صحن و سرای حرم علیبنموسی الرضا(ع) ملجأ دردمندان است
يكی از زائران حرم امام رضا(ع) با دلی لبريز از عشق ايشان گفت: امام رضا(ع) امام رئوف است و حرمش ملجأ دردمندان است. همه جور آدم از بد و خوب را میپذيرد، هرجای حرم گشتم، نديدم بنويسند گناهكار نيايد.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در ميان همهمه و هياهوی زائرانی كه مشهد و حرم امام رضا(ع) را به عنوان آخرين مقصد خود برای مسافرتهای تابستانی انتخاب كرده و به پنجره فولاد متوسل شده بودند، حال و هوای زائری كه در تلاش برای رسيدن به پنجره فولاد بود، نگاهم را به سوی خود جلب كرد.
55 ساله است و اهل قم. از پنج سال قبل هم توفيق خدمت در بخش سفرهخانه المهدی(عج) حرم حضرت عبدالعظيم الحسنی(ع) نصيبش شده است. حال عجيب و صفای خاصی داشت. بعد از پايان راز و نيازش، جلوتر رفتم و سرصحبت را باز كردم.
از او پرسيدم «زيارت از نگاه شما چه معنايی دارد؟»، گفت: وقتی زيارت میكنم، حالت عرفانی و تقرب به خدا را در خود احساس میكنم. دوست دارم وجود ملائك و امام رضا(ع)، من را از اين دنيای مادی كمی دور كند.
وی اظهار كرد: امامان ما معصوم و نزديكتر به خدا هستند و اين جايگاه و ارزش ائمه را نزد خدا نشان میدهد. من حتی خاك پای قنبر، غلام حضرت علی(ع) هم نمیشوم كه بخواهم مستقيماً با خدا صحبت كنم.
اين زائر عاشق عنوان كرد: احساس میكنم اگر در تابستان هر سال به مشهد و زيارت امام رضا(ع) نيايم، تابستانم به خوشی تمام نمیشود و اصلاً اين موضوع برايم قابل تصور نيست. مشهد و حرم امام رضا(ع) برای من، محلی برای به دست آوردن آرامشی است كه نمیتوانم آن را در جای ديگری پيدا كنم.
اين زائر حرم امام حضرت رضا(ع)، ادامه داد: توفيقاتی كه از امام رضا(ع) در زندگی به من رسيده، خيلی فراتر از آن چيزی است كه تصورش را داشتم. تا جايی كه يادم است، هربار كه از امام چيزی خواستهام، دست رد به سينهام نزده است. حتی در رسيدن به حاجاتم بارها و بارها بزرگانی مانند نخودكی و حر عاملی را بين خود و امام رضا(ع) واسطه قرار دادهام تا امام رضا(ع) هم واسطه بين من و خدا شود.
وی يادآور شد: از اينكه ياد حرم و احساس آرامش آن میافتم، واقعاً لذت میبرم. اما دلم برای امام رضا(ع) تنگ میشود. میخواهم هرچه زودتر دوباره من را بطلبد. كبوتر حرم بودن سعادتی دارد كه ما آن را نداريم. فكر میكنم گنبد بهترين جا برای نشستن و پرواز كردن باشد.
اين زائر بارگاه نورانی علیبنموسیالرضا(ع) در پايان عنوان كرد: امام رضا(ع) امام رئوف، امام مظلوم و غريب است. آقای خوبی و مهربانی اينجاست. همه جور آدم از بد و خوب را میپذيرد؛ هرجای حرم گشتم، نديدم بنويسند گناهكار نيايد.
55 ساله است و اهل قم. از پنج سال قبل هم توفيق خدمت در بخش سفرهخانه المهدی(عج) حرم حضرت عبدالعظيم الحسنی(ع) نصيبش شده است. حال عجيب و صفای خاصی داشت. بعد از پايان راز و نيازش، جلوتر رفتم و سرصحبت را باز كردم.
از او پرسيدم «زيارت از نگاه شما چه معنايی دارد؟»، گفت: وقتی زيارت میكنم، حالت عرفانی و تقرب به خدا را در خود احساس میكنم. دوست دارم وجود ملائك و امام رضا(ع)، من را از اين دنيای مادی كمی دور كند.
وی اظهار كرد: امامان ما معصوم و نزديكتر به خدا هستند و اين جايگاه و ارزش ائمه را نزد خدا نشان میدهد. من حتی خاك پای قنبر، غلام حضرت علی(ع) هم نمیشوم كه بخواهم مستقيماً با خدا صحبت كنم.
اين زائر عاشق عنوان كرد: احساس میكنم اگر در تابستان هر سال به مشهد و زيارت امام رضا(ع) نيايم، تابستانم به خوشی تمام نمیشود و اصلاً اين موضوع برايم قابل تصور نيست. مشهد و حرم امام رضا(ع) برای من، محلی برای به دست آوردن آرامشی است كه نمیتوانم آن را در جای ديگری پيدا كنم.
اين زائر حرم امام حضرت رضا(ع)، ادامه داد: توفيقاتی كه از امام رضا(ع) در زندگی به من رسيده، خيلی فراتر از آن چيزی است كه تصورش را داشتم. تا جايی كه يادم است، هربار كه از امام چيزی خواستهام، دست رد به سينهام نزده است. حتی در رسيدن به حاجاتم بارها و بارها بزرگانی مانند نخودكی و حر عاملی را بين خود و امام رضا(ع) واسطه قرار دادهام تا امام رضا(ع) هم واسطه بين من و خدا شود.
وی يادآور شد: از اينكه ياد حرم و احساس آرامش آن میافتم، واقعاً لذت میبرم. اما دلم برای امام رضا(ع) تنگ میشود. میخواهم هرچه زودتر دوباره من را بطلبد. كبوتر حرم بودن سعادتی دارد كه ما آن را نداريم. فكر میكنم گنبد بهترين جا برای نشستن و پرواز كردن باشد.
اين زائر بارگاه نورانی علیبنموسیالرضا(ع) در پايان عنوان كرد: امام رضا(ع) امام رئوف، امام مظلوم و غريب است. آقای خوبی و مهربانی اينجاست. همه جور آدم از بد و خوب را میپذيرد؛ هرجای حرم گشتم، نديدم بنويسند گناهكار نيايد.
