به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)شعبه قم، آيتالله العظمی جعفرسبحانی روز دوشنبه 14 مردادماه در جلسه تفسير قرآن كريم در مدرسه حجتيه قم گفت:در روايات داريم كه سوره يس قلب قرآن كريم است و اين سوره در قلب قرآن بوده و بقيه سورهها را نيز سيراب میكند،سورههای قرآن معمولا در سه موضوع سخن گفتهاند كه شامل توصيف صفات خدا،توصيف آخرت و توصيف پيامبر میشود و سوره يس هر سه مورد را در بر میگيرد.
وی بيان كرد: خدا در سوره يس میفرمايد كه«أَوَلَمْ یَرَوْا أَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَیْدِينَا أَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مَالِكُونَ » و نويد میدهد كه ما با دستهای خودمان چارپايان را آفريديم و بيان میكند كه آيا نديدهايد، اين نديدهايد رؤيت حسی نيست اما رؤيت علمی،فكری و عقيدتی است و معتقديم همه عالم مخلوق خدا است و چارپايان نيز جزء اين عالم هستند.
وی با اشاره به عبارت« أَیْدِينَا » در آيه مذكور اظهار كرد:اين عبارت محل اختلاف نظر ما و وهابیها است، آنها معتقدند خداوند دست ددارد اما كيفيت اين دست چگونه است مشخص نيست، اما شيعه میگويد معنای دست كنايه از عنايت است.
آيتالله العظمی سبحانی افزود: لذا دريافتيم كه رؤيت ما علمی و عقلی است و « أَیْدِينَا» كنايه از عنايت خداوند است،خدا در آيات 72 و 73 سوره يس چهار منفعت برای چارپايان بيان میكند؛ اول اين كه وسيله حمل و نقل هستند، انسان آنها را تبديل به غذای خود میكند و از پشم و شير آنها استفاده میكند.
وی ادامه داد: خداوند با بيان اين منفعتها تاكيد میكند كه مردم بايد شكر گذار باشند ،قرآن با مسائل طبيعی احتجاج میكند و به مردم تاكيد میكندحتی اگر غرق در نعمت باشيد بايد نسبت به منعم خود شكرگذار باشيد و اين شكرگذاری به توحيد و عبادت خدا بر میگردد.
مفسر قرآن كريم بيان كرد:آه 74 سوره يس با بيان« وَاتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُمْ یُنصَرُونَ » به اين مساله اشاره دارد كه بت پرستان به جای اين كه مركزقدرت را عبادت كنند به سراغ بتها رفته و از آنها ياری طلب میكنند. دراين جا مساله ای علمی را بايد بيان كنيم كه وهابیها نسبت به شيعه اين شبهه را مطرح كردهاند كه ما زمانی كه قبر پيامبر و ائمه را به نيت شفاعت زيارت میكنيم مانند بت پرستها هستيم.
وی ضمن پاسخ به اين شبهه گفت:بين ما و بت پرستان زمين تا آسمان تفاوت وجود دارد،اول اين كه ما هرگز پيامبر را عبادت نمیكنيم در حالی كه بتپرستان پيامبر را عبادت میكردند و درخواست شفاعت شيعه از پيامبر و اهل بيت به هيچ عنوان عبادت بر شمرده نمیشود.
آيتالله العظمی سبحانی اظهار كرد:مساله ديگر آن است كه بتپرستان سرنوشت خود را در دست بتها میديدند و شرك در ربوبيت داشتند. اما ماشيعيان میگويم« محمدا عبده و رسوله»بت پرستان توحيد در ربوبيت نداشته و بت را كارگردان عالم آفرينش عنوان میكردند اما ما شيعيان توحيد ربوبی داريم. ما اعتقاد به ربوبيت انبيا و معصومين نداريم بلكه آنها را عبادالصالحين میدانيم و در خواست شفاعت از يك نفر به كيفيت ارتباط بستگی دارد.