کد خبر: 2596915
تاریخ انتشار : ۰۸ مهر ۱۳۹۲ - ۰۴:۱۲

شوق حضور در روز زيارتی امام رضا(ع)

مولايم! در لحظه‌هايی كه بار سنگين گناهان بر شانه‌هايمان سنگينی می‌كند، زيارت تو و حضور در آستان مقدست چنان آرامشی را به انسان هديه می‌دهد كه رنج پيمودن راه سفر از يادمان می‌رود و حضور در گوشه‌ای از حرمت چنان سبك بالمان می‌كند كه گويی از آن لحظه كه پای در حريمت گذاشتيم خالی شديم از تمام تعلقات اين دنيا.

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، مولايم! در لحظه‌هايی كه بار سنگين گناهان بر شانه‌هايمان سنگينی می‌كند، زيارت تو و حضور در آستان مقدست چنان آرامشی را به انسان هديه می‌دهد كه رنج پيمودن راه سفر از يادمان می‌رود و حضور در گوشه‌ای از حرمت چنان سبك بالمان می‌كند كه گويی از آن لحظه كه پای در حريمت گذاشتيم خالی شديم از تمام تعلقات اين دنيا.
ای شفيع روز جزا! زيارت تو بهترين پاداشی است كه نصيب‌مان می‌شود، اگر زيارت تو پاداش هزاران حج مقبول را هم نداشته باشد، آن چنان حلاوتی دارد كه به تمام داشته‌های اين دنيا می‌ارزد.
ای ملجاء و پناهگاه بی‌پناهان! امروز كه روز زيارتی مخصوص شماست ميليون‌ها عاشق دلشيفته دل‌های مشتاق خود را به شوق زيارت به آستان مطهرتان پيوند ‌زده‌اند و تمام خواسته و نياز خود را در يك جمله به پيشگاه مقدست ابراز می‌دارند:«السلام عليك يا علی‌بن موسی‌الرضا(ع)».
بيست و سوم ذيقعده روز زيارتی امام رضا(ع) است و خيل عظيمی از ارادتمندان و مشتاقان، خود را از راه دور و نزديك به آستان مقدس حضرت رضا(ع) رسانيده‌اند‌ تا در اين روز به پيشگاه ايشان اظهار احترام و ارادت كنند.
ديروز در لحظه‌هايی كه ثانيه‌ها نويد رسيدن امروز را می‌دادند، به جمع زائرانی رفتيم كه حرف‌هايشان از جنس عشق بود و ارادت.
پابوسی حضرت رضا(ع) تسكين دل من است، جوان است حدود ۲۲ يا ۲۳ سال دارد، مقابل گنبد در صحن جامع رضوی ايستاده و زير لب زيارت خاصه امام رضا(ع) را زمزمه می‌كند. با او هم كلام می‌شوم. خودش را معرفی می‌كند:«محمد كدخدايی 22 ساله، سرباز هستم و در كرمانشاه خدمت می‌كنم».
اولين سوالم اين است: به عنوان يك جوان چه خواسته‌ای از امام رضا(ع) داری؟
پاسخ می‌دهد:«در وهله اول يكی از خواسته‌هايم فرج مولايمان است و قبل از هر خواهش و نيازی برای سلامتی حضرت دعای فرج را قرائت می‌كنم، بعد از آن عاقبت به‌ خيری برای همه جوانان و برآورده شدن حوائج و برطرف شدن گرفتاری و مشكلات كاری است».
او می گويد:«برای مرخصی و ديدن خانواده‌ام به مشهد آمده‌ام. به محض ورودم چنان دلتنگ حضرت شدم كه نتوانستم از زيارت ايشان بگذرم و اولين كاری كه كردم به حرم ايشان مشرف شدم».
او ادامه می‌دهد:«هرگاه مشكل يا گرفتاری دارم تنها پابوس حضرت رضا(ع) تسكين‌دهنده دل من است و آرامم می‌كند و به من آرامشی می‌دهد كه اين حس و حال را در هيچ كجا نمی‌توانم تجربه كنم».
دعوتنامه ويژه برای زيارت،«امام رضا(ع) برای همه ما دعوتنامه ويژه زيارت ارسال می‌كند و اگر مشهد باشی و اين دعوت را اجابت نكنی، ضرر كرده‌ای.» اين جمله بخشی از حرف‌های«زهرا ايزانلو» استاد دانشگاه تبريز است كه همراه با خانواده به زيارت آقا مشرف شده است.
او می‌گويد:«سفرهای زيادی را برای زيارت حضرت رضا(ع) به مشهد آمده‌ام. اما برای نخستين بار است كه قسمت شده روز زيارتی حضرت رضا(ع) را در كنار مرقد مطهرشان باشم و نائب الزياره كسانی باشم كه دل و قلبشان سراسر حسرت حضور در حرم حضرت رضا(ع) است.»
وی روز زيارتی را اين طور توصيف می‌كند:« احترام به روزهای زيارتی آثار خوبی در زندگی دوست‌داران به اهل بيت(ع) دارد، به‌طوری كه در برخی از احاديث، ثواب زيارت حضرت رضا(ع) برابر با هزار حج است. به همين منظور انسان بايد تلاش كند تا وقتی به زيارت امام رضا(ع) مشرف می‌شود، خود را از تمام تعلقاتی كه به دنيا و دردها دارد، رها كند تا بتواند به آن ثواب برسد.»
وی از بركات حضور امام رضا(ع) در ايران می‌گويد:«اخلاق خوب حضرت با مردم در زمان حياتشان هموراه موجب جذب افراد بسياری به ايشان می‌شد و رفتارهای حسنه ايشان با مردم موجب شد تا تشيع در ايران رواج پيدا كند و ما شاهد اين هستيم كه بعد از گذشت چندين سال از شهادت ايشان، آثار و بركات معنوی و مهربانی ايشان در زندگی‌ما نمود دارد.»
گفت وگويم كه تمام می‌شود، التماس دعا می‌گويد و همراه با خانواده‌اش به راهشان ادامه می‌دهد.
حضور امام رضا(ع) در لحظه‌ لحظه زندگی‌ام، پايش شكسته است و روی ويلچر نشسته و به مدد خادمين حضرت در حال خارج شدن از حرم است. به سراغش می‌روم، خودش را«محمود شيخ‌زاده» معرفی می‌كند. از حال و هوای زيارت حضرت رضا(ع) می‌پرسم و آن چه كه در زيارت می‌خواهد. می‌گويد:«زيارت حرم امام رضا(ع) حس و حال بسيار خوبی را برای من ايجاد كرده است و شيرينی زيارت با توجه به اين‌كه در روزهای زيارتی امام رضا(ع) هستيم و ارزش و قيمت معنوی خاصی دارد دو چندان شده است.»
از لذت زيارت از او می‌پرسم و اين كه قبل و بعد زيارت چه تفاوتی در او ايجاد كرده‌ است، پاسخ‌اش چنين است:«حال و هوای انسان قبل و بعد از زيارت بسيار متفاوت است، به نوعی انسان با زيارت امام رضا(ع) سبك می‌شود. چگونه می‌شود دوست‌دار پيامبر(ص) و اهل بيت(ع) ايشان بود و شوق زيارت مزارشان را در دل نداشت»
وقتی از او می پرسم كه تاكنون حضور و كمك امام رضا(ع) را در زندگی احساس كرده است يا خير؟ قاطعانه پاسخ می‌دهد:«در لحظه لحظه زندگی‌ام حضور امام رضا(ع) را حس كرده ام و حضرت هميشه در روزهای سخت كمكم كرده است.»
او می گويد:«زيارت امام رضا(ع) بهترين نعمتی است كه خداوند نصيب من كرده است و زيارت، توجه به اوليای خدا و واسطه قرار دادن آن‌ها برای نزديكی بيشتر به خداست.»
captcha