، آن ها كه به بهشت می روند با حساب و كتاب رفته و آنانی كه به جهنم نيز میروند با حساب و كتاب است واگر قرآن را برای يك آلمانی يا سوئدی نيز ترجمه كنيد در میيابد كه دادگاه خداوند فرمايشی نبوده و حساب و كتاب دارد.
وی اظهار كرد:در دادگاه الهی اقراری گرفته نشده و در همين سوره يس داريم كه «الْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَیْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا یَكْسِبُونَ»زبانشان را می بنديم برای اين كه اعتراف به گناه كنندو دست و پاها به سخن در میآيند. اقرار دست وپا مانند انگشت نگاری امروز نيست و همين دست و پا الان كه در اين دنيا گناه می كنيم گناه را در خود ضبط میكنند، در قيامت شرايط تغيير يافته و عالم ماده به صورت ديگری است و دست و پا قدرت حرف زدن پيدا می كنند.
مرجع تقليد شيعيان ادامه داد: در جای ديگری می فرمايد كه«حَتَّى إِذَا مَا جَاؤُوهَا شَهِدَ عَلَیْهِمْ سَمْعُهُمْ وَأَبْصَارُهُمْ وَجُلُودُهُمْ بِمَا كَانُوا یَعْمَلُونَ» و تاكيد دارد كه گوش، چشم و وست انسان نيز شهادت می دهند، اين آيه منافاتی با شهادت دست و پا ندارد چرا كه در يك مرحله دست و پا شهادت میدهند و در مرحله ديگر نيز گوش و چشم و پوست شهادت میدهند.
وی اظهار كرد:تا اين جا در اين آيات سوره يس و تا آيه 65 شاهد بشارت ها و انذارهای اخروی بوديم اما در ادامه بحث خود اشاره خواهيم كرد كه بشر شامل عذاب های دنيوی هم می شود.
وی بيان كرد:قرآن كريم پيامبران را مبشرين و منذرين خوانده است ، بشارت و انذار در كنار هم هستند و اگر تنها بشارت باشد راه يهود است. در دين يهود از انذار خبری نيست و يهوديان خود را فرزندان خدا مینامند و می گويند اگر گناهكار باشيم يكی دو روز بيشتر در جهنم نخواهيم بود.
وی ابراز كرد:در مقابل جمعيت سابق از يهوديان نيز دينشان همه انذار و ترساندن بود و اگر اين چنين باشد هراس انسانها به قدری زياد خواهد بود كه انسان خود را عاجز خواهد دانست.
مفسر بزرگ قرآن كريم بيان كرد: برخی بودند كه جهنم را انكار می كردند اما خدا به آن ها فرمود كه «هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِی كُنتُمْ تُوعَدُونَ » اين همان جهنمی است كه به شما وعده داده بوديم هر شعله ای مانند شتر بالا می رود و اين همان جهنمی است كه ما می گفتيم و شما تكذيب میكرديد.
وی ادامه داد:اگر در دل انسان ذرهای ايمان به همين آيه باشد كمتر دچار گناه میشويم و در همين زمينه نيز امام علی(ع) در خطبه همام دارند كه انسانهای مومن يك چشم به دنيا داشته و يك چشم به دوزخ دارند.
آيتالله العظمی سبحانی بيان كرد:در ذهن كسانی كه قرآن را میخوانند ممكن است اين سؤال پيش آيد كه آيا افراد بدون محاكمه به دوزخ میروند؟ اما اين طور نيست ، آن ها كه به بهشت می روند با حساب و كتاب رفته و آنانی كه به جهنم نيز میروند با حساب و كتاب است واگر قرآن را برای يك آلمانی يا سوئدی نيز ترجمه كنيد در میيابد كه دادگاه خداوند فرمايشی نبوده و حساب و كتاب دارد.
وی اظهار كرد:در دادگاه الهی اقراری گرفته نشده و در همين سوره يس داريم كه «الْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَیْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا یَكْسِبُونَ»زبانشان را می بنديم برای اين كه اعتراف به گناه كنندو دست و پاها به سخن در میآيند. اقرار دست وپا مانند انگشت نگاری امروز نيست و همين دست و پا الان كه در اين دنيا گناه می كنيم گناه را در خود ضبط میكنند، در قيامت شرايط تغيير يافته و عالم ماده به صورت ديگری است و دست و پا قدرت حرف زدن پيدا می كنند.
مرجع تقليد شيعيان ادامه داد: در جای ديگری می فرمايد كه«حَتَّى إِذَا مَا جَاؤُوهَا شَهِدَ عَلَیْهِمْ سَمْعُهُمْ وَأَبْصَارُهُمْ وَجُلُودُهُمْ بِمَا كَانُوا یَعْمَلُونَ» و تاكيد دارد كه گوش، چشم و وست انسان نيز شهادت می دهند، اين آيه منافاتی با شهادت دست و پا ندارد چرا كه در يك مرحله دست و پا شهادت میدهند و در مرحله ديگر نيز گوش و چشم و پوست شهادت میدهند.
وی اظهار كرد:تا اين جا در اين آيات سوره يس و تا آيه 65 شاهد بشارت ها و انذارهای اخروی بوديم اما در ادامه بحث خود اشاره خواهيم كرد كه بشر شامل عذاب های دنيوی هم می شود.
