به گزارش خبرگزاری قرآن(ايكنا)، پنجمين مراسم شب شاعر بزرگداشت شاعر، مستندساز و روزنامهنگار بیباك انقلاب محمدحسين جعفريان شب گذشته سهشنبه، 26 شهريورماه در نخلستان سازمان هنری رسانهای اوج برگزار شد.
شهرام شكيبا كه قرار نبود سخنرانی كند به درخواست خودش، در اين مراسم به ايراد سخن پرداخت و با بيان اينكه به خيلی از برنامهها دعوت میشويم و از پيش میدانيم كه با چه چهرههايی با چه مشربهايی را خواهيم ديد و از پيش خطكشیهايمان را مشخص میكنيم. اما امشب خيلیها را ديدم كه پيش از اين فكر میكردم كه در يك جمع نمیگنجند.
وی اين حضور را با فرمايش مقام معظم رهبری درباره جذب حداكثری مقايسه كرد و ادامه داد: حضور اين طيف گسترده از افراد در اين جمع، از ظرفيتهای بالای جعفريان نشان دارد و اگر ما در شعار، مدام میگوييم جذب حداكثری؛ جعفريان آن را در عمل پايبند است.
شكيبا با بيان اينكه به عنوان يك جامعه مظلوم فرهنگی بايد اين نوع جمع شدنها و جذب حداكثری بودنها را ياد بگيريم، اظهار كرد: حضور اين تعداد زياد از بزرگان ادب و هنر در اين مجلس نشان از بزرگی جعفريان دارد. البته برگزاری مراسم بزرگداشت كار سختی نيست و به قول مرحوم حسينی كه میگفت: «دو شاعر و يك سماور، میشود شب شعر» ولی در واقع حسين جعفريان شايسته اين كار است.
وی در بخش ديگری از اين سخنان كوتاه به ضرورت همگرايی و اتحاد ميان جامعه فرهنگی تأكيد كرد و ادامه داد: در مسائل فرهنگی همانطور كه زير پرچم جمهوری اسلامی جمع شده و اتحاد داريم، بايد متحد و متفق باشيم و به دليل برخی اختلاف سليقهها، ساز جدايی ساز نكنيم. حسين جعفريان آنچه را میگويد اجرا میكند و دليل عزيز بودنش هم همين است.
در ادامه اين مراسم محمدحسن جعفريان، برادر محمدحسين جعفريان روی سن رفت و در سخنان كوتاهی كه ايراد كرد، گفت: افتخارم اين است كه با محمدحسين برادر هستم و بواسطه اين رابطه، بسيار به هم نزديك بودهايم. از ابتدا و در احوالات كودكی محمدحسين به خوبی میتوانستيم تفاوت را مشاهده كنيم.
وی ادامه داد: روحيه ماجراجويی در او متبلور بود و بواسطه همين روحيه بود كه از يك مقطعی احساس كرديم نمیتوانيم مثل او باشيم. در اين مجلس به بسياری از ويژگیهای محمدحسين اشاره شد اما كمتر به علاقه او به حضرت امام خمينی(ره)، ولايتپذيری و علاقه او به ولايت توجه شد.
محمدحسن جعفريان اظهار كرد: مهمترين خصوصيت برجسته در شخصيت محمدحسين روحيه دفاع از ارزشهای انقلاب اسلامی است و در كنار آن میتوان به ولايتمداری، عشق به امام راحل، صراحت اشاره كرد.
آخرين سخنران اين مراسم خود محمدحسين جعفريان بود كه در ابتدای سخن، مراسم بزرگداشت را با مجالس ترحيم مقايسه كرد و اظهار كرد: مجالس بزرگداشت مثل مجلس ترحيم است اما با حضور متوفی. البته اين مراسم يك مزيت ديگر هم دارد آن اينكه انسان متوجه میشود كه چه كسانی انسان را دوست دارند و چه كسانی نه! برخی از دوستان كه بسيار مشغول هستند تنها با ارسال يك پيامك، امشب در مجلس هستند و برخی از دوستان به ظاهر صميمی از 3 روز قبل تلفنشان را خاموش كردهاند.
وی با بيان اينكه از تعاريفی كه در اين مجلس از بنده شد، شرمندهام و البته خودم هم از اين تعاريف بهتزده شدهام، ادامه داد: چند سال قبل در يك جلسه خصوصی پيش حضرت آقا بودم كه استثناً حجتالاسلام خاموشی هم در آن جلسه حضور داشتند.
جعفريان اظهار كرد: در آن جلسه مشغول ارائه توضيح درباره افغانستان بودم كه حضرت آقا چند بار جمله «برای من عجيب است كه چرا دوستان فلان وزارتخانه از تو(جعفريان) استفاده نمیكنند» را تكرار فرمودند. در طول مدتها هيچ كس به دليل تخصص من در حوزه افغانستان به سراغم نيامد.
اين مستندساز كشورمان ادامه داد: بعد از ارائه توضيحات برای خداحافظی پيش ايشان رفتم. گفتم كه به زودی به مشهد باز میگردم و احتمالاً از همانجا به افغانستان میروم. مقام معظم رهبری پرسيدند: «چرا؟» و من در پاسخ گفتم كه كسی از توانايی من در حوزه افغانستان استفاده نمیكند و حقوقی كه به من میدهند 170-80 هزار تومان است كه پول سيگار من است. میروم و سيگار را هم ترك میكنم كه حضرت آقا پاسخ دادند: «اگر به ترك سيگار منجر میشود خوبه!»
اين شاعر كشورمان در ادامه از برنامهريزی برای تدارك يك مجموعه 54 قسمتی درباره افغانستان توسط موسسه هنری رسانهای اوج ابراز خرسندی كرد و ساخت اين مجموعه را رويای خودی عنوان كرد و ادامه داد: ساخت اين مجموعه در تغيير نگاه مردم كشورمان به مردم افغانستان بسيار مؤثر خواهد بود. اميد دارم به واسطه اين فرصت نگاه غير دقيق به مردم افغانستان را اصلاح كنم.
جعفريان در بخش پايانی سخنان خود از پدر، مادر، سيدجلال فياضی و ... تشكر كرد و گفت: همسر جانباز، شاعر، روزنامهنگار و مستندساز بودن هر كدام به تنهايی بسيار سخت و طاقتفرسا است و همسر من همه اين سختیها را به تنهايی تحمل كرده است و بايد تشكر ويژه خود را به او تقديم كنم.