نگاهی به مطالبات فعالان حوزه دفاع مقدس از وزير ارشاد/3
مردم، بهترين مبلغان فرهنگ ايثار و شهادت/ مراسم تجليل از قهرمانان از سر عشق نيست
گروه جهاد و حماسه: نويسنده و پژوهشگر تاريخ معاصر ايران با اظهار اينكه مردم، بهترين مبلغان فرهنگ ايثار و شهادت هستند، تصريح كرد: متاسفانه مراسمی كه در راستای تجليل از رشادتهای رزمندگان دفاع مقدس برگزار میشود، از سر عشق نيست و دستوری انجام میشود.
محسن كاظمی، بنيانگذار سايت تاريخ شفاهی ايران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در بيان انتظارات خود از وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: حوزه ادبی دفاع مقدس يكی از نابترين حوزههای ادبی است كه نيازی به تعيين تكليف و تبليغ ندارد.
وی ادامه داد: ما انتظار نداريم كه مسئولان وزارتخانه از ما حمايت كنند؛ كارها را بگيرند و تصحيح، تركيب و فرهنگسازی كنند تا كتابها به فروش برسد. همين كه تاريخ شفاهی دفاع مقدس و انقلاب را مميزی نكنند، ما ممنون و متشكر مسئولان هستيم.
كاظمی اذعان كرد: هر جا كه مسئولان در امور مردمی ورود پيدا میكنند، كار بيشتر مشكل پيدا میكند. اين حوزه به اندازه كافی دارای شفافيت و گويايی خاصی است كه اگر از منظر سياسی به اين مقوله وارد شويم، ارزشها به نفع گروه خاصی مصادره میشود و فرد يا افراد خاصی از اين ميدان متنعم میشوند.
بنيانگذار هفتهنامه الكترونيكی تاريخ شفاهی گفت: ما خواستار آن هستيم كه اين حريم همين گونه مقدس بماند؛ سياست را وارد اين حريم نكنند و اجازه ندهند نويسندگان در اين عرصه سر در گم شوند.
وی درباره گسترش دايره معنايی حفظ ارزشهای دفاع مقدس عنوان كرد: كار در حوزه دفاع مقدس مثل برگزاری همايشها، شب خاطرهها و ... به ورطه تكرار كشيده و برای مخاطبان آزار دهنده شده است. ممكن است از كنار اين موارد، ذخايری برای آيندگان به وجود آيد كه مفيد واقع شود، ولی در حال حاضر به قدری از اين مباحث گفته شده است كه ديگر جای تكرار ندارد.
كاظمی ادامه داد: بيشتر مطبوعات صفحهای به نام ادب و هنر جنگ دارند؛ در رسانهها و خبرگزاریها حوزهای داريم به نام ادب پايداری كه اكثراً كارهای كليشهای و كپی شده در آنها انجام میشود. در اين بازار مكاره، آن كالای حقيقی جنگ كه يك نوع فرهنگ ايثار و شهادت بوده و بايد تبليغ شود و كشور را بيمه كند گم شده است.
وی تصريح كرد: با نگاه و بررسی قيام كربلا و بزرگداشت اين حماسه عظيم در میيابيم كه در قيل و قالهای راه افتاده، پيام اصلی گم شده است. به جای اينكه بلندگو برداريم و رسانهها را بيشتر كنيم و درباره جنگ داد بزنيم، بگذاريم واژهها و كلمات، خود معنی كننده خود باشند و از اموری كه از سر تكليف است و برای پر كردن گزارش كارها انجام میشود اجتناب كنيم.
اين پژوهشگر و نويسنده عنوان كرد: هماكنون كه به هفته دفاع مقدس نزديك میشويم، نمايشگاههای داخلی و سمينارهای گوناگون برگزار میشود. همچنين از بعضی از رزمندگان هشت سال دفاع مقدس تجليل میشود، اما اين كارها بيشتر به شكل دستوری است و از سر عشق و دل نشئت نمیگيرد.
وی تأكيد كرد: همانطور كه اعتقاد داريم جشنهای نيمه شعبان بايد به صورت مردمی برگزار شود و نه به صورت حكومتی و تكليفی، بايد اجازه دهيم مباحث دفاع مقدس هم مردمی باقی بماند؛ چراكه دفاع مقدس برای ما مردمی بود و وضعيت كلاسيك نداشت و اصولاً جنگ ما جنگ كلاسيكی نبوده، بلكه كاملاً مردمی اداره شده است.
كاظمی ادامه داد: بايد اجازه دهيم تا مردم خودشان جنگ را آنطور كه ديدهاند برای ما و آيندگان ترجمه كنند و نه آن طور كه حكومت و نظام میخواهد. جنگ، زشتیها و زيبايیهايی داشته و همه اينها بايد در كنار هم بيان شوند تا تأثير خود را بگذارند. گاهی انتقاد میشود كه چرا مباحث عاشقانه مطرح میشود و اين موارد، بخشهايی از جنگ بوده كه بنمايههای مردمی جنگ را میرساند.
وی در پايان گفت: حوزه پايداری متولی نمیخواهد؛ مردم همانطور كه جنگ را اداره كردند، میتوانند پيامرسانی جنگ را نيز اداره كنند. مردم بهترين مبلّغان فرهنگ ايثار و شهادت هستند؛ چرا كه اين امر را از نزديك و با گوشت و پوست و خون خود لمس كردهاند.
وی ادامه داد: ما انتظار نداريم كه مسئولان وزارتخانه از ما حمايت كنند؛ كارها را بگيرند و تصحيح، تركيب و فرهنگسازی كنند تا كتابها به فروش برسد. همين كه تاريخ شفاهی دفاع مقدس و انقلاب را مميزی نكنند، ما ممنون و متشكر مسئولان هستيم.
كاظمی اذعان كرد: هر جا كه مسئولان در امور مردمی ورود پيدا میكنند، كار بيشتر مشكل پيدا میكند. اين حوزه به اندازه كافی دارای شفافيت و گويايی خاصی است كه اگر از منظر سياسی به اين مقوله وارد شويم، ارزشها به نفع گروه خاصی مصادره میشود و فرد يا افراد خاصی از اين ميدان متنعم میشوند.
بنيانگذار هفتهنامه الكترونيكی تاريخ شفاهی گفت: ما خواستار آن هستيم كه اين حريم همين گونه مقدس بماند؛ سياست را وارد اين حريم نكنند و اجازه ندهند نويسندگان در اين عرصه سر در گم شوند.
وی درباره گسترش دايره معنايی حفظ ارزشهای دفاع مقدس عنوان كرد: كار در حوزه دفاع مقدس مثل برگزاری همايشها، شب خاطرهها و ... به ورطه تكرار كشيده و برای مخاطبان آزار دهنده شده است. ممكن است از كنار اين موارد، ذخايری برای آيندگان به وجود آيد كه مفيد واقع شود، ولی در حال حاضر به قدری از اين مباحث گفته شده است كه ديگر جای تكرار ندارد.
كاظمی ادامه داد: بيشتر مطبوعات صفحهای به نام ادب و هنر جنگ دارند؛ در رسانهها و خبرگزاریها حوزهای داريم به نام ادب پايداری كه اكثراً كارهای كليشهای و كپی شده در آنها انجام میشود. در اين بازار مكاره، آن كالای حقيقی جنگ كه يك نوع فرهنگ ايثار و شهادت بوده و بايد تبليغ شود و كشور را بيمه كند گم شده است.
وی تصريح كرد: با نگاه و بررسی قيام كربلا و بزرگداشت اين حماسه عظيم در میيابيم كه در قيل و قالهای راه افتاده، پيام اصلی گم شده است. به جای اينكه بلندگو برداريم و رسانهها را بيشتر كنيم و درباره جنگ داد بزنيم، بگذاريم واژهها و كلمات، خود معنی كننده خود باشند و از اموری كه از سر تكليف است و برای پر كردن گزارش كارها انجام میشود اجتناب كنيم.
اين پژوهشگر و نويسنده عنوان كرد: هماكنون كه به هفته دفاع مقدس نزديك میشويم، نمايشگاههای داخلی و سمينارهای گوناگون برگزار میشود. همچنين از بعضی از رزمندگان هشت سال دفاع مقدس تجليل میشود، اما اين كارها بيشتر به شكل دستوری است و از سر عشق و دل نشئت نمیگيرد.
وی تأكيد كرد: همانطور كه اعتقاد داريم جشنهای نيمه شعبان بايد به صورت مردمی برگزار شود و نه به صورت حكومتی و تكليفی، بايد اجازه دهيم مباحث دفاع مقدس هم مردمی باقی بماند؛ چراكه دفاع مقدس برای ما مردمی بود و وضعيت كلاسيك نداشت و اصولاً جنگ ما جنگ كلاسيكی نبوده، بلكه كاملاً مردمی اداره شده است.
كاظمی ادامه داد: بايد اجازه دهيم تا مردم خودشان جنگ را آنطور كه ديدهاند برای ما و آيندگان ترجمه كنند و نه آن طور كه حكومت و نظام میخواهد. جنگ، زشتیها و زيبايیهايی داشته و همه اينها بايد در كنار هم بيان شوند تا تأثير خود را بگذارند. گاهی انتقاد میشود كه چرا مباحث عاشقانه مطرح میشود و اين موارد، بخشهايی از جنگ بوده كه بنمايههای مردمی جنگ را میرساند.
وی در پايان گفت: حوزه پايداری متولی نمیخواهد؛ مردم همانطور كه جنگ را اداره كردند، میتوانند پيامرسانی جنگ را نيز اداره كنند. مردم بهترين مبلّغان فرهنگ ايثار و شهادت هستند؛ چرا كه اين امر را از نزديك و با گوشت و پوست و خون خود لمس كردهاند.
