تقابل و تظاهم در كارهای قرآنی معنا و مفهومی ندارد
يك پژوهشگر قرآنی گفت: تقابل و تظاهم در كارهای قرآنی معنا و مفهومی ندارد و ما هرجا بتوانيم توسعه فعاليتهای قرآنی را داشته باشيم، میتوانيم ادعا كنيم كه پله پله به موفقيت نزديكتر هستيم.
رضا نجفی، پژوهشگر برتر قرآنی استان بوشهر و رئيس اسبق سازمان دارالقرآنالكريم استان در گفتوگو با خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن( ايكنا)، در پاسخ به اين پرسش كه برای ترويج قرآن در جامعه چه ارگانهايی بايد اقدام كنند؟، اظهار كرد: از آنجايی كه كار قرآنی فعاليتی فرهنگی و اجتماعی است، بايد دستگاههايی كه به نوعی با فعاليتهای فرهنگی مرتبط هستند، در كارهای قرآنی وارد شوند و نهادهايی مثل سازمان تبليغات اسلامی، اداره اوقاف و امورخيريه، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و ديگر دستگاه ها از جمله نهادهايی هستند كه میتوانند كمك كنند و هر يك از آنها با توجه به توان و استعدادی كه دارند، میتوانند برای مخاطبان خودشان برنامههای قرآنی داشته باشند.
نجفی تأكيد كرد: تقابل و تظاهم در كارهای قرآنی معنا و مفهومی ندارد و ما هرجا بتوانيم توسعه فعاليتهای قرآنی را داشته باشيم، میتوانيم ادعا كنيم كه پله پله به موفقيت نزديكتر هستيم.
وی در پاسخ به اين پرسش كه با توجه به منويات مقام معظم رهبری در مورد تربيت 10 ميليون حافظ قرآنی چه راهكارهايی برای اجرايی شدن آن وجود دارد؟، گفت: منويات مقام معظم رهبری در مورد تربيت 10 ميليون حافظ قرآنی چشمانداز آيندهنگری مثبتی را نشان میدهد و بنا نيست كه همين امروز يا فردا به 10 ميليون حافظ دست پيدا كنيم، ما كه ادعای داشتن نظام جمهوری اسلامی را داريم بايد بيش از اينها در جامعه ما ساری و جاری شود.
اين حافظ قرآنی با بيان اينكه منويات مقام معظم رهبری در رابطه با 10 ميليون حافظ قرآنی چيزی شبيه فرمايشات امام(ره) در ارتش 20 ميليون نفری است كه بايد گامهايی برداشته شود كه جامعه به اين سمت حركت كند، عنوان كرد: مهمترين راهكاری كه میتوان ارائه داد، اين است كه فرهنگ حفظ قرآن را در جامعه نهادينه كنيم.
عضو هيئت علمی دانشگاه خليج فارس تأكيد كرد: كشورهايی كه در زمينه حفظ قرآن كريم موفق هستند، فرهنگ به ذهنسپاری و حفظ كردن را در خودشان جا انداختند. در بسياری از سفرهايی كه به كشورهای اسلامی داشتم، ديدم كه همگان از دانشآموزان گرفته تا معلمان و افراد نظامی خودشان را ملزم به حفظ قرآن كردند و حتی در پاكستان خيلی از مغازهداران، حافظ قرآن كريم هستند.
نجفی با اشاره به جايگاه نقش والدين و مربيان در تربيت دينی و قرآنی فرزندان، بيان كرد: گامهای اوليه تربيت فرزندان در خانواده شكل میگيرد و مادر میتواند بهعنوان يك الگوی كامل و جامع در مقابل چهره فرزند قرار بگيرد و حتی میتوان در دوران بارداری، آيات قرآن را زمزمه كند و به اين ترتيب خانواده میتواند به پرورش شخصيت قرآنی فرزندان كمك كنند.
رئيس اسبق سازمان دارالقرآنالكريم استان بوشهر در پاسخ به اينكه حلقههای قرآنی و كارهای خودجوش تا چه اندازه میتواند تأثيرگذار باشد؟ گفت: در تمام دنيا كارهای قرآنی، مردمی اداره میشود و دولتها در اين فعاليتها ورود پيدا نمیكنند و يكی از ظرفيتهای مثبت نظام جمهوری اسلامی طی سالهای گذشته اين بوده كه دولت هم پشتيبان فعاليتهای قرآنی است، اما به اين معنا نيست كه كارها بايد دولتی مديريت شود، بنابراين خود مردم نيز در قالب مؤسسات و نهادهای قرآنی بايد فعال شوند و دولت هم پشتيبانی كند.
وی در پاسخ به اين پرسش كه آيا اين تفكر كه افراد قرآنی ما كمتر به بحث تعليم و تربيت افراد در جامعه میپردازند صحيح است؟، اظهار كرد: من از اين دفاع نمیكنم، بخشی از نارسايیها وجود دارد كه محصول يك بعدنگری ما به آموزشهای قرآنی است، كه بايد ركن تربيت قرآنی باشد و چهرههای قرآنی ابتدا بايد خودشان ملتزم به رعايت روش و رفتارهای قرآنی بوده و الگو باشند، بعدا میتوانند مبلّغان و مفسران خوبی برای افراد جامعه باشند.
اين پژوهشگر قرآنی با اشاره به ردپای كارهای قرآنی در زندگی مردم عنوان كرد: قرآن كريم منشور تمام عيار زندگی فردی و اجتماعی است، ما بايد ردپای قرآن را در همه جا ببينيم و در قرآن درباره سياست، تربيت، آموزش، كارهای نظامی و اخلاق آيات و نكات مفيد بسياری داريم. ما ظرفيت بسيار كلانی در زمينه بكارگيری قرآن داريم و در حال حاضر دنيای غيراسلام در حال تلاش و كار بر روی آموزههای قرآنی است، اما جوامع اسلامی هنوز نتوانستهاند آموزههای قرآنی را در همه ابعاد جامعه بكار گيرند. خيلی حيف است كه ما از اين تعاليم و درسهای قرآن دور باشيم، جامعه ما میتواند در همه زمينهها از قرآن بهرهبرداری كند.
وی در پاسخ به اين پرسش كه فضای استان بوشهر را در اين عرصه چگونه ارزيابی میكنيد؟ و چه ضعف و مشكلاتی در اين عرصه در استان وجود دارد؟، گفت: ما استعداد قرآنی فوقالعاده بالايی در استان داريم و در مقايسه با ديگر استانها جزء شاخصترينها هستيم و آينده بسيار خوبی در انتظار جامعه قرآنی استان است، اگر مسئولان همت كنند استان بوشهر میتواند بوستان قرآن كشور باشد.
نجفی در پايان يادآور شد: مديران و مسئولان مرتبط با فعاليتهای قرآنی آنگونه كه بايد حضور داشته باشند، مشاهده نمیشوند، البته نمیگويم كمكاری میكنند، اما توقع اين است كه متناسب با استعدادهای قرآنی، آنها هم مشاركت داشته باشند و بايد بيشتر از اين حضور به عمل رسانند.
نجفی تأكيد كرد: تقابل و تظاهم در كارهای قرآنی معنا و مفهومی ندارد و ما هرجا بتوانيم توسعه فعاليتهای قرآنی را داشته باشيم، میتوانيم ادعا كنيم كه پله پله به موفقيت نزديكتر هستيم.
وی در پاسخ به اين پرسش كه با توجه به منويات مقام معظم رهبری در مورد تربيت 10 ميليون حافظ قرآنی چه راهكارهايی برای اجرايی شدن آن وجود دارد؟، گفت: منويات مقام معظم رهبری در مورد تربيت 10 ميليون حافظ قرآنی چشمانداز آيندهنگری مثبتی را نشان میدهد و بنا نيست كه همين امروز يا فردا به 10 ميليون حافظ دست پيدا كنيم، ما كه ادعای داشتن نظام جمهوری اسلامی را داريم بايد بيش از اينها در جامعه ما ساری و جاری شود.
اين حافظ قرآنی با بيان اينكه منويات مقام معظم رهبری در رابطه با 10 ميليون حافظ قرآنی چيزی شبيه فرمايشات امام(ره) در ارتش 20 ميليون نفری است كه بايد گامهايی برداشته شود كه جامعه به اين سمت حركت كند، عنوان كرد: مهمترين راهكاری كه میتوان ارائه داد، اين است كه فرهنگ حفظ قرآن را در جامعه نهادينه كنيم.
عضو هيئت علمی دانشگاه خليج فارس تأكيد كرد: كشورهايی كه در زمينه حفظ قرآن كريم موفق هستند، فرهنگ به ذهنسپاری و حفظ كردن را در خودشان جا انداختند. در بسياری از سفرهايی كه به كشورهای اسلامی داشتم، ديدم كه همگان از دانشآموزان گرفته تا معلمان و افراد نظامی خودشان را ملزم به حفظ قرآن كردند و حتی در پاكستان خيلی از مغازهداران، حافظ قرآن كريم هستند.
نجفی با اشاره به جايگاه نقش والدين و مربيان در تربيت دينی و قرآنی فرزندان، بيان كرد: گامهای اوليه تربيت فرزندان در خانواده شكل میگيرد و مادر میتواند بهعنوان يك الگوی كامل و جامع در مقابل چهره فرزند قرار بگيرد و حتی میتوان در دوران بارداری، آيات قرآن را زمزمه كند و به اين ترتيب خانواده میتواند به پرورش شخصيت قرآنی فرزندان كمك كنند.
رئيس اسبق سازمان دارالقرآنالكريم استان بوشهر در پاسخ به اينكه حلقههای قرآنی و كارهای خودجوش تا چه اندازه میتواند تأثيرگذار باشد؟ گفت: در تمام دنيا كارهای قرآنی، مردمی اداره میشود و دولتها در اين فعاليتها ورود پيدا نمیكنند و يكی از ظرفيتهای مثبت نظام جمهوری اسلامی طی سالهای گذشته اين بوده كه دولت هم پشتيبان فعاليتهای قرآنی است، اما به اين معنا نيست كه كارها بايد دولتی مديريت شود، بنابراين خود مردم نيز در قالب مؤسسات و نهادهای قرآنی بايد فعال شوند و دولت هم پشتيبانی كند.
وی در پاسخ به اين پرسش كه آيا اين تفكر كه افراد قرآنی ما كمتر به بحث تعليم و تربيت افراد در جامعه میپردازند صحيح است؟، اظهار كرد: من از اين دفاع نمیكنم، بخشی از نارسايیها وجود دارد كه محصول يك بعدنگری ما به آموزشهای قرآنی است، كه بايد ركن تربيت قرآنی باشد و چهرههای قرآنی ابتدا بايد خودشان ملتزم به رعايت روش و رفتارهای قرآنی بوده و الگو باشند، بعدا میتوانند مبلّغان و مفسران خوبی برای افراد جامعه باشند.
اين پژوهشگر قرآنی با اشاره به ردپای كارهای قرآنی در زندگی مردم عنوان كرد: قرآن كريم منشور تمام عيار زندگی فردی و اجتماعی است، ما بايد ردپای قرآن را در همه جا ببينيم و در قرآن درباره سياست، تربيت، آموزش، كارهای نظامی و اخلاق آيات و نكات مفيد بسياری داريم. ما ظرفيت بسيار كلانی در زمينه بكارگيری قرآن داريم و در حال حاضر دنيای غيراسلام در حال تلاش و كار بر روی آموزههای قرآنی است، اما جوامع اسلامی هنوز نتوانستهاند آموزههای قرآنی را در همه ابعاد جامعه بكار گيرند. خيلی حيف است كه ما از اين تعاليم و درسهای قرآن دور باشيم، جامعه ما میتواند در همه زمينهها از قرآن بهرهبرداری كند.
وی در پاسخ به اين پرسش كه فضای استان بوشهر را در اين عرصه چگونه ارزيابی میكنيد؟ و چه ضعف و مشكلاتی در اين عرصه در استان وجود دارد؟، گفت: ما استعداد قرآنی فوقالعاده بالايی در استان داريم و در مقايسه با ديگر استانها جزء شاخصترينها هستيم و آينده بسيار خوبی در انتظار جامعه قرآنی استان است، اگر مسئولان همت كنند استان بوشهر میتواند بوستان قرآن كشور باشد.
نجفی در پايان يادآور شد: مديران و مسئولان مرتبط با فعاليتهای قرآنی آنگونه كه بايد حضور داشته باشند، مشاهده نمیشوند، البته نمیگويم كمكاری میكنند، اما توقع اين است كه متناسب با استعدادهای قرآنی، آنها هم مشاركت داشته باشند و بايد بيشتر از اين حضور به عمل رسانند.
