تلقی اعتدال به مثابه گفتمان، نيازمند بازتعريف نقشها است
گروه سياسی: عضو هيئت علمی دانشگاه علامه طباطبايی ضمن تأكيد بر ضرورت بازتعريف نقشها در تلقی گفتمان از اعتدال، گفت: میتوان گفت كه ساختار و شاكله دانشگاه در اين تحولات به هم نخورده است، اما دانشگاه به عنوان دستگاه عقل نقاد نمیتواند وظيفه خود را انجام دهد و از برج عاج علم فاصله گرفته است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، هادی خانيكی، عضو هيئت علمی گروه ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايی روز گذشته، چهارشنبه 6 شهريورماه، در نخستين همايش «تبيين مفهوم اعتدال» كه در سالن همايش مركز تحقيقات استراتژيك مجمع تشخيص مصلحت نظام برگزار شد، گفت: جامعه ما امروز دوره پرشتابی را از نظر صورتبندیهای فرهنگی، اجتماعی و سياسی تجربه میكند.
وی با اشاره به مفاهيم اعتدال، دانشگاه، فرهنگ و سياست، عنوان كرد: اين مسئلهای را كه ما سالها در ايران دنبال میكنيم، رابطه اين مفاهيم با يكديگر است و هر كدام در يك بستهای قرار گرفته است.
عضو هيئت علمی گروه ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايی اظهار كرد: دانشگاه در جهان و در ايران لايهها و سطوح مختلفی را پشت سر گذاشته است و ما به لحاظ نظری از پيدايش و تحول حداقل 5 نوع دانشگاه را در دوران متاخر شاهد بودهايم.
خانيكی افزود: به لحاظ نظری از پيدايش و تحول حداقل 5 نوع دانشگاه در دوران متاخر سخن به ميان می آيد، دانشگاه نخبهپرور، دانشگاه انبوه، دانشگاه مواجه با جنبشهای اجتماعی، دانشگاه مواجه با مقتضيات بازار كار و دانشگاه مواجه با جامعه اطلاعاتی و ارتباطی اين 5 دانشگاه هستند.
عضو هيئت علمی گروه ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايی عنوان كرد: با شدت و شتاب تغييرات جامعه ايرانی، نهاد دانشگاه در ايران از سويی همه اين دستهبندیهای تاريخی را به شكل متداخل دربر میگيرد و از سوی ديگر در مواجهه با دو حوزه سياست و فرهنگ، گرفتار انواع تناقض و عدم تعادل میشود.
وی افزود: با تكيه بر مفهوم ساختاری اعتدال كه پذيرش نوعی موازنه ميان دوگانههای گريزناپذير اجتماعی، فرهنگی و سياسی است، میتوان وضعيت تاريخی دانشگاه را در ايران به خصوص در دهههای قبل مورد مطالعه قرار داده و عوارض دانشگاه سياستزده يا دانشگاه سياستگريز را بررسی كرد.
عضو هيئت علمی ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايی با بيان اينكه يك مسئله برای دولت جديد اين است كه دانشگاه چگونه میتواند فضای آرامی داشته باشد، گفت: در اينجا نظريه توسعه سياسی بر هويت دانشجويی برجسته میشود.
خانيكی با اشاره به دانشگاهی كه در مواجه با جنبش اجتماعی قرار دارد، افزود: از زمان نهضت ملی شدن نفت تا دوره اصلاحات و زمان فعلی، میبينيم كه دانشگاه اعتبار و مشروعيت خود را از فضای اجتماعی میگيرد و مسئله آن نيز نظم است.
عضو هيئت علمی گروه ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايی با ذكر اينكه تلقی گفتمان از اعتدال نيازمند بازتعريف نقشها است، افزود: میتوان گفت كه ساختار و شاكله دانشگاه در اين تحولات به هم نخورده است، اما دانشگاه به عنوان دستگاه عقل نقاد نمیتواند وظيفه خود را انجام دهد و از برج عاج علم فاصله گرفته است.
وی اظهار كرد: نياز داريم كه دانشگاه به يك نهاد دموكراتيك تبديل شود و راه بازگشت به آن نيز داشتن سهم جديد از مسئله اعتدال است؛ اعتدال در واقع اصلاحات بوروكراتيك است، به اين معنا كه به جای جوشيدن اين دغدغه از پايين، خود نهاد دولت تصميم گرفته تا روندهايی را اصلاح و به تعادل ساختاری برساند.
وی با اشاره به مفاهيم اعتدال، دانشگاه، فرهنگ و سياست، عنوان كرد: اين مسئلهای را كه ما سالها در ايران دنبال میكنيم، رابطه اين مفاهيم با يكديگر است و هر كدام در يك بستهای قرار گرفته است.
عضو هيئت علمی گروه ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايی اظهار كرد: دانشگاه در جهان و در ايران لايهها و سطوح مختلفی را پشت سر گذاشته است و ما به لحاظ نظری از پيدايش و تحول حداقل 5 نوع دانشگاه را در دوران متاخر شاهد بودهايم.
خانيكی افزود: به لحاظ نظری از پيدايش و تحول حداقل 5 نوع دانشگاه در دوران متاخر سخن به ميان می آيد، دانشگاه نخبهپرور، دانشگاه انبوه، دانشگاه مواجه با جنبشهای اجتماعی، دانشگاه مواجه با مقتضيات بازار كار و دانشگاه مواجه با جامعه اطلاعاتی و ارتباطی اين 5 دانشگاه هستند.
عضو هيئت علمی گروه ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايی عنوان كرد: با شدت و شتاب تغييرات جامعه ايرانی، نهاد دانشگاه در ايران از سويی همه اين دستهبندیهای تاريخی را به شكل متداخل دربر میگيرد و از سوی ديگر در مواجهه با دو حوزه سياست و فرهنگ، گرفتار انواع تناقض و عدم تعادل میشود.
وی افزود: با تكيه بر مفهوم ساختاری اعتدال كه پذيرش نوعی موازنه ميان دوگانههای گريزناپذير اجتماعی، فرهنگی و سياسی است، میتوان وضعيت تاريخی دانشگاه را در ايران به خصوص در دهههای قبل مورد مطالعه قرار داده و عوارض دانشگاه سياستزده يا دانشگاه سياستگريز را بررسی كرد.
عضو هيئت علمی ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايی با بيان اينكه يك مسئله برای دولت جديد اين است كه دانشگاه چگونه میتواند فضای آرامی داشته باشد، گفت: در اينجا نظريه توسعه سياسی بر هويت دانشجويی برجسته میشود.
خانيكی با اشاره به دانشگاهی كه در مواجه با جنبش اجتماعی قرار دارد، افزود: از زمان نهضت ملی شدن نفت تا دوره اصلاحات و زمان فعلی، میبينيم كه دانشگاه اعتبار و مشروعيت خود را از فضای اجتماعی میگيرد و مسئله آن نيز نظم است.
عضو هيئت علمی گروه ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايی با ذكر اينكه تلقی گفتمان از اعتدال نيازمند بازتعريف نقشها است، افزود: میتوان گفت كه ساختار و شاكله دانشگاه در اين تحولات به هم نخورده است، اما دانشگاه به عنوان دستگاه عقل نقاد نمیتواند وظيفه خود را انجام دهد و از برج عاج علم فاصله گرفته است.
وی اظهار كرد: نياز داريم كه دانشگاه به يك نهاد دموكراتيك تبديل شود و راه بازگشت به آن نيز داشتن سهم جديد از مسئله اعتدال است؛ اعتدال در واقع اصلاحات بوروكراتيك است، به اين معنا كه به جای جوشيدن اين دغدغه از پايين، خود نهاد دولت تصميم گرفته تا روندهايی را اصلاح و به تعادل ساختاری برساند.
