مقابله با مخاطبگريزی و راهكارهای ارتقای جذب مخاطب در مؤسسات قرآنی/56
گامهای مؤثر در حذف روشهای ناكارآمد آموزش قرآن/ شرايط صدور مجوز مؤسسات
گروه مؤسسات قرآنی مردمنهاد: دستگاهها متولی جهت گزينش روشهای آموزشی كارآمد نيازمند تشكيل هيئتهايی هستند تا در قالب همايش، كلاس و ... اين روشها را به اساتيد معرفی كنند و با گسترش آن، عملاً روشهای ناكارآمد و بیبهره حذف شوند.
ولیالله ياراحمدی، رئيس مركز امور قرآنی سازمان اوقاف و امور خيريه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در رابطه با صدور مجوز مؤسسات قرآنی، گفت: نياز است تا مراكز متولی امور قرآنی و صدور مجوز با انجام تحقيق مشخص كنند، در چه منطقه و بخشی از كشور، چه مؤسسهای مورد نياز است و پس از معين شدن مناطق، اقدام به صدور مجوز كنند.
وی در ادامه بيان كرد: اين مراكز میتوانند با كسب اطلاع جامع از وضعيت نياز مناطق جهت راهاندازی مؤسسه، مؤسسات را بجا ايجاد كنند؛ يعنی پس از اطلاع از تراكم اجتماعی و يا كمبود مؤسسه در جایجای كشور اقدام به راهاندازی مؤسسه و مركز قرآنی كنند.
ياراحمدی تصريح كرد: با توجه به نياز جامعه به مؤسسات قرآنی، فردی كه درخواست دريافت مجوز مؤسسه دارد، بايد اهليت و صلاحيت تخصصی و لازم را در حوزههايی كه میخواهد فعاليت كند، داشته باشد و مهمتر از تخصص نيز توجه به نوع نگاه و اهداف درخواستكننده مؤسسه است.
وی در ادامه اظهار كرد: بررسی شخصيت فردی درخواستكننده و توانايی وی در اداره مؤسسه و جذب مخاطب و در ادامه نظارت و هدايت بر اين مراكز از ضروريات است؛ زيرا اگر نظارت و هدايت نباشد اين مراكز در ادامه فعاليت خود با مشكل مواجه خواهند شد.
رئيس مركز امور قرآنی سازمان اوقاف و امور خيريه افزود: در سالهای اخير در سراسر كشور مؤسسات متعددی ايجاد شده است، لذا متوليان مؤسسات قرآنی بايد بتوانند با نظارت و جهتدهی در قالب حمايت از مؤسسات و طی نظارت دقيق عملكرد اين مراكز را ارزيابی كنند.
وی در ادامه با اشاره به اينكه صرف واگذاری مؤسسات به درخواستكنندگان و صدور تعدادی مجوز ما را به هدف توسعه فعاليتهای قرآنی نمیرساند، بيان كرد: نياز است تا هم در بخش نظارت و ارزيابی و هم در بخش حمايت از مؤسسات، آييننامههايی تدوين شود.
ياراحمدی در رابطه با فعاليت مؤسسات سنتی اظهار كرد: راهها و روشهای آموزشی كه در مؤسسات سنتی قديمی مورد استفاده قرار میگيرد، تماما قديمی، كهنه و تاريخ گذشته نيستند؛ زيرا بسياری از روشهای سنتی و روشهايی كه در بسياری از جلسات سنتی قديمی و محافل قرآنی مؤسسات استفاده میشود، آرامآرام از دل تجربيات چندين ساله اساتيد قرآنی بهوجود آمدهاند و علت ماندگاری آنها نيز اثرگذار بودن آنهاست.
وی تصريح كرد: بنابراين بايد روشهای آموزشی مؤسسات سنتی بررسی شده و فعاليتهای سنتی اثرگذار و كارآمد تقويت و با همان كيفيت حفظ شوند و اين شعار كه «بايد همه چيز مدرن شود» در همه فعاليتها كار آمد نيست؛ اگر چه بايد در برخی از فعاليتها تغييراتی پيدا ايجاد شود و با برنامههای كلاسيك همراه شوند، اما اين قضيه برای همه روشهای آموزشی صادق نيست.
ياراحمدی بيان كرد: با توجه به اينكه منابع آموزشی كشور همه ساله ارزيابی و مورد بررسی قرار میگيرند، ضروری است، دستگاههای متولی، هيئتهايی تشكيل دهند تا كارآمدترين روشهای آموزشی را گزينش كرده و قالب همايش، كلاس و ... به اساتيد معرفی كنند تا روشهای كارآمد آموزشی گسترش پيدا كرده و عملا روشهای ناكارآمد و بیبهره حذف شوند.
وی افزود: يك روش كار آمد، بايد گستره آموزشی كامل و جامعی داشته باشد، تا بتوان در كمترين زمان بهترين آموزش را ارائه داد و از گزينههای تشويق جهت مداومت حضور فرد در كلاس و برنامههای آموزشی كمك گرفت، تا فرد با نوع تدريس مخاطب در حداقل بازده زمانی بتواند قرآن را بهخوبی ياد گرفته و انگيزه ادامه فرآيند آموزش را در وی تقويت كرد.
ياراحمدی با اشاره بهاينكه دلايل گريز فراگيران از آموزش بيشتر نياز بهبررسی دارد، افزود: طولانی بودن دوره آموزش و بهروز نبودن روشهای آموزش، ناتوانی استاد و مربی در آموزش، نبودن تبليغ لازم برای آموزش قرآن و ... از دلايل گريز فراگيران است.
وی در ادامه بيان كرد: اين مراكز میتوانند با كسب اطلاع جامع از وضعيت نياز مناطق جهت راهاندازی مؤسسه، مؤسسات را بجا ايجاد كنند؛ يعنی پس از اطلاع از تراكم اجتماعی و يا كمبود مؤسسه در جایجای كشور اقدام به راهاندازی مؤسسه و مركز قرآنی كنند.
ياراحمدی تصريح كرد: با توجه به نياز جامعه به مؤسسات قرآنی، فردی كه درخواست دريافت مجوز مؤسسه دارد، بايد اهليت و صلاحيت تخصصی و لازم را در حوزههايی كه میخواهد فعاليت كند، داشته باشد و مهمتر از تخصص نيز توجه به نوع نگاه و اهداف درخواستكننده مؤسسه است.
وی در ادامه اظهار كرد: بررسی شخصيت فردی درخواستكننده و توانايی وی در اداره مؤسسه و جذب مخاطب و در ادامه نظارت و هدايت بر اين مراكز از ضروريات است؛ زيرا اگر نظارت و هدايت نباشد اين مراكز در ادامه فعاليت خود با مشكل مواجه خواهند شد.
رئيس مركز امور قرآنی سازمان اوقاف و امور خيريه افزود: در سالهای اخير در سراسر كشور مؤسسات متعددی ايجاد شده است، لذا متوليان مؤسسات قرآنی بايد بتوانند با نظارت و جهتدهی در قالب حمايت از مؤسسات و طی نظارت دقيق عملكرد اين مراكز را ارزيابی كنند.
وی در ادامه با اشاره به اينكه صرف واگذاری مؤسسات به درخواستكنندگان و صدور تعدادی مجوز ما را به هدف توسعه فعاليتهای قرآنی نمیرساند، بيان كرد: نياز است تا هم در بخش نظارت و ارزيابی و هم در بخش حمايت از مؤسسات، آييننامههايی تدوين شود.
ياراحمدی در رابطه با فعاليت مؤسسات سنتی اظهار كرد: راهها و روشهای آموزشی كه در مؤسسات سنتی قديمی مورد استفاده قرار میگيرد، تماما قديمی، كهنه و تاريخ گذشته نيستند؛ زيرا بسياری از روشهای سنتی و روشهايی كه در بسياری از جلسات سنتی قديمی و محافل قرآنی مؤسسات استفاده میشود، آرامآرام از دل تجربيات چندين ساله اساتيد قرآنی بهوجود آمدهاند و علت ماندگاری آنها نيز اثرگذار بودن آنهاست.
وی تصريح كرد: بنابراين بايد روشهای آموزشی مؤسسات سنتی بررسی شده و فعاليتهای سنتی اثرگذار و كارآمد تقويت و با همان كيفيت حفظ شوند و اين شعار كه «بايد همه چيز مدرن شود» در همه فعاليتها كار آمد نيست؛ اگر چه بايد در برخی از فعاليتها تغييراتی پيدا ايجاد شود و با برنامههای كلاسيك همراه شوند، اما اين قضيه برای همه روشهای آموزشی صادق نيست.
ياراحمدی بيان كرد: با توجه به اينكه منابع آموزشی كشور همه ساله ارزيابی و مورد بررسی قرار میگيرند، ضروری است، دستگاههای متولی، هيئتهايی تشكيل دهند تا كارآمدترين روشهای آموزشی را گزينش كرده و قالب همايش، كلاس و ... به اساتيد معرفی كنند تا روشهای كارآمد آموزشی گسترش پيدا كرده و عملا روشهای ناكارآمد و بیبهره حذف شوند.
وی افزود: يك روش كار آمد، بايد گستره آموزشی كامل و جامعی داشته باشد، تا بتوان در كمترين زمان بهترين آموزش را ارائه داد و از گزينههای تشويق جهت مداومت حضور فرد در كلاس و برنامههای آموزشی كمك گرفت، تا فرد با نوع تدريس مخاطب در حداقل بازده زمانی بتواند قرآن را بهخوبی ياد گرفته و انگيزه ادامه فرآيند آموزش را در وی تقويت كرد.
ياراحمدی با اشاره بهاينكه دلايل گريز فراگيران از آموزش بيشتر نياز بهبررسی دارد، افزود: طولانی بودن دوره آموزش و بهروز نبودن روشهای آموزش، ناتوانی استاد و مربی در آموزش، نبودن تبليغ لازم برای آموزش قرآن و ... از دلايل گريز فراگيران است.
