قرآن دليلی برای نبوت ابدی پيامبر است/اسلام و قرآن مخالف شعر و ادبيات نيستند
گروه فعاليتهای قرآنی: آيتالله العظمی سبحانی گفت: قرآن كريم دليلی ادبی برای نبوت ابدی پيامبر است و اين كتاب آسمانی مخالف شعر و ادبيات نيست.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه قم،آيتالله العظمی سبحانی روز شنبه 12مردادماه در جلسه تفسير قرآن كريم در مدرسه حجتيه قم گفت:در هيچ جای دنيا مدعی را بدون دليل نمیپذيرند و اگر كسی ادعايی دارد بايد دليلی را همراه با ادعای خود بياورد،لذا خداوند انبياء را با معجزات و كرامات فرستاد تا از اين طريق ارتبا فرستادگان خود با عالم بالا را بيان كند.
وی ابراز كرد: تسبيح گفتن سنگريزه در دستان پيامبر و آب دار شدن چاه خشك و متروك از معجزات پيامبر بودند اما پيامبر اسلام در ميان تمام معجزات روی قرآن تكيه كرد چون قرآن معجزه جاودانه است و ساير معجزات موقت هستند.
وی بيان كرد: خدا پيامبر را با معجزه جاودان فرستاد تا مردم در هرعصری بتوانند شاهد نبوت او باشند چون نبوت پيامبر جاودانه است و معجزهاش نيز بايد جاودانه باشد.
مفسر بزرگ قرآن كريم افزود: ادعای نبوت ابدی دليلی ابدی میخواهد و قرآن دليل ابدی است.در زمان نزول به قدری قرآن جاذبه داشته است كه گاهی پيامبر با خواندن دو آيه رئيس يك قبيله را مسلمان میكرد.
وی اظهار كرد:قرآن كريم برای اعراب آن زمان شيرينی و جاذبه فراوانی داشت و حتی دشمنان پيامبر نيمه شب كنار خانه ايشان میرفتند تا صدای قرآن پيامبر را موقع نماز بشنوند، لذا قرآن در صدر اسلام جاذبه داشت و هم چنان نيز برای كسانی كه آشنا به زبان عربی هستند جاذبه دارد.
آيتالله العظمی سبحانی گفت:برخی تهمت زدند كه قرآن پيامبر شعر است و چون قرآن الفاظی زيبا داشت آن را شعر می دانستند اما خدا در پاسخ اين تهمت فرمود كه«وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا یَنبَغِی لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ» و تاكيد كرد كه ما شعر نازل نكرديم، اين در حالی است كه شعر غالبا در قلمروهای فسق و فجور،نظام و حماسی و مداحی كارگر است و مايه شعر تخيل است اما وحی تخيلات نيست و خميرمايه آن بر واقعيات استوار است.
وی ادامه داد: البته اگر شعر بر قرآن و سنت تكيه كند و حقايق اسلام را در غالب شعر بگويد ممدوح است و پيامبر چنين شاعرانی را تكريم كرده است.در سوره مباركه شعراء آمده است كه «وَالشُّعَرَاء یَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ » اشعاری كه از هدفی پيروی نكرده و شاعران آن دنبال پول هستند مذموم اند اما بايد تاكيد كنيم كه اسلام و قرآن مخالف ادبيات نيستند. اسلام در حقيقت با ادبيات فاسد مخالف است و كسانی كه اهل فرهنگ، قلم و ادب هستند نبايد با قرآن قهر كنند.
وی با اشاره به آيه 70 سوره مباركه يس افزود: خدا در اين آيه فرموده است كه «لِیُنذِرَ مَن كَانَ حَیًّا وَیَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ» و تاكيد دارد كه انسان های زنده را می ترساند. در حقيقت دو نوع زنده داريم ؛ يك زنده طبيعی است كه شامل انسان، نبات و حيوان می شود و ديگری زنده معنوی است كه تنها شامل انسانهای مومن به خدا، آخرت و اخلاق میشود و كسی كه قلبش فاقد ايمان است از نظر قرآن مرده است و حيات معنوی ندارد.
وی ابراز كرد: تسبيح گفتن سنگريزه در دستان پيامبر و آب دار شدن چاه خشك و متروك از معجزات پيامبر بودند اما پيامبر اسلام در ميان تمام معجزات روی قرآن تكيه كرد چون قرآن معجزه جاودانه است و ساير معجزات موقت هستند.
وی بيان كرد: خدا پيامبر را با معجزه جاودان فرستاد تا مردم در هرعصری بتوانند شاهد نبوت او باشند چون نبوت پيامبر جاودانه است و معجزهاش نيز بايد جاودانه باشد.
مفسر بزرگ قرآن كريم افزود: ادعای نبوت ابدی دليلی ابدی میخواهد و قرآن دليل ابدی است.در زمان نزول به قدری قرآن جاذبه داشته است كه گاهی پيامبر با خواندن دو آيه رئيس يك قبيله را مسلمان میكرد.
وی اظهار كرد:قرآن كريم برای اعراب آن زمان شيرينی و جاذبه فراوانی داشت و حتی دشمنان پيامبر نيمه شب كنار خانه ايشان میرفتند تا صدای قرآن پيامبر را موقع نماز بشنوند، لذا قرآن در صدر اسلام جاذبه داشت و هم چنان نيز برای كسانی كه آشنا به زبان عربی هستند جاذبه دارد.
آيتالله العظمی سبحانی گفت:برخی تهمت زدند كه قرآن پيامبر شعر است و چون قرآن الفاظی زيبا داشت آن را شعر می دانستند اما خدا در پاسخ اين تهمت فرمود كه«وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا یَنبَغِی لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ» و تاكيد كرد كه ما شعر نازل نكرديم، اين در حالی است كه شعر غالبا در قلمروهای فسق و فجور،نظام و حماسی و مداحی كارگر است و مايه شعر تخيل است اما وحی تخيلات نيست و خميرمايه آن بر واقعيات استوار است.
وی ادامه داد: البته اگر شعر بر قرآن و سنت تكيه كند و حقايق اسلام را در غالب شعر بگويد ممدوح است و پيامبر چنين شاعرانی را تكريم كرده است.در سوره مباركه شعراء آمده است كه «وَالشُّعَرَاء یَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ » اشعاری كه از هدفی پيروی نكرده و شاعران آن دنبال پول هستند مذموم اند اما بايد تاكيد كنيم كه اسلام و قرآن مخالف ادبيات نيستند. اسلام در حقيقت با ادبيات فاسد مخالف است و كسانی كه اهل فرهنگ، قلم و ادب هستند نبايد با قرآن قهر كنند.
وی با اشاره به آيه 70 سوره مباركه يس افزود: خدا در اين آيه فرموده است كه «لِیُنذِرَ مَن كَانَ حَیًّا وَیَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ» و تاكيد دارد كه انسان های زنده را می ترساند. در حقيقت دو نوع زنده داريم ؛ يك زنده طبيعی است كه شامل انسان، نبات و حيوان می شود و ديگری زنده معنوی است كه تنها شامل انسانهای مومن به خدا، آخرت و اخلاق میشود و كسی كه قلبش فاقد ايمان است از نظر قرآن مرده است و حيات معنوی ندارد.
