بدها و خوب ها در كلاس قرآن

به گزارش روابط عمومی سازمان تبليغات اسلامی،بخش قرآنی موسسه تبيان اين مقاله را با تكيه بر آيات قرآن كريم تهيه كرده است.

فاطمه محمدی در اين مقاله می نويسد:«قرآن مجيد آدم های خوب و آدم های بد را چگونه توصيف كرده است؟ در اين توصيفات بين زن و مرد تفاوتی هست ؟به طور كلى از ديدگاه قرآن مجيد، خوبى و بدى، درستى و نادرستى و مكر و حقيقت، به قوّت ايمان و ضعف آن بستگى دارد و در اين باره تفاوتى ميان زن و مرد نيست؛ بنابراين، فرد فاسد و مكّار (چه زن باشد و چه مرد) فردى است كه پيرو هوى و هوس بوده، به دستورات الهى بى اعتنا است و به جاى بندگى خدا، بنده شيطان و غرايز نفسانى خويش است.قرآن اوصاف انسان هاى مۆمن و صالح و فاسق و منافق را در آياتى بيان كرده است؛ از جمله:«وَالْمُۆْمِنُونَ وَالْمُۆْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَیُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَیُۆْتُونَ الزَّكَاةَ وَیُطِيعُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَـئِكَ سَیَرْحَمُهُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ»؛و مردان و زنان باايمان دوست و ياور و سرپرست يكديگرند، به هر كار نيك (از نظر عقل و شرع) فرمان مى‏ دهند و از هر كار زشت (از ديدگاه عقل و شرع) بازمى ‏دارند و نماز را برپا مى‏ كنند و زكات مى‏ دهند و از خدا و فرستاده او فرمان مى‏ برند آنهايند كه خداوند به زودى مورد رحمتشان قرار مى‏ دهد، كه همانا خداوند غالب مقتدر و با حكمت (در مرحله تكوين و تشريع و جزا) است.

در اين آيه به پنج صفت براى انسان هاى پاك و صالح اشاره شده كه هر يك از اين صفات، دليل قوّت ايمان و منشأ صفات نيك ديگرى است و در آيه اى ديگر، پنج صفت براى انسان هاى فاسد و مكّار بيان مى كند: «الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنكَرِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَیَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُواْ اللّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ»؛

مردان و زنان منافق برخى از برخى ديگرند (با هم پيوند اعتقادى و عملى دارند) به كار ناپسند فرمان مى‏ دهند و از كار پسنديده بازمى‏ دارند و دستان خود را (از انفاق در راه حق) مى‏ بندند خدا را فراموش كردند خدا هم آنها را فراموش نمود (پس از اتمام حجت به حال خودشان واگذاشت) مسلّما منافقان همان نافرمانانند.

در اين آيات به صفاتى كه در برابر يكديگرند اشاره شده است. بديهى است كه هر چيزى را بايد با ضدّ آن شناخت؛ انسان هاى خوب و صالح، با يكديگر دوست و انسان هاى فاسق و مكّار، با يكديگر دشمن هستند.

افراد صالح، امر به معروف و ناصالحان، نهى از معروف مى كنند. نيكوكاران دست بخشنده دارند و بدكاران هرگز چنين نيستند. آنها مطيع خدايند و اينها به كلى خدا را فراموش كرده و بنده هوى و هوس خويش شده اند.در سوره فرقان اوصاف ديگرى براى بندگان خوب و صالح بيان شده است: « وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ یَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا »؛و بندگان (واقعى خداى) رحمان كسانى ‏اند كه بر (روى) زمين با آرامش و فروتنى راه مى‏ روند، و چون نادانان آنها را (به گفتار ناروا) طرف خطاب قرار دهند آنها سلام (سخنى مسالمت‏ آميز و دور از خشونت) گويند.

سپس در ادامه، اوصاف فراوانى براى آنان بيان مى كند؛ از جمله:آنها كسانى هستند كه براى خدا سجده مى كنند و براى غير خدا كُرنش و تعظيم نمى كنند؛ از هرگونه افراط و تفريط در امور زندگى، از جمله انفاق پرهيز مى كنند؛ هرگز معبود ديگرى غير از خدا را نمى پرستند و مرتكب فحشا و كار زشت نمى شوند.بديهى است كه در مقابل اين صفات پسنديده اى كه براى بندگان خوب و صالح بيان شده، صفات مذمومى براى انسان هاى فاسد و ناصالح وجود دارد.حفظ حجاب و عفت يكى از نشانه هاى زنان خوب است. قرآن كريم هنگام معرفى زنان كافر به زنان نوح و لوط پيامبر عليهماالسلام اشاره مى كند و هنگام معرفى يك مۆمن نمونه مى فرمايد: «وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِّلَّذِينَ آمَنُوا اِمْرَأَةَ فِرْعَوْنَ».

در اين دو آيه، ايمان به خدا و تسليم طغيان گرى هاى فرعونيان نشدن، صلابت در ايمان، پاكدامنى و عفاف و تسليم شدن در برابر دستورهاى الهى و بالاخره عبادت و بندگى مداوم داشتن از ويژگى هایى است كه خداوند براى آسيه و مريم برشمرده است.»

متن كامل اين مقاله در نشانی http://www.tebyan.net/ قابل مشاهده است.