همجواری با شهيدان، مهمترين خواسته آزادگان است/ لزوم اجرای مصوبات مجلس درباره آزادگان
گروه جهاد و حماسه: يك جانباز 50 درصد و آزاده هشت سال دفاع مقدس، مهمترين خواست جامعه آزادگان كشور را عاقبت به خيری و همجواری با ياران شهيدشان عنوان كرد و خواستار اجرای مصوبات مجلس درباره آزادگان شد.
محمدجواد زمرديان، جانباز 50 درصد و آزاده سرافراز در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، با اشاره به 26 مردادماه، سالروز ورود آزادگان به ميهن اسلامی، گفت: آزادگان كه در طول هشت سال دفاع مقدس و دو سال بعد از آن نيز قريب به 10 سال در زندانهای مخوف حزب بعث بودند، دورانی را تحمل كردند كه تداعی آن برای نسل امروز، جای بسی تعجب است.
وی درباره ترسيم گوشهای از دوران اسارت آزادگان در زندانهای عراق گفت: يك اسير ايرانی فارغ از هر گونه امكانات در طول شبانهروز، 23 ساعت از عمرش را در آسايشگاهی كه فضايی مخوف دارد به سر میبرد.
اين مدرس دانشگاه ادامه داد: آسايشگاههای حزب بعث در فضايی بسيار كوچك تعبيه شده بودند كه اغلب نزديك به 150 نفر را در خود جای میدادند و بدين طريق، جايی برای خوابيدن يا نشستن نيز برای اسرا نمیماند. اين فضا با سكوتی مطلق همراه بود، به طوری كه نبايد حتی كوچكترين صدايی به بيرون از آسايشگاه میرفت.
زمرديان با بيان اينكه هر گونه سرپيچی از قوانين زندانها، سبب مجازات توسط نگهبانان بعثی میشد، تصريح كرد: در كنار تمام اين محدوديتها، بحث غذا و تغذيه سالم، اساسیترين مشكلی بود كه بچههای رزمنده در اردوگاههای عراقی با آن مواجه بودند.
وی افزود: روزانه سه تكه نان به شكل باگتهای امروزی، گوشت قرمز به اندازه قوطی كبريت، يك مرغ كوچك برای 20 نفر به همراه آب آشاميدنی ناسالم از رودخانههای عراق، سهميه روزانه اسرايی بود كه در بند زندانهای عراقی بودند.
زمرديان با بيان اينكه يك اسير ايرانی ساليان متمادی اين وضعيت را تحمل میكرد، گفت: اين وضعيت را حتی بهترين روانشناسان نيز نمیتوانند ترسيم كنند، اما اسرا با بهرهمندی از روحيه مذهبی كه در خانوادههای ايرانی ايجاد شده و پرورش يافته از سيره اهل بيت(ع)، عنايات خاصه امام زمان(عج)، رهبریهای امام خمينی و رهبر معظم انقلاب، دعای مردم شريف ايران و اعتقاد راسخ به آرمانها بود، استوار ماندند.
وی تصريح كرد:حزب بحث به دنبال فشار آوردن به اسرا، برای درهم شكستن مقاومت و در نتيجه تسليم شدن در برابر آنان، از شديدترين و وحشيانهترين ابزارها بدون پایبندی به هيچ قانون و عرف بينالمللی و انسانی استفاده میكرد.
اين مدرس دانشگاه درباره مشكلاتی كه امروزه جامعه آزادگان كشور را مورد هجمه قرار داده است، گفت: شرايط بدی كه آزداگان در دوران اسارت متحمل شدند باعث شده بود تا از لحاظ جسمانی و روحی با بيماریها و آسيبهايی مواجه شوند كه اين امر مشكلات زيادی را برای آنان و خانوادههای ايشان پيش آورده است.
وی ادامه داد: چه بسا بسياری از آزادههای كشور در اثر اين بيماریها به ياران شهيد خود پيوستند، ولی در عين گمنامی و بدون اينكه شهيد محسوب شوند، به خاك سپرده شدند.
زمرديان اظهار كرد: عزت نفس آزادگان به طوری است كه با تمام كمبودها و كاستیها رشد كردند و به مدارج بالا رسيدند و برخی ديگر در مهجوريت و غريبی در دنيا زندگی كردهاند.
وی افزود: بسياری از آزادهها با مشكلات معيشتی مواجه بودند، ولی هيچ چشمداشتنی ندارند و جامعه را مديون خون نمیدانند و تنها خواست آنان، عاقبت به خيری و همجواری با ياران شهيدشان است.
زمرديان با بيان اينكه جامعه مشتمل بر مردم و مسئولان، مديون جانفشانیهای آزادگان و ايثارگران هستند، اظهار كرد: مردم دين خود را از روز اول در حق آزادگان ادا كردند و امروز نياز است تا جايگاه اين عزيزان حفظ شود.
وی ادامه داد: بخش دوم جامعه كه مسئولان هستند، بايد توجه داشته باشند كه قوانين و مصوبههايی كه در 1369 توسط مجلس تحت عنوان ماده 13 ايثار و شهادت تصويب شده، تاكنون اجرايی نشده و در پيچ و خم تأمين منابع مانده است.
اين مدرس دانشگاه اظهار كرد كه آزادگان به هيچ وجه خواستار چنين قوانينی نبودهاند، اما ساختار نظام به منظور ارج نهادن به مقاومت آنها اين تصميم را گرفته است، ولی دولت در اجرای آن كوتاهی میكند.
وی درباره ترسيم گوشهای از دوران اسارت آزادگان در زندانهای عراق گفت: يك اسير ايرانی فارغ از هر گونه امكانات در طول شبانهروز، 23 ساعت از عمرش را در آسايشگاهی كه فضايی مخوف دارد به سر میبرد.
اين مدرس دانشگاه ادامه داد: آسايشگاههای حزب بعث در فضايی بسيار كوچك تعبيه شده بودند كه اغلب نزديك به 150 نفر را در خود جای میدادند و بدين طريق، جايی برای خوابيدن يا نشستن نيز برای اسرا نمیماند. اين فضا با سكوتی مطلق همراه بود، به طوری كه نبايد حتی كوچكترين صدايی به بيرون از آسايشگاه میرفت.
زمرديان با بيان اينكه هر گونه سرپيچی از قوانين زندانها، سبب مجازات توسط نگهبانان بعثی میشد، تصريح كرد: در كنار تمام اين محدوديتها، بحث غذا و تغذيه سالم، اساسیترين مشكلی بود كه بچههای رزمنده در اردوگاههای عراقی با آن مواجه بودند.
وی افزود: روزانه سه تكه نان به شكل باگتهای امروزی، گوشت قرمز به اندازه قوطی كبريت، يك مرغ كوچك برای 20 نفر به همراه آب آشاميدنی ناسالم از رودخانههای عراق، سهميه روزانه اسرايی بود كه در بند زندانهای عراقی بودند.
زمرديان با بيان اينكه يك اسير ايرانی ساليان متمادی اين وضعيت را تحمل میكرد، گفت: اين وضعيت را حتی بهترين روانشناسان نيز نمیتوانند ترسيم كنند، اما اسرا با بهرهمندی از روحيه مذهبی كه در خانوادههای ايرانی ايجاد شده و پرورش يافته از سيره اهل بيت(ع)، عنايات خاصه امام زمان(عج)، رهبریهای امام خمينی و رهبر معظم انقلاب، دعای مردم شريف ايران و اعتقاد راسخ به آرمانها بود، استوار ماندند.
وی تصريح كرد:حزب بحث به دنبال فشار آوردن به اسرا، برای درهم شكستن مقاومت و در نتيجه تسليم شدن در برابر آنان، از شديدترين و وحشيانهترين ابزارها بدون پایبندی به هيچ قانون و عرف بينالمللی و انسانی استفاده میكرد.
اين مدرس دانشگاه درباره مشكلاتی كه امروزه جامعه آزادگان كشور را مورد هجمه قرار داده است، گفت: شرايط بدی كه آزداگان در دوران اسارت متحمل شدند باعث شده بود تا از لحاظ جسمانی و روحی با بيماریها و آسيبهايی مواجه شوند كه اين امر مشكلات زيادی را برای آنان و خانوادههای ايشان پيش آورده است.
وی ادامه داد: چه بسا بسياری از آزادههای كشور در اثر اين بيماریها به ياران شهيد خود پيوستند، ولی در عين گمنامی و بدون اينكه شهيد محسوب شوند، به خاك سپرده شدند.
زمرديان اظهار كرد: عزت نفس آزادگان به طوری است كه با تمام كمبودها و كاستیها رشد كردند و به مدارج بالا رسيدند و برخی ديگر در مهجوريت و غريبی در دنيا زندگی كردهاند.
وی افزود: بسياری از آزادهها با مشكلات معيشتی مواجه بودند، ولی هيچ چشمداشتنی ندارند و جامعه را مديون خون نمیدانند و تنها خواست آنان، عاقبت به خيری و همجواری با ياران شهيدشان است.
زمرديان با بيان اينكه جامعه مشتمل بر مردم و مسئولان، مديون جانفشانیهای آزادگان و ايثارگران هستند، اظهار كرد: مردم دين خود را از روز اول در حق آزادگان ادا كردند و امروز نياز است تا جايگاه اين عزيزان حفظ شود.
وی ادامه داد: بخش دوم جامعه كه مسئولان هستند، بايد توجه داشته باشند كه قوانين و مصوبههايی كه در 1369 توسط مجلس تحت عنوان ماده 13 ايثار و شهادت تصويب شده، تاكنون اجرايی نشده و در پيچ و خم تأمين منابع مانده است.
اين مدرس دانشگاه اظهار كرد كه آزادگان به هيچ وجه خواستار چنين قوانينی نبودهاند، اما ساختار نظام به منظور ارج نهادن به مقاومت آنها اين تصميم را گرفته است، ولی دولت در اجرای آن كوتاهی میكند.
