قناعت ضامن سلامت اقتصادی جامعه در نگاه امام علی(ع) بررسی شد
گروه انديشه: مقاله «قناعت ضامن تعادل و سلامت اقتصادی فرد وجامعه در نگاه امام علی(ع)» در كتاب دومين همايش ملی «نهجالبلاغه و علوم انسانی» در همدان بررسی و منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه همدان، مقاله «قناعت ضامن تعادل و سلامت اقتصادی فرد وجامعه در نگاه امام علی(ع)» به قلم ميثم جمالزاده، مربی آموزشيار دانشگاه پيامنور بروجن در همدان منتشر شد.
در اين مقاله آمده است: قناعت از جمله مواردی است كه اميرالمومنين(ع) در زندگی فردی و شيوه حكومتیشان و هم در فرمايشات و دستوراتشان پيوسته آن را مد نظر داشته و بر آن تأكيد نمودهاند و میتوان گفت يكی از اركان اصلی اقتصاد علوی به شمار میآيد قناعت در اقتصاد علوی به معنای كار نكردن و كناره گرفتن از تلاش و فعاليت و امور دنيوی نيست، بلكه برخواسته از مشی و نگرش متعالی به زندگی است.
نويسنده در ادامه بيان میكند: بسياری از انسانها و جوامع بشری وضعيت مطلوب اقتصادی و سعادتشان را در گرو جمع كردن ثروت و سرمايه افزونتر و برخورداری بيشتر از وسايل و امكانات دنيوی میپندارند اما به فرمايش اميرالمومنين(ع) دوست داشتن دنيا و دلبستگی به آن اساس و سرمنشأ تمام اشتباهات بشر و باعث شقاوت دنيا و آخرت اوست، از جمله خصائلی كه مقابل قناعت قرار دارد و باعث میشود افراد و جوامع پيوستهدر پی كسب ثروت بيشتر به راههای گوناگون درست و نادرست دست بزند و از سعادت و خوشبختی محروم گردند حرص و طمع است.
نگارنده آورده است: بدون شك يكی از چيزهايی كه سبب عزت و بزرگی انسان میشود و او را از ذلت و خواری نجات میدهد قناعت است چنانكه اميرالمومنين(ع) میفرمايند: قناعت وسيله عزت و بینيازی از مردم است، و قناعت را ثروت واقعی دانسته و پيامد آنرا خوشبختی دنيا و آخرت میدانند؛ بهطور کلی قناعت نوعی نگرش خاص درباره دنياست كه نشانهای از عزت نفس و شخصيت يك انسان مسلمان در مقابل دارايیهای ديگران است و نتيجه قناعت احساس آزادگی و بینيازی از غيرخداست و اين بزرگترين فضيلت برای انسان است.
اين مقاله میافزايد: اما حاصل اين كنكاش و نوشتار را میتوان اينگونه بيان داشت كه قناعت به عنوان يكی از فضائل و خصائل والای انسانی كه پيوسته مورد تأكيد اميرالمومنين(ع) قرار گرفته و حضرت در سيره عملی خودشان نيز متصف به آن بودهاند قناعت همان حيات طيبه و وسيله بینيازی و نجات از فقر است و قناعت تنها مختص فقرا و بيچارگان و زمان و مردم خاصی نيست بلكه برای راه صلاح و فلاح تمام نوع بشر در تمام اعصار است و حتی افراد و جوامع به ظاهر ثروتمند و سرمايهدار نيز بدون قناعت نمیتواند به تعادل و سلامت اقتصادی مطلوب برسند.
يادآور میشود، اين مقاله در كتاب دومين همايش ملی «نهجالبلاغه و علوم انسانی» در همدان منتشر شده است.
در اين مقاله آمده است: قناعت از جمله مواردی است كه اميرالمومنين(ع) در زندگی فردی و شيوه حكومتیشان و هم در فرمايشات و دستوراتشان پيوسته آن را مد نظر داشته و بر آن تأكيد نمودهاند و میتوان گفت يكی از اركان اصلی اقتصاد علوی به شمار میآيد قناعت در اقتصاد علوی به معنای كار نكردن و كناره گرفتن از تلاش و فعاليت و امور دنيوی نيست، بلكه برخواسته از مشی و نگرش متعالی به زندگی است.
نويسنده در ادامه بيان میكند: بسياری از انسانها و جوامع بشری وضعيت مطلوب اقتصادی و سعادتشان را در گرو جمع كردن ثروت و سرمايه افزونتر و برخورداری بيشتر از وسايل و امكانات دنيوی میپندارند اما به فرمايش اميرالمومنين(ع) دوست داشتن دنيا و دلبستگی به آن اساس و سرمنشأ تمام اشتباهات بشر و باعث شقاوت دنيا و آخرت اوست، از جمله خصائلی كه مقابل قناعت قرار دارد و باعث میشود افراد و جوامع پيوستهدر پی كسب ثروت بيشتر به راههای گوناگون درست و نادرست دست بزند و از سعادت و خوشبختی محروم گردند حرص و طمع است.
نگارنده آورده است: بدون شك يكی از چيزهايی كه سبب عزت و بزرگی انسان میشود و او را از ذلت و خواری نجات میدهد قناعت است چنانكه اميرالمومنين(ع) میفرمايند: قناعت وسيله عزت و بینيازی از مردم است، و قناعت را ثروت واقعی دانسته و پيامد آنرا خوشبختی دنيا و آخرت میدانند؛ بهطور کلی قناعت نوعی نگرش خاص درباره دنياست كه نشانهای از عزت نفس و شخصيت يك انسان مسلمان در مقابل دارايیهای ديگران است و نتيجه قناعت احساس آزادگی و بینيازی از غيرخداست و اين بزرگترين فضيلت برای انسان است.
اين مقاله میافزايد: اما حاصل اين كنكاش و نوشتار را میتوان اينگونه بيان داشت كه قناعت به عنوان يكی از فضائل و خصائل والای انسانی كه پيوسته مورد تأكيد اميرالمومنين(ع) قرار گرفته و حضرت در سيره عملی خودشان نيز متصف به آن بودهاند قناعت همان حيات طيبه و وسيله بینيازی و نجات از فقر است و قناعت تنها مختص فقرا و بيچارگان و زمان و مردم خاصی نيست بلكه برای راه صلاح و فلاح تمام نوع بشر در تمام اعصار است و حتی افراد و جوامع به ظاهر ثروتمند و سرمايهدار نيز بدون قناعت نمیتواند به تعادل و سلامت اقتصادی مطلوب برسند.
يادآور میشود، اين مقاله در كتاب دومين همايش ملی «نهجالبلاغه و علوم انسانی» در همدان منتشر شده است.
