حجتالاسلام احمد صالحی، رئيس حوزه علميه هيدج در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با اشاره به اينكه «شفاعت» در فرهنگ ناب اسلامی، از جايگاه ويژهای برخوردار است، اظهار كرد: شفاعت از ريشه لغوی «شفع» به معنای جفت كردن برای ايجاد تكيهگاه و استحكام و همچنين اخذ پشتوانه است.
وی افزود: با توجه به اينكه اراده خداوند بهوسیله واسطه در عالم جاری میشود؛ لذا بر اساس اذن الهی، شفاعت نيز بر عهده برخی خواص از جمله پيامبران، ائمه معصوم(ع)، برخی شهدا، علمای دينی و همچنين قرآن قرار داده شده است.
حجتالاسلام صالحی با تأكيد بر اينكه بدون اذن الهی شفاعت نيز امكانپذير نخواهد بود، تصريح كرد: برخی از بندگان خدا به دليل دارا بودن خصوصياتی ويژه، با وجود بعضی از گناهان، مستحق دريافت تقدير از سوی باریتعالی بوده و خداوند شفاعت را برای همين منظور اختصاص داده است.
اين كارشناس مسائل مذهبی با تأكيد بر اينكه شفاعت از بخشندگی خداوند متعال ناشی میشود، گفت: البته بايد توجه كرد كه شفاعت برای حقالله است و خداوند حق خود بر بندگان را میبخشد و حقالناس بر فرد باقی میماند.
رئيس حوزه علميه هيدج با اشاره به جايگاه افرادی كه شفيع قرار میگيرند، خاطرنشان كرد: تأكيد ذات مقدس الهی برای معرفی واسطههايی بهعنوان شفيع، بهمنظور نشان دادن جايگاه و ارج و قرب آنها نزد باریتعالی است و همچنين اين امر میتواند بهعنوان پاداشی برای عملكرد اين واسطهها در قبال دستورات الهی باشد.
حجتالاسلام صالحی در پايان با تأكيد بر اينكه قرآن نيز از شفيعان روز محشر خواهد بود، عنوان كرد: قرآن كريم در اين روز مجسم شده و علاوه بر آن، برخی آيات اين كتاب الهی نيز بهعنوان شفيع افراد خواهند بود؛ لذا عمل به دستورات خداوند متعال كه در اين كتاب آسمانی آمده است، میتواند بهعنوان راهنمای سعادت افراد در روز جزا باشد.